Seite
ceſſore ordinare dat̉ intelligi ꝙ ad deū nō ad hoīes ſpectat electio prelati. viiij. q. i. ſi ergo. Ꝙ moyſes negauit ſe filiū eſſe pharaonis ⁊ ꝙ egy­ptium ſabulo obruit: ⁊ ꝙ egyptū dereliquit. ⁊ ꝙ filios iſrael de egypto eduxit habes de pe. diſ. iij. vt cognouerūt.§. opponitur. Ꝙ moyſes ponitur in exemplum. ꝙ prelati non ar­mis. ſed orationibus contra aduerſarios debēt pugnare ſicut ipſe pugnauit contra aduerſarios debent pugnare. ſicut ipſe pugnauit cōtra Ama lech.xxxvj. diſ. ſiquis vult. Ꝙ ſicut inter moyſem: ⁊ aaron fuit quedam ma­ioritatis diſcretio ſic fuit īter apoſtolos. xxij. di. ſacroſancta. ⁊.xxi. diſ.§. i. Ꝙ moyſes cū ꝓ peccato populi orauit nō ſtatiꝫ ve niam īpetrauit. l. diſ. ſiquis prepoſtera. in fine. Ꝙ moyſes potius voluit de libro vite deleri: ꝙͣ nō xam populo nō dimitti. xxiij. q. iiij. quid crudele Ꝙ quia moyſes in ethiopiſam duxit in vxorem: maria murmurans lepra percuſſa fuit. ij. q. vij. plerumque.§. item obijcitur. Ꝙ moyſes ꝑꝑ reuerētiā loci calciamētū pedis ſol­uit. de. pe. diſ. i.§. itē hijs ⁊. c. ſunt. qͥ arbitrāt̉. Ꝙ moyſes qͥſqꝫ xp̄m ſignificat. d̓ pe. di. i. īter hec. Monachi. Ꝙ monachus dicit̉ amo­nos grece: qd̓ latine dicitur vnus ⁊ achos quod latine dicit̉ triſtis quaſi ſoli tarius triſtis. xvi. q. i. placuit. Ꝙ monachus iō ſingularis dicit̉. qꝛ debet vitare hominum multitudinē. xvi. q. i. ſi cupis. Ꝙ ſicut piſcis ſine aqua: ſic monachus ſine mona ſterio vel cela caret vita. xvi. q. placuit cōmuni. Ꝙ monachus ad hoc debet intendere vt ſtatus eiꝰ cōcordet cum nomine. xvj. q. j. placuit. Ꝙ omnis monachus vel religioſus debi eſſe vel d̓ regula ſancti benedicti vel de regula Baſilij vel de regula Auguſtini xviij. q. ij. pernitioſam. Ꝙ etiam dicuntur monachi qui regulam Auguſti ni ſunt ꝓfeſſi xviij. q. ij. pernicioſam. Ꝙ nullus ſeruus debet eſſe monachus niſi a domi nō ſuo licenciatus. xvj. q. j. qui vere. Ꝙ monachi ⁊ monache ſemper ⁊ vbiqꝫ debent de ferre veſtes profeſſionis ſue. xxiij. di. ſāctimonia les. xx. q. j. vidua. Item excepta infirmitate nunꝙͣ debent carnes co­medere. de conſe. diſ. v. carnem. Itē debēt abbatibꝰ ſuis obedire: ac res laboribus ſuis acquiſitas vel qualeſcunqꝫ ſine licētia abba­tis nō debēt retinere. xviij. q. ij. abbates. Ꝙ nullus debet monachus ſpe abbatie ꝓmiſſe fie ri. xvj. q. vij. ꝑ laicos. xviij. q. ij peruenit. Ꝙ vltra tempus in monaſterio ſtantes: ⁊ nolentes ꝓfiteri. debēt expelli. xvj. q. i. peruenit ad me. Ꝙ teſtamētū facere nō poſſunt. xix. q. iij. qꝛ. ⁊. c. ſe. Ꝙ ſine licentia abbatis vouere non poſſunt. xx. q. iiij. monacho. Ꝙ ad arciorem vitam petita licentia tranſira poſ­ſunt xx. q. iiii. c. j. ⁊. c. monachum. Ꝙ cōpulſus ſiue a parētibꝰ ſiue ab alijs fieri mona chꝰ: niſi pͥus cōſentiat nō tenet̉. xx. q. iij. p̄ſens. Ꝙ monachi de licētia abbatis ex cauſa legitima: poſſunt ad ſolitarias cellas tranſire. xviij. q. ij. nullus monachus. xx. q. vlt. c. vlt. Ꝙ nō debēt cauſas vel negocia ſecularia azere niſi ex iicentia abbatis pro monaſterio. xxvi. q. adi­cimus. in fine. ⁊. c. de preſenti ⁊. c. ſunt nōnulli ⁊. c. monachi. Ꝙ frequenter loquēs de pecunia potius dicēdus ē iſtitor ꝙͣ mōachus. xvj. q. j. ſi cupis. Ꝙ monachi nūꝙͣ debēt vacare: ſed ſemper vl̓ ora­tionibus vel lectionibus vel exertio operis debēt intēdere. de conſ. diſ. v. nūꝙͣ. Ꝙ debēt ab omni familiaritate monialiuꝫ: ⁊ alia rum feminarum ſe alienare. xviij. q.. peruenit ad nos: ⁊ tribus. c. ſe. Ꝙ nec in vno nec ī vicino monaſterio cum monia libus debēt habitare. xviij. q. ij. diffinimus: ⁊ duobus. c. ſe. Ꝙ nec ſudorialos: nec zonas: nec alia munuſcula a ml̓ieribꝰ d̓bēt acciꝑe. xxvij. qͥſtiōe.j. monacho. Ꝙ monachi quamuis recipiēdo ordinē recipiāt oī ficij poteſtatem: nō tamē executionem niſi occa­ſione populi de licētia ep̄i. xvj. q. i. mōachi ⁊. c. ſe. ⁊ ſic viue: ⁊ c. ſi clericatus: ⁊ c. ſe. Ꝙ nec penitētiam alijs dari nec predicare: niſi in­clauſtro ſuo debēt. xvi. q. i. placuit omnibus. ⁊. c. minachus ⁊. c. iuxta ⁊ c. adicimus. Ꝙ nec baptizare debēt. nec fieri compatres. xxii. q ii. ꝑuenit ad nos. de cōſe. diſ. iiii. nō licet abba­ti: ⁊. c. ſe. Ꝙ preter cōfratrem ī clauſtro. ⁊ preter eum qui ele gerit: nullum debēt ſepelire. xv. q. i. c. i. c. agapi tus: ⁊. c. placuit. Ꝙ monachi debēt ſubeſſe ep̄is īquātum per papā non ſūt exempti. xvi. q. i. peruēt. xviii. q. ii. ab­bas. ⁊. iiii. c. ſe. Ꝙ viſitādi ſt̓ ꝑ ep̄os ⁊ corigēdi. xviii. q. ii. viſitādi. Ꝙ iura epiſcopalia debēt epiſcopis ꝑſoluere. xviii. q. ii. eleutherius ⁊. c. ſe. Ꝙ n̄ debēt decimas vel eccleſias a laicis ſine con­ſēſu ep̄i recipere. xvi. q. vii. decimas ⁊ eccleſias. Ꝙ epiſcopos ex charitate poſſunt accuſare. ii. q vii. nullus.§. proximo. Ꝙ monachi bonorum operum ī clericos ⁊ epiſco­pos ꝓmoueri poſſunt. xvi. q. i. ſi. clericatus. ⁊ vii. ⁊. vii. c. ſe. ⁊ tribus. c. precedētibus. Ꝙ n̄ debēt ſine abbatum licētia epiſcopatus reci­pere. xviii. q. ii. ꝙͣ ſit.§. nullus. xvi. q. i. ſiquis monachus: c. legi.§. ſequēti. Ꝙ facti epiſcopi abſoluūtur a iugo profeſſionis. xviii. q. i. c. i. Ꝙ facti epiſcopi n̄ debēt mutare habitum nec or­dinis ſui ritum quo ad ſubſtātialia. xvi. q. i. de monachis: ⁊.§. ſe. Ꝙ facti epiſcopi ſuccedunt in bonis paternis ⁊ ec cleſie ſue relinquunt. xviii. q. i. c. i.