Seite
Dubium tum vt heres ſoluat certum quid pro centenario. Limitat tamen idem Pa. hoc in ea que nō habet vnde aliunde viuat. ſꝫ non mihi placet iſta limita tio qn̄ non accipit tale quid rōne lucri. ſꝫ ratōne in tereſſe lucri ceſſantis. vtputa qꝛ potius vellet hr̄e doteꝫ vt eam implicaret in poſſeſſionibus vl̓ alijs negociationibus de quibus veriſimiliter tantum vel plus haberet. al̓s n̄ liceret. Et ſic intelligo Io. de Imo. in dicta cle. ex graui. poſt Mat. d̓ Mat. qui tenent non licere ſine vſura. puta quia ſolum accipit ratione lucri. 29 Utrum vir licite accipiat poſſeſſioneꝫ in pignꝰ ꝓ dote ſoluenda. vide. jͣ. vſura.i.§. xxv. ubium ſcd̓m Iſy. li. ethi. eſt motꝰ indifferens in vtrāqꝫ ꝑte cōtradictōis. vel dic ꝙ dubiū eſt equa litas rationū ꝯtrariarū ſcd̓m ph̓m. 1 In dubijs vbi verſatur periculuꝫ aīe ſemꝑ tu­tior ꝑs eſt eligenda. ⁊ in ipſis qd̓ certius eſt tenen­duꝫ. ⁊ qd̓ ſine ꝑiculo explicari poteſt. ita dicit Pa. in. c. iuuenis. de ſpon. 2 Utrum in dubio debeamus interp̄tari vt poti us quis nō ſit irregularis? ℟. vt colligo ex pa. ī. c. cū tu fili p̄poſite. de teſti. ⁊ in. c. ad audientiā. de ho mi. Aut loquimur in foro aīe. ⁊ ſic debemus inter pretari irregularē. ⁊ ſic de alijs. vbi dubitat̉ de aliqͦ delicto. vide glo. in. c. vnico. de ſcru. in or. fa. Sil̓ dicendū in foro quaſi penitētiali. vtputa qꝛ nō agi­tur ad penā ꝓprie. ſꝫ vt a miniſterio abſtineat. aut ab alio in quo ſubeſſet peccatū. ſicut in ꝯͣctu matri monij. facit. c. ſignificaſti nobis. d̓ homi. ⁊. d. c. iu. uenis. aut loqͥmur in foro ꝯtētioſo. ⁊ ſic debemus int̓pretari ꝓ nō maxīe. vbi agit̉ de pena. puta qͥa celebrauit qꝛ collatio nō tenuit ⁊ hmōi. qꝛ in penis melior interp̄tatio ē fienda. vt in regl̓a ī penis. ⁊ re gula odia. li. vi. ⁊ idē die ī excōicatiōe. ⁊ ſil̓ibus. 3 Quō ſunt interpretāda ab alijs facta dubia ꝓxi­moꝝ? ℟. c. eſtote miſericordes. de re. iur. ꝙ in me­liorē partē. vide. jͣ. iudiciū.§. xvij. Uerba dubia ſunt accipienda ſcd̓m intentōem ꝓferentis. ff. de re. iu. in ambiguis. et vt res potiꝰ valeat qͣꝫ pereat. c. abbate. de v̓. ſig. al̓s ſcd̓m cōem vſum. c. diſt. ꝯͣ morem. vide sͣ. caſtitas.§. i. In quo differt dubium ab opinione ⁊ fide ⁊ ſci entia. vide. jͣ. opinio. in pͥn. In re dubia fidei: auctas eſt requirenda roma­ne eccīe. xi. di. palam. In rebus ambiguis abſolutū nō dꝫ eſſe iudiciā xxxiij. di. c. habuiſſe. īmo qn̄ dubiū eſt in ꝑſona: vl­in facto: vel in iure. nullo mō ſnīa eſt ferenda. xxx. q. v. iudicantem. 8 Non d̓r iteratū qd̓ dubitatur factū. de preſby. non bap. c. veniens. 9 Dubio exn̄te in iure mr̄imonij tutius eſt ꝯͣ ſta­tuta hoīm dimittere copulatos qͣꝫ diſiūgere cōiun ctos ꝯͣ ſtatuta dei. c. lꝫ ex quadā. de teſti. uellum eſt pugna duoꝝ. vt d̓r in c. monomachiā.i. ſingula re certamē. ij. q. v. et fit ad probationeꝫ alicuiꝰ rei ita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe videat̉ ꝙ eſt ꝓhibitū ſub pena mortalis pctī. qꝛ ꝯtra legē dei ibi non tēptabis dn̄m deū tuū. Mat. iiij. ⁊ di­citur in. d. c. ⁊ ideo non ſolū offerens ſꝫ acceptans cū dantibus auxiliū. ꝯſiliū vel fauorem et valenti­bus ꝓhibere et non ꝓhibentibꝰ peccāt mortalit̉. Ad ro. c. i. digni ſunt morte qͥ ꝯſentiūt. et nō excu­ſant̉ ex ꝯſuetudīe vel metu acceptantes. niſi vt in­fra dicā qꝛ potius dꝫ qͥs quelibet mala tolerare ꝙͣ malo conſentire decernat. xxxij. q. v. ita ne. nec ob­ſtat ꝙ dauid cū golia exercuit. qꝛ aucͣte ſpūſſancti fecit ſicut et ſanſon. vt dicit glo. ī. d. c. monomachi­am. xxiij. q. v. ſi non licet. Que pena eſt clerici in duello pugnantis? ℟. ꝙ dꝫ deponi. ⁊ eſt irregularis tn̄ epūs pōt diſpenſa­re. dumodo mors vel membroꝝ diminutio nō in­teruenerit. c. i. d̓ cle. pu. in du. nec ſolū efficitur irre gularis ſi ipſe pugnat ſed etiam ſi aliū ꝓ ſe pugna re facit. vt in. c. ij. eo. ti. et quicūqꝫ hoc mandat con ſulit aut defendit ſi modo homicidiū ſequatur vel mutilatio. vt in dicto. c. ij. diſpēſat tamen epūs cuꝫ clerico in beneficio. etiam habendo ſolū pro ſuſten tatione. vt in dicto. c. ij. cum ibi no. dūmodo non habeat curam animarum. Sed nunquid ille qui cogitur a iudice tali mo­do. ꝙ ſuſpendetur quia habet eū pro coniūcto ni­ſi duellum ſuſcipiat. poſſit ſuſcipere cuꝫ ſit innocēs Rn̄. diuerſa fuit opinio. vt no. in. c. i. eo. ti. ſed mi­hi placet ꝙ talis coactus tali coactōne licite ſuſcipi at. ⁊ etiam in cauſa ciuili quando non imminet ꝓ babile periculum mortis. qꝛ ſicut licet ſe defendere et res ſuas et alia facere que d̓ ſe non ſunt mala. ſic pugnare qn̄ alio modo non poteſt euadere. facit c. interfeciſti. de homi. Utruꝫ clerici qͥ reliquias afferūt pugilibus ad pugnandum ſint irregulares ſi ſeqͣtur homicidiū Rn̄. ꝙ ſi oīno ſine ipſis erant pugnaturi non erūt irreglares. alias ſic. et ſic intellige opiniones diuer ſas. ⁊ concorda ſcd̓m hanc diſtinctionem. Quod dictum eſt de duello. Idem dic de iudi­cio aque feruentis vel ferri candentis. c. fi. de pur. vul. brietas eſt priuatio vſus intelle ctus facta ad aliqd̓ tem­pus ex immoderato potū vini: vel cu­luſcunqꝫ alterius rei potabilis. Utrum ebrietas ſit peccatū mortale? ℟. vt col­ 1 ligo ex Ale. in ſcd̓a ſecūde. ⁊ gl̓. xxv. di.§. al̓s ea de mū. et doc. ibidem. ꝙ aut raro ꝯtingit aūt aſſidue. Si raro ſic diſtinguo: ꝙ aūt inebrians ſe ꝯgnoſcit vini potentiā et ſuam cōplexionē diſpoſitā ad ebri etatem. et tn̄ magis vult ebrietatem incurrere. qͣꝫ a potū abſtinere: et ſic eſt peccatū mortale. Aut ine brians ſe: neſcit vini potentiam ⁊ ignorat ꝙ ex tali potu poſſit inebriari vel non aduertit ⁊ ſic eſt nul­lum peccatū vl̓ veniale ſcd̓m exceſſuꝫ in potu ⁊ ne gligentiam in aduertendo. Si v̓o aſſidua ſit ebrie tas ſic eſt mortale peccatū n̄ ꝓpter īteratiōeꝫ actus quia multiplicatio actuū venialiū nō auget in in finitum. ſꝫ qꝛ nō pōt eſſe ꝙ homo aſſidue inebriet quin ſciens et volens ebrietatem incurrat: aut ſal­tem omittat diligentiā quā debet adhibere de ne­ceſſitate ne inebriet̉ cū hēat tp̄s deliberationis re­