Reſtitutio. i. CcII ẜm cōiter doc. in. c. tu. tua nos. de vſur. vide­ſupra heres.§. iiij..vj. 15 Utrū qn̄ duo ſunt heredes vſurarij debētis re ſtituere. c. diuiſa hereditate. de mille int̓ eos vn­efficit̉ ſoluēdo. de. l. an̄ alt̓ teneat̉ in totū de ip̄is c. Rn̄. Pe. de anch̓. in regula. pctī venia. de re. iur. li. vi. q. xviij. lꝫ diuiſa hereditate obligatio here­ditaria diuidat̉ ip̄o iure. l. j. C. ſi cer. pe. et. l. he reditarijs. C. de heri. vel ac.. Et ſic ſi vnus effici atur ſoluēdo in foro ciuili alter teneat̉. l. lega torū. ff. de le. ij. tn̄ in foro canonico in quo dicit tex. in. d. c. tua nos. heredes ea ſunt diſtrictōe cogen di: defunctꝰ ſi viueret quo ad es alienū: ex delicto pctō ꝓueniēs tenet̉ inſolidū: nec in tali ere hꝫ lo diuiſio. xij. tabularū. ar. d. c. tu. de vſu. vt di cit etiā Pa. ī. d. c. tua nos. cōiter doc. ī fauoreꝫ aīe ſequūtur. Sꝫ ego clariori intelligētia diſtinguo: aut loqͥmur in rebꝰ formal̓r datis pro vſuris. ſic talia ſꝑ ſint obligata illis ea dederūt tenet̉ neceſſitate illa reſtitue qͥſquis illa habuerit. vt ī. q. ſeq̄n. patebit. Aut ſunt res ſpāliter emꝑte de pecu­nia vſuraria ſpāli alicuiꝰ et ſic ſil̓r tenet̉ illis de quo pecunia ſunt emꝑte. d. c. cuꝫ tu. Aut loqͥmur de alijs rebꝰ ſunt formalit̉ date vſuris nec ſpā liter emꝑte de pecunia vſuraria. Et ſic tene cum bona vſurarioꝝ ẜm cōem opi. modernoꝝ doctoꝝ in. d. c. tua nos. non ſint tacite hypothecata vſu ris reſtituendū tenet̉ de neceſſitate niſi me dietate qͣꝫuis alter heres ſit factus ſoluēdo lꝫ di cant doc. opi. glo. d. c. tua nos. et antiquoꝝ doc. tenēt oīa bona vſurariorū ſunt tacite hypote cata ſit in foro aīe practicāda: qd̓ intellige de bono conſilio: nullo iure probet̉. et ẜm hāc diſtinctōeꝫ intellige limita Pe. de anch̓. et doc. in hoc. 17 Quid de accipientibꝰ de bonis vſurarioꝝ. Rn̄. diſtinguēdo aūt accipiūt in ſpē datā vſuris trāſit in dn̄iū vſurarij. ſic tene indiſtincte tenet̉ reſtituere ſi extat. vt notabilit̓ tꝫ Bal. in. l. quā. in fine. C. de iur. doc. nec p̄t extimatōeꝫ da­re ꝯtra volūtatē dn̄i. l. ij. in pͥn. ff. ſi cer. pe. tex. eſt clarus. xiiij. q. vj. ſi res.. j. c. tu. de vſu. Et qn̄ tranſferat̉ dn̄iuꝫ. vide.. Uſura. ij.§. xviij. Aut ac­cipiunt in ſpē datā de. ſꝫ alias qͣſcūqꝫ. Et tūc diſtinguo aūt vſurarius talia accipiat ē ſoluēdo ſic ſi hoc ſciūt reſtituere etiā obligant̉ qꝛ dāt dāni cām efficacē. ſi dubitāt an ſit ſoluē do dico ſi res adhuc extat tenent̉: ne pro re porali in diſcrimine aīam ponāt ẜm Alex. in. iiij. te. Si v̓o ignorāt et credebāt probabiliter bo­nis ſuis eis daret ſic non tenētur. de ꝯſumptis bo­na fide durāte ſꝫ ſolū de extātibꝰ: niſi inqͣntuꝫ facti ſunt locupletiores aut talia acceperūt erat ſoluē do ſic tenētur. etiaꝫ ſi poſtea factus ē ex alia ſoluendo: niſi eſſet res habita ſeu empta ex pe cunia vſuraria quā ſi habuit ti. lucratino pōt ille ex cuius pecunijs ē empta de eqͥtate canōica ab eo aduocare officio iudicis. vt pꝫ glo. doc. ī. d. c. tu. in fi. Addit tn̄ Ho. et Goff. ſi talis res etiam ex lucratiua ꝑuenit ad illū ſoluerat vſuras. ille cui pͥus donata fuerat liberat̉.i. oēs debitores ff. de acti. obli. etiā vſurarius. Si v̓o habuit ex titulo oneroſo ſic non tenetur reſtituere: qͣꝫuis po­ſtea efficiatur ſoluēdo. et ex p̄dictis pꝫ quid di­cendū de multis queſtionibus. Qnid de emētibꝰ pignora perdita ab vſurarijs 18 Rn̄. tenētur ſicut emētes rapta. ẜm illā diſtin­ctōem de. Emētes. Uerū eſt poterūt repete re vel retinere id qd̓ veriſil̓r vſurarius ſuꝑ illo pi­gnore mutuauit. Poſſet etiam teneri ſi res non extat. vel ignorat̉ dn̄s eius ſi extat teneri talem emptorē dare pauperibꝰ niſi ſolū illud plus qd̓ va lebat res vltra id quo ab vſurario emit lꝫ tutiꝰ eſſꝫ dare totū: excepto mutuo accepto ab vſurario ab illo qui eam pignorauit. Quid de filia vſurarij dotata. Rn̄. ſi habu 19 it datā ī ſpē vſuris tenet̉ indiſtincte ſicut dictuꝫ eſt de emēte pignora ẜm illā modificatiōeꝫ. Si v̓o alia habuit ſic tenet̉: niſi per ſit factus ſoluē do ſciebat gener. qꝛ ſi ignorabat nihilominꝰ ẜm Rodo. poterit dotē reciꝑe et retinere etiā ſi po ſtea ſciat qꝛ ē ſoluēdo qd̓ dictū eſt mirabile mi hi placet qꝛ nullo iure probat̉. Si v̓o eſt factꝰ ſoluēdo ſꝫ poſtea ex alia: tenet̉ gener qꝛ hꝫ dotē ex titulo oneroſo. Nec etiā filia ẜm fed̓. ꝯſilio.xlj. qꝛ lꝫ habeat dotē poſt ſolutū mr̄imoniuꝫ ex lucratiua. qꝛ tn̄ illa ē pecūia trāſiuit ī bo­nis mariti ſꝫ ē alia proficiſcit̉ ex bonis mariti. tenetur. Nec ob. tex. c. tu. de vſu. ẜm eundeꝫ fede. qꝛ vt dicit loqͥtur de poſſeſſionibꝰ emptis ex pecunia vſuraria: lꝫ do. An. Pa. et Pe. de an. videātur tenere īmo tenetur. qꝛ lꝫ ſit illa tam̄ ſuccedit loco illius pecūie date. Itē qꝛ ml̓ier hꝫ qͣrtā ſuā. niſi deducto ere alieno. l. Papinianus.§. iiij. ff. de inoffi. teſta. vr̄ ꝯcordure Sco. in. iiij. di. xv. tn̄ ego credo veriſſimū dictū ffede. vt pꝫ per p̄dicta niſi eſſet poſſeſſio empta ex pecunia vſura­ria data pro dote. quia tūc ſoluto matrimonio te neretur filia reſtituere. ſi pater eius foret poſtea factus non ſoluendo. per. d. c. tu. qꝛ factū legiti­me non debet retractari. Quid faciet gener aut filia que dotē habuerunt aut de rebꝰ in ſpē datis pro vſuris. aut ſocer eſſꝫ ſoluēdo. Rn̄. ẜm Girar. obdon̄. ille quē ſtat qͥn reſtituatur excuſatur in ꝯſciā. qꝛ vnꝰ ſine al tero reſtituere p̄t. durāte mr̄imonio. Remedi­um tn̄ eſſet vt ſi pr̄ hꝫ multa incerta ad reſtituēduꝫ eſt ſoluendo pro certis adeat ep̄m ei dictā dote tanqͣꝫ pauperi ꝯcedat. ſi ſunt habita in ſpē pro vſuris. aut cōponat creditoribus. Quid de famulis vſurarioꝝ.. aut ẜuiūt vti 21 liter. puta laborādo agrū. hedificādo domū habē­do curā rerū. hmōi. Et ſic ſi vtilitas pōt cōpenſa ri eo qd̓ accipiūt pro mercede. ſic licite accipi­unt ſiue ſint vſurarij ſoluēdo vl̓ non. dūmodo accipiant habitā in ſpē pro vſuris. qꝛ talē nunqͣ lꝫ accipere vt. patuit. Si v̓o ẜuiunt vtiliter. ſꝫ potius inutiliter. ſicut qui canes. aut accipitres ſtodiūt. et hmōi. ſic ſi eſt ſoluēdo nullā mercedē pn̄t accipere. et ſi accipiūt tenētur reſtituere. Ideꝫ dic de vendētibus res ad guloſitatē vel pomꝑam ꝑtinētes. qꝛ reſtituēdi dant cām efficacē. facit. l. ait p̄tor. ff. de his qui in frau. cre.. l. fi. in p̓n. ff. de