Seite
Monaſterium. Ꝙ monaſterium duplex pro mona chis ⁊ monialibus in vno loco fieri prohibetur. xviij. q. ij. diffinimus Ꝙ monaſteria conſtruenda ſunt in ſolitudine po pulari acceſſu ne deuotio religionis impediatur. xviij. q. ij. luminoſo. Ꝙ monachorum monaſteria ſubſunt epiſcopo. in­cuius territorio ſunt. xviij. q. ij. monaſteria. Ꝙ monaſteriū exēptum eſt a lege dyoceſana ī plu­ribus videlicet quantum ad cathedratici p̄ſenta­tionem vel preſtationē. x. q. iij. inter cetera. Item quantum ad quarte partis dimiſſionem. xvi. q. i. cum pro vtilitate. Itē quātū ad grauē exactionē. xviij. q. ij. ꝙͣ ſit. Item quantum ad publice miſſe celebrationē. qꝛ ſi­ne conſenſu abbatis ep̄s non poteſt facere. xviij. q. ij. abbas. ⁊. c. lumi noſo. Ꝙ monaſteria non debent fieri ſine licentia epiſ­cōporum xviij. q. ij. quidam. ⁊. iiij. c. ſe. Ꝙ muliere monaſteria religioſoꝝ intrare nō de bent. xviij. q. ij. peruenit ad nos. Ꝙ monaſteria religioſorum non debēt conuerti ī habitacula ſecularium clericorum. nec debent re gi per ſecularem. xviij. q. ij. peruenit ad me. ⁊. c. dudum. xix. q. iij. qui ſemel ⁊. c. ſe. Ꝙ in parrochialis eccleſiis monaſterioꝝ: de ſcire ep̄i debent preſbyteri inſtitui vel remoueri. xvi. q. ij. viſis. ⁊. c. ſe. Ꝙ abbas ſine epiſcopo: ⁊ ep̄s per ſe res monaſterij alienare non poſſunt. xvij. q. iiij. in. venditioni­bus. xviij. q. i. ꝙͣ ſit. De hac materia habes vbi agitur de monachis ⁊ vbi agitur de religione. Monialis. Ꝙ monialis ē que ꝓfeſſa ē ſe velle vinere vel ẜꝫ regulā benedicti vel ſecundū regulā baſilij vel ſecūdum regulā ſancti Auguſtini. xviij. q. ij. pernicioſam. Ꝙ moniales non debent habere ſingularia domi­ciliū. xviij. q. ij. pernicioſam. Ꝙ puella duodecim annos habēs ſi voluntarie mo nialis effecta eſt etiam ante conſecrationem re­cedere non poterit. xx. q. i. puelle. Ꝙ moniales ſubſunt ordinationi ⁊ correctiōi epiſ copi. xviij. q. ij. cognouimus. Ꝙ preponendus monialibus primum eſt pet epiſ­copum examinandus. xviii. q. ij. religioſus. Ꝙ conuenientius teguntur per viros ſpirituales ꝙͣ ſeculares. xviij. q. ij. in decima. Ꝙ monaſteria non monialium non debent eſſe vi cina monaſterijs monachorum. xviij. q. ij. diffi­nimus ⁊ quatuor. c. ſe. Ꝙ monialis nunꝙͣ debet loqui cum monacho vel alio viro ſine bono teſtimonio. xxviij. q. ij. diffini nimꝰ ⁊. c. in decima. Ꝙ moniales ī vno choro cū monachis vel alijs cle­ricis cātare nō debēt. xviij. q. ij. pernicioſam. Ꝙ n̄ debēt vaſa. ſacra ⁊ pallas ⁊ corporalia cōtige­re. xxiij. di. ſāctimoniales.§. vaſa ⁊. c. ſacratas. Ꝙ nō poſſunt matrimonia cōtrahere ⁊ ꝯtrahētes ſunt per epiſcopum cōpellende ad votum redire xxvij. q. de viduis ⁊ puellis vſqꝫ ad finem. Ꝙ moniales in vitium carnis ꝓlapſe grauiter pu­niuntur. xxvij. q. i. c. īpudicas ⁊ fere per totum. Ꝙ peccantes cum ipſis ipſo facto videntur excōmu nicati. xxvij. q. i. ſi qͣ virgo: ⁊. c. eos. De cōſe. monialiū habes ſupra: vbi agit̉ de conſe. Mors. Ꝙ mors eſt triplex videlicet cor­poralis ſpiritualis ⁊ iehennalis. d̓ pe. diſ. vlt. in fine. Ꝙ mors corporalis omnibus eſt commons. xiij. ꝙ ii. in eccleſiaſtico. Ꝙ ī memoriā ab oībus ē ſemꝑ habēda. ibidem. Ꝙ non videntur eſſe perfecti qui cuꝫ a domino vo cantur nō moriuntur voluntarie: ſed inuiti. xiii. q. vlt. ꝙͣ prepoſterum. Ꝙ ſacramenta morientibus concedi debent. xxvi. aurelius: ⁊. c. ſe. Ꝙ ſi volētem cōfiteri mors anteꝙͣ ad ſacerdotem ꝑueniat p̄occupauerit nō debet ſibi denegari ec­cleſiaſtica ſepultura.xxvi. q. vi. ſi aliquis. Ꝙ qͥ fame moriētē n̄ paſcit ocidit. lxxxvi. di. paſce. Ꝙ mortem languentibus ꝓbatur īfligere qui hāc cū poſſit nō excludit. lxxxiii. di.§. i. Ꝙ qui mortui ſunt in dei iudicio non ab hoībus ſunt iudicandi. xxiii. diſ. quorundam. Ꝙ poſt hominum mortem anime locantur ſecun­dum qd̓ meruerunt. xiii. q. tempus. Ꝙ mortui iuuandi ſunt oblationis elemoſinis. ⁊ orationibus etiam ſi dubitatur de eorum ſalute xiii. q. ii. nō eſtimemus ⁊ pluribus. c. ſe. Item quod ſit pro omnibus mortuis tātū valꝫ cui­libet ac ſi pro vno ſolo fieret. de conſeratiōe. diſ. v. non mediocriter. Ꝙ īdignus eſt ī morte accipere ſolaciū qͥ ſe nō cogi­tauit moriturum. de. pe. diſ. vii.§. vlt. Ꝙ moriētibꝰ ī peccat mortalibꝰ nec oblatiōes nec oratiōes viuoꝝ nec mortuoꝝ nec ſepl̓ture ſacroꝝ locoꝝ poſſunt. xiii. q. ii. quibus. ⁊. vii. c. ſe. Ꝙ nemo debet cōtriſtari de morte ſuoꝝ caroꝝ: cuꝫ ipſos nō amittamus: ſed premittamus. xiii. q. vlt. ꝙͣ prepoſterum. ⁊. iii. c. ſe. Ꝙ illi qͥ nimis triſtāt̉ d̓ morte ſuoꝝ vidēt̉ deſꝑare de felicitate futuroꝝ bonoꝝ. xiii. q. vlt. habēt. Ꝙ ī hoc qd̓ dominus fleuit lazarum non fleuit mor tuum ſed ad huius vite miſerias reſuſcitaturuꝫ Iunuitur ꝙ pro mortuis plus eſt gaudēdū ꝙͣ tri ſtādum. xiii. q. vlt. qui diuina. Ꝙ mortui. huius mundi facta poſſunt ſcire vel per decedētium relationem vel per angelorum reue­lationem vel per ſpecialem conceſſionem quia ip ſis quādoqꝫ cōceditur vt poſt mortem viuis ap­pareāt. xiii. q. ii. fatendum. Ꝙ quādoqꝫ mortui ex diabolica illuſione fātaſti­ce credūtur apparere. xxvi. q. v. nec mirū āte me Ꝙ eccleſia nec ligare nec ſoluere poteſt mortuos d̓