Baptiſmus. iij. 12 Sed quero vtruꝫ ſit de neceſſitate ꝓferatur ī latino?. Aureolus vbi. ſic: a latino qui ſcit lr̄as. Ab eo v̓o qui laicus eſt: ſed litteras neſcit ꝓ­ferantur in vulgari. A greco in greco ſermone. Et licet grecus ſi ꝓferat in latīo latinꝰ in greco. aut in vulgari ſit baptiſmus. tamē peccat. Tu aūt dic debet ꝓferre in ea lingua in meliꝰ pōt ꝓferre vel litterali vel vulgari. Utrū reqͥrat̉ cōtinuatio in ꝓlatōe dicte forme . Aug. vbi. ſic. interponēdo hiſtoriā. Et credo ſi notabil̓ eēt diſcōtinuatio. nihil fieret. ſe­cus in modica diſcōtinuatiōe. puta tuſſis vel ſilē­tij hmōi intētionē diſcōtinuent. 14 Utꝝ poſſit fieri trāſpoſitio ī dictis verbis?. Au. vbi.. peccat grauiter trāſponēdo licꝫ baptizatꝰ ſit niſi tranſpoſitio mutet ſenſum. vt di­cēdo. Ego te pr̄is filij baptizo in noīe ſpūſſancti vel niſi intēdat inducē errorē. qꝛ baptizaret. 15 Quid ſi ꝓferant̉ corrupte p̄fata v̓ba?. Au. vbi. ſi ſit ex impotētia eſt peccatū. Ex ioco eſt peccatū graue. tn̄ baptiſmus ē. Ex mala v̓o in­tentiōe eſt peccatū grauiſſimū. erit baptizatꝰ ſit baptizatus ī duobꝰ primis caſibꝰ. patet in di cto. c. retulerunt. de conſe. diſt. iiij. vbi ille dicebat. Ego te haptizo in nomīe patria filia ſpirituſā cta. Ratio ẜm glo. ibidem. quia error ſillabe non nocet. vt. ff. ma. te. l. qui habebat ſeruū. maxime in fine dictionis. Secꝰ eſſet in principio vl̓ medio Unde tene quādo aliqua diminutio vel corru ptio interuenit in forma p̄fate ꝓlatōis. ex ma­licia ſi morit̉ ſtatim. credendū ē deꝰ ſuppleat. talis ſepeliēdus ē in cimiterio. Si v̓o ſuꝑuixerit reiterandū eſt ſub ꝯditōe. niſi in caſu qn̄ certū eſt mutat aliqͥd de eſſentia p̄fate forme. ſicut eſt error lr̄e ſolū. maxime in fi. 16 Utrū ſit neceſſaria exp̄ſſio vocalis?. ſanctus Bo. in. iiij. di. iij. ar. j. q. ij. ſic. vn̄ ſine verbo vo­cali nulliꝰ ē efficacie. facit. c. detrahe. j. q. j. 17 Utrū ſit neceſſe ꝓferat̉ fide?. ſanctus Bo. vbi. ar. ij. q. ij.. qꝛ baptiſmus eſt ſa cramētū ſingularis ꝑſone. Ideo fides ꝑſone nihil prodeſt nec obeſt. ſed eſt ſacramētū eccleſie xp̄i. vn̄ quicqͥd ſit de fide cordis ꝑſone baptizātis iudicā­ eſt ẜm exp̄ſſionē oris. Utrū grecus dicit baptizet̉ Pe. in nomīe pa tris filij et ſpūſſancti. rite baptizet?. cōis opi. theologoꝝ in. iiij. di. iij. ē ſic. qꝛ in forma baptiſ­mi reqͥrit̉ primo de neceſſitate vnū ꝑtinēs ad ſan­ctificationē elemēti qd̓ ē inuocatio trinitatis. Alid̓ ꝑtinēs ad determīatiōeꝫ intētiōis mīſtri.ſ. exp̄ſſio actus baptizādi. circa iſtud cōcurrūt duo. ſcꝫ ex­p̄ſſio ip̄ius actus ꝑſone ī quā tranſit actꝰ. Et iſta ſunt neceſſitate baptiſmi ſꝫ modꝰ exprimēdi ē ex inſtitutiōe eccleſie. Et id̓o peccaret mortalit̉ latinꝰ ſic baptizans ſed grecus. Securiꝰ credo iteꝝ baptizet̉ ꝓpter dubiū qꝛ alij ꝯtradicūt. 19 Utrū aliqͥd addens ad p̄dictā formā baptizet. vt ſi dico ego Petrꝰ ſacerdos baptizo te. in nomīe patris filij ſpūſſancti: amē. ſcī Io. bap. ⁊cͣ.. Inno. in. c. j. bap. ſi tale additū intēdat eſſe de ſb̓a forme ita valēt qͣſi volēs nouū ritum ad ducere eēt baptizatꝰ. Si aūt crederet eſſe de ſb̓a forme ſed ex ſimplicitate aut ex deuotione: aut etiā ex malicia etiā ſi dicēt ī noīe dyaboli aut hereti coꝝ. ego te baptizo in noīe pr̄is filij ſpūſſancti. amē. dūmō hoc credat de forma baptizare intēdat: erit baptizatꝰ: aut dūmō tal̓ additio di­ſtrahat intellectū forme ſeu corrūpat. vtputa ſi di­cat̉: ī noīe pr̄is maioris: filij mīoris ⁊cͣ. ẜm bo. ī. iiij. di. iij. ar. ij. q. iij. prime ꝑtis. iiij. qꝛ eēt baptizatꝰ. Aptiſmus. iij. quo ad ma­teriā ē debi ta materia baptiſmi.. Au. vbi. ē aqͣ ſimplex nālis potēs abluē. Ex ptꝫ prīo ī nullo alio liquore pōt fieri baptimꝰ niſi ī aqua. ex. de bap. c. vt apponeres. Secūdo requirit̉ pura. vn̄ nec in brodio vel 1 in aqua mixta butiro: vel pinguedine poteſt fieri baptimꝰ. qn̄.ſ. ꝑmixtū ſoluit ſpeciē aque: ſic̄ ſi pa­ aque multū vinū miſceat̉. al̓s pōt. Sed nūqͥd ſalſedo impediat. Rn̄.... qꝛ 2 aufert ſpēm aque. īmo ponit̉ ī ſpera aque. Aqͣ v̓o reliquata ſale videt̉ debita niſi euapo rationē exaltationē reduceret̉ ad dulcedinē. Sed nūquid q̄libet admixtio aq̄ facta īpediat. Rn̄. Ri. in. iiij. di. iij. ar. iij. q. iij. aqͣ mixtio pōt duplicit̓ fieri. vno vere ꝓprie qn̄ ex mixtibili bus ꝯſtituit̉ aliqd̓ vnū eſſentiā: ſic īpedit: qꝛ ē aqua ī actu: ſꝫ in potētia. Alio improprie ẜm quādam apparentiā ẜm quā miſcent̉ illa quoruꝫ minime ꝑtes ẜm ſenſum ſunt iuxta ſeinuicē poſi­te actualit̓ alterate ſaluis eoꝝ eſſentijs que dicit̉ ꝓprie ꝯfuſio: ſic impedit qͥn poſſit fieri baptiſ mus: qꝛ manet ſpecies aque. Et ido ꝙuis aqͣ ma­ris ſit alterata ꝓpt̓ admixtionē groſſoꝝ vapoꝝ ter reſtriū aduſtoꝝ: ꝑmixtio ẜm ph̓m. ij. metheoro­ eſt ſalſedinis maris aqͣ liſciuij ꝓpt̓ ſui col­lationē cineres alie aque ꝓpter earū tranſitū venas ſulphureas. tn̄ qꝛ ī eis manet ſalua ſpecies aque pōt fieri baptiſmus. Dic ad cognoſcen­duꝫ aquā debitā ſacr̄o iſti attēdi dꝫ prīo origo. ſic ſaliua. vrina. aqua roſea hmōi. ſunt debi ta. Secūdo ad ſpēm aque.ſ. vt ſit liqͥda. tercio vt ſapor alicuiꝰ liquoris alterius tollat virtutē. naꝫ alij ſaproes rerū liquidaꝝ īmutant ſpeciem aque ſi manet liquida: ſed bn̄ ſapores rerū liqͥdaꝝ vtputa vini hmōi. vn̄ qn̄ plus hꝫ de ſapore vini hmōi ꝙͣ aque: pōt de ea baptizari. Tercio requirit̉ poſſit lauare qꝛ aqͣ ī lintheo 4 vel ī lana eſt apta lauare niſi exprimat̉ exͣ. Sil̓r nec glacies vl̓ nix vl̓ grādo niſi diſſoluat̉: nec lutū Quarto ſit materialis non artificialis. ideo 5 aqua roſea vel ardens valet. ſil̓r nec aqua ſuꝑ natās cruori dicit̉ fleuma. nec aqua quaꝫ faciūt alchimiſte. Aqua tn̄ que exiuit de latere xp̄i fuiſſet materia debita. qꝛ vera aqua fuit. Utꝝ vrina poſſit eſſe materia debita: Rn̄. Ri. 6 vbi.. nec ceruiſia debito cocta. nec ſali­ua qꝛ ī eis manet ſalua ſpēs aque. Utrum in aqua palludoſa poſſet fieri?. Ri. 7 vbi. ſic. qꝛ ibi ē ſpecies aque. Intellige niſi eſſꝫ ita ꝯdenſa ſicut eſt aqua in glacie.