Seite
Eccleſia LXXXIIII. primendi motus veniales ne ꝓcedant in regnum peccati. Ille v̓o qui ꝓcurat vt quis inebriet̉ cōiter mortaliter peccat ſiue ſequat̉ ebrietas ſiue nō ſiue ſit peccatū mortale. in eo qui inebriat̉ ſiue non qui cōſentit in damnū notabile ꝓximi. Utrum ꝓpter ſanitatē liceat inebriari? ℟. ꝙ nō ſine peccato mortali. tam in oꝑante ꝙͣ in patiēte ſci­enter verū eſt ꝙ ẜm.s. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cl. cibꝰ vl­potus qui eſſet ſuꝑfluus ſano nō erit ſuꝑfluus in firmo. puta. qꝛ dat ei cā medicine ad ꝓuocandum vomitū ⁊ ſine peccato. qn̄ talis īfirmitas id requi rit. ſed nō vſqꝫ ad ebrietatem. 3 Utꝝ ebrietas excuſet a peccato: ℟. ꝙ excuſat a tanto ſed non a toto. Intellige quo ad penam. ſed quo ad culpā excuſat a toto qd̓ fecit in ebrietate ex­quo eſt ſine vſu totalis rōnis. ⁊ facit qd̓ no. xv. q. i. in. c. ſane. ⁊. c. ſi quis inſaniens. Quo v̓o ad penaꝫ Pa. in. c. qꝛ diuerſitatē. de conceſ. p̄ben. tenet ꝙ no imputat̉ niſi id qd̓ ex culpa immediate ꝓcedit. nō qd̓ mediate. ⁊ facit qd̓ no. in tex. ⁊ in glo. xxiij. q. v. de occidendis. ⁊ in. c. lꝫ. de teſtibꝰ. vnde dicit ꝙ licet quis excōicet̉ ꝓpter ſuā culpam nō tn̄ imputat̉ po ſtea ei ꝙ bn̄ficium non contulit infra tp̄s debitum niſi fuerit ī mora petende abſolutōis. qꝛ culpa nō eſt cā immediata. ſed excōicatio que eſt pena. ſic in ꝓpoſito licet ſumptō potus ſuꝑflui fuerit culpa ⁊ cā immediata priuationis vſus rōnis. non tn̄ eſt cā immediata homicidij vel alterius qd̓ facit. ⁊ iō nō erit irregularis ẜm iſtā opi. Ri. tn̄. in iiij. di. xv. tenet ꝙ erit irregularis ⁊ ꝙ ei imputant̉ ad penaꝫ oīa que ſequūt̉. ſed mihi placꝫ magis opinio Pa. ⁊ ꝓ eo eſt tex. cum glo. in. c. decetero. de homicidio niſi voluntarie inebriare voluiſſet vt poſtea neſci­ens occideret. qꝛ ſic ei imputaret̉. ſicut tenet glo. in d. c. decetero. etiā qd̓cunqꝫ qd̓ ſecutū eſt ꝙͣuis me diate ꝓceſſiſſet. Utrum ebrietas largo mō dicta. qua quis non totaliter priuat̉ vſu rōnis ſed bn̄ alterat̉. ſcit tn̄ qd̓ facit. ſil̓r ſit peccatum mortale. ⁊ excuſet? ℟. abſqꝫ dubio nō excuſat a malo qd̓ ꝑpetrat̉ exquo ſcit qd̓ facit: nec etiā credo talem excuſari a peccato morta li qui ſcienter tm̄ biberet ꝙ talem grauedinē īcur­reret. tum ꝓpter periculum ebrietatis. tum qꝛ ſine notabili leſione rōnis hoc fieri non pōt. In eo aūt cui hoc accidit inaduertenter ſiue raro ſiue etiam frequēt̉ nō credo ꝙ ſit peccatū mortale. qꝛ nō facit a ꝓpoſito ⁊ ſcienter. qꝛ nō ita tenet̉ talem alteratio­nem vitare ſicut ebrietatem. q̄ priuat vſu rōnis to taliter. 5 Utrum teneant geſta ꝑ talē ebriū? Rn̄. ꝙ non qn̄ ꝓprie eſt ebrius. ſꝫ qn̄ nō eſt ꝓprie ebrius ſꝫ cōfor tatus ⁊ ſcit qd̓ facit tunc tenent. lꝫ in multis ſuccur rat̉ ei vt in iuramēto ⁊ cōfeſſione ⁊ ſilibus ꝑ miſeri cordiam iuris. vt sͣ. dixi Blaſphemia. Ccleſia ſumitur multipliciter: vt lviij. di. c. quorum vices. ⁊ vij. q. j. ſcire debes ⁊ ne p̄lati vices. c. vl. de verb. ſigni. c. cauſa. ⁊. c. cum cleri­ci. in gloſis ⁊ ibi vide. 1 Eccleſia vniuerſalis que eſt collectio fideliū nō poteſt errare in fide ſeu eius articulo. neqꝫ ī his q̄ ad bonos mores neceſſarios ad ſalutem ꝑtinent. qꝛ xp̄s ꝓ ea orauit vt non deficeret fides eius. ⁊ ſic intellige. xxiiij. q. j. a recta. In alijs aūt bn̄ pōt erra re. qꝛ ſequit̉ opinionē que pōt falli. ⁊ ſic intellige. c a nobis. el. ij. de ſentē. ex. Eccleſia romana ibi ē vbi ſūt boni. vt dicit glo. 2 in. c. ꝙͣuis. xxj. di. ⁊ ſic pꝫ ꝙ tꝑe mortis xp̄i remāſit in ſola virgine Maria. Eccleſia an dicat̉ illa que nō eſt cōſecrata? Rn̄. 3 Pa. in rubrica de cōſe. ec. vl̓ al. ꝙ nō ꝓprie ſed Ba ſilica.i. domus regis. alle. glo. cum tex. in. c. j. de re­lig. do. ⁊ facit ad ſtatuta. vt delictum commiſſum in eccleſia nō ꝯſecrata nō ſit ꝯmiſſum in eccleſia. lꝫ improprie accipiat̉ vnum ꝓ altero. Item equiuo ce dicit̉ eccleſia oratorium licet ꝓprie oratoriū ſit lo­cus aptus ad orandū. quē quiſqꝫ in domo ſua edi ficare pōt. Eccleſia matrix. Aliqn̄ eſt cathedralis: vt in. c. 4 venerabili. de ver. ſig. aliqn̄ eſt baptiſmalis ſeu pa rochialis: vt in. c. ex tranſmiſſa. de p̄ſcrip. ⁊ in. c. ad audiētiā. el. j. de ec. edi. no. do. Car. in. cle. ne roma ni. de elec. Eccleſia materialis cuius aucͣtate dꝫ fundari? ℟. ꝙ aucͣtate ep̄i dyoceſani: vt in autē. de eccleſia. ti.§. ſi quis aūt. ⁊ de conſe. diſ. j. c. nemo. el. j. ⁊ hoc veꝝ in locis nō exemptis. in exemptis v̓o nullus pōt edificare ſine licētia ſedis apl̓ice: vt in. c. aucto ritate. de priuil. li. vi. ⁊ ſic intellige. c. de locorū. cum c. ſe. de conſe. di. j. Utrū debeat eccleſia edificari ſine dote. Rn̄. ꝙ 5 eccleſie mendicatiuū ſic. alie v̓o nō. niſi in monaſte rijs que habent redditus: vt no. in. c. j. de cenſibꝰ ⁊ dos eſt manſus terre: qui multipliciter dr̄ vt no. glo. in. c. ẜm canonicam. xxiij. q. viij. ⁊ in. d. c. j. no. Pa. ꝙ accipit̉ hic ꝓ dote neceſſaria ꝓ ſuſtentatōe miniſtri qui manſus debet eſſe liber ab omni ſerui tute tꝑali: vt in dictis iuribꝰ. ⁊ no. Innoc̄. ⁊ Ho. ⁊ Io. an. in. d. c. j. Quis tenet̉ ad eccleſie reparationē? Rn̄. Pa. ī. 7 c. j. de eccle. edi. ꝙ de iure tenet̉ p̄latus dare quartā ꝑtem redditus. ſi ſpeciales nō ſunt ad hoc deputa ti: vl̓ ſi conſuetudo non tranſtulit onus fabrice in populo. nec valet conſuetudo in cōtrarium. vt in c. cognouimus. xij. q. ij. ī. d. c. j. quod intellige quā do ſupereſt aliquid detractis neceſſarijs ſibi: al̓s non tenetur ẜm eundem Pa. in. c. de his qui. de ec cle. edi. ⁊ quod dico de p̄lato intelligo de omnibꝰ beneficiatis in ea. vt dictis. c. j. ⁊. c. d̓ his. Si v̓o cō ſuetudo tranſtulit onus fahrice in ſeculares tenen tur ipſi. arg. c. ad apoſtolicam. de ſymo. quod limi to niſi eccleſia habundaret ⁊ ipſi ſeculares in ma­gna egeſtate eſſent. ar. c. aurum. cuꝫ ſimilibus. xij. q. ij. A quo debet conſecrari ⁊ de reconciliatiōe eiꝰ 8 vide sͣ. Conſecratio eccleſie. De eius immunitate vide. jͣ. Immunitas. Utrum oblationes q̄ fiunt capelle cedāt eccle­ 9 ſie parrochiali infra quā eſt ſita? Rn̄. Pa. ⁊. d. An to. in. c. paſtoralis. de his que fi. a p̄la. ꝙ ſic ꝑ locuꝫ a ſpāli. in. c. ad audientiam primo. de ec. edifi. In­fert etiā. d. Anto. ibidem ꝙ oblatō que ſit imagini