ptoꝝ. legētibꝰ aūt atqꝫ dictātibꝰ ſi defuerīt auxilia ſcriptoꝝ cū mēoria ſit labilis obre pat ꝓtinꝰ oblr̄atio dictatis/ aut delectꝭ ob­liuio. Adde ꝙ ſalubriora ſūt plerūqꝫ ſcpͥta veteꝝ qͣlia ſcriptor nr̄ eligit qͣꝫ dictamīa nō uelloꝝ Nō ꝙ īprobemꝰ nouos dictatores qͣles aſſidue cogūt̉ aſſurgere tū ꝓpter altera tionē variā guſtꝰ ſpūalis cupiētis nūc hāc nūc illā eſcā ꝟbi celeſtis. nūc oēm penitus abominātis. Tū ꝟo ꝓpter dubitatiōes nō uiter emergētes iuxta qͣlitates ꝑſonaꝝ tem poꝝ aliaꝝ qͣꝫ circūſtātiaꝝ. q̄ nūqͣꝫ plene to­tas ſe p̄bebūt cū ſint abſqꝫ nūero variabiles Exēplū de medicis ⁊ morbis. Nō enī ſuffi ciūt eis libri qͣntūlibet ex arte cōpoſiti. Sꝫ oportet variare receptas/ qͣles velle ſil̓ oēs tradere eēt. ꝓut auicēna notat inexplebile. Prodeſt nihilominꝰ apd̓ rēpublicaꝫ nō mediocriter reẜuatio taliū ꝑticularit̓ dicta toꝝ. ſic̄ ꝯtra morbos corpoꝝ ſic aduerſus peſtes aīoꝝ qd̓ vtiqꝫ facit ſcriptor. Por ro ſcrutatōeꝫ ſtudioſaꝫ nō oī ſcribēti trade­re poſſumꝰ ſed ſciētifico cuiꝰ memoria fir­miꝰ retinet ea q̄ ſcribit qͣꝫ alia ſi vult intēde re. tū ꝓpter īmorationē. tū qꝛ ſegniꝰ irritant aīos demiſſa ꝑ aures qͣꝫ q̄ ſunt ocl̓is ſubie­cta fidelibꝰ. ait Flaccꝰ. Accipit ex hac ra dice ſue traditōis originē ars memorie cu ius memint Cicero. Reddit̉ inſuper ra tio cur expediat ſtudioſis abbreuiatiōes ſi bi cōſcribere certiſqꝫ notulis inſignire pū­cta memoratu digniora. Tertia cōſideratio ꝙ ſcriptor nr̄ largit̉ miſeretur et cōmodat. Criptor nr̄ largit̉ miſeret̉. ⁊ cōmo­dat Tres eē ꝑtes ſatiſfactōis theo logi tradūt. Una eſt elemoſyna de qͣ pn̄s ē ꝯſideratio. alt̓a ē or̄o. tertia ieiuni um. de qͥbꝰ erit ꝯſideratio ſeq̄ns Quis oro dubitauerit qm̄ ſcpͥtor qͣlē loqͥmur ſit largi­tor elemoſyne multiplicꝭ nedū tꝑalis ad ſu ſtētationē ſui ſuoꝝqꝫ fratrū ſeu domeſtico rū. Eſt enī lucroſa nō paꝝ iſta ars. Tene­bit inſuꝑ locū elemoſyne ſpūalis ad opitu latōeꝫ aīaꝝ. nūc aduerſꝰ errores ⁊ ſcrupu­los ꝑ eruditōeꝫ doctrinalē atqꝫ ꝯſilij. nunc ad cōſolatōeꝫ ſalutarē Fallor ſi nō ita miſe ricordiā receperūt. Ionathas cū ceterꝭ iu­deis pͥmo Machabeo. xij. Dicētes ſe hr̄e ſolatio ſctōs libros id̓o nullo indigere Cō ſonat apl̓s vbi ſupra ad Ro. Sunt ad huc vt accepi nōnulli ꝓfeſſores regl̓e btīſſi mi Augu. qͦs canonicos regulares appel lamꝰ apd̓ Ollādiam. qͦꝝ labor ſcribēdi pa ſcit eos tꝑalibꝰ ſubſidijs de p̄cio libroꝝ. re manētibꝰ apd̓ ſe pl̓imis ad ſpūale ſolatiū. Tales iure dixerimꝰ btīficatos a prophe­ta. Labores inqͥt manuū tuaꝝ qꝛ māduca bis. btūs es h̓ ī ſpe. ⁊ bn̄ tibi tādē erit in re Uxor tua myſtice diuina ſapīa. vel religio tua. vl̓ celeſtis gr̄a. ſic̄ vitis abūdās ī lateri bus domꝰ tue/ q̄ ē eccl̓ia vl̓ ꝯſcīa. Filij tui lr̄aliter ꝓfeſſores ⁊ ſcpͥtura. moraliter oꝑa tua. ſic̄ nouelle oliuaꝝ ī circūitu mēſe dn̄i q̄ parat̉ aduerſꝰ eos. demones ⁊ hoīes qͥ tri bulāt nos. Cōpara nunc ſi potes alioꝝ qͦ rundā eccl̓iaſticoꝝ multiplicata ſuꝑ nūeꝝ inſtituta ſint ī oratōibꝰ vocalibꝰ. ſint in ele moſynis corꝑalibꝰ. iſtoꝝ pauꝑi. nec iā pau peri ſꝫ diuiti ſimplicitati. Fuerūt an̄ ad­hūc ſint neſcio ſctīmoniales in hͦ opꝰ dedi cate/ ſic̄ olī Origeni ꝓ trāſcribēdis oꝑibus ſuis nedū notarios ꝑ diuites ſecl̓ares. ſed puellas ſex ī ſcribēdo peritas datas eē Un̄ q̄ſo tot genera bibliaꝝ. tot doctoꝝ volumi na q̄ mō ſuꝑ ſūt ī eccl̓ia/ ſi nō ex ſcpͥtoribꝰ in religiōe degētibꝰ quoꝝ ad pn̄s vix vllum ſupereſt veſtigium. Quarta conſidera­tio ꝙ ſcriptor orat. Triptor nr̄ orat. hēt oculꝰ nūcius cordis orādi materiā ſibi mīſtrare Quāuis nihil obſit qͥn vocal̓ qn̄qꝫ poſſit ī ſeri or̄o vl̓ cāticū ſuaue dū ſcribit̉ At ꝟo ſatꝭ eſt īplere ſcpͥtorē nr̄m monitiōeꝫ apl̓icā. ꝙ pſallamꝰ ⁊ cātemꝰ ī cordibꝰ nr̄is dn̄o. Qd̓ freq̄nter eo liberiꝰ īplere valet qͦ ſolitudīe qͣ dā vberiꝰ fruit̉. Puto palā mihi fieri/ ꝙ ſcpͥtio vl̓ ſcpͥtura ē opꝰ dei opꝰ religioſum nō minꝰ ſepe qͣꝫ vocꝭ exaltatio ī cāticꝭ eccīe Pōt ſubinde vnū cōpēſari ꝑ alteꝝ qn̄qꝫ ſa lubriꝰ qͣꝫ tꝑal̓ admīſtratio ab eccl̓iaſticorū officioꝝ freq̄ntatōe ſaluat ⁊ abſoluit. Cre diderit ꝓinde ſcpͥtor nr̄ ⁊ pietate iugi reco gitauerit totiēs deū ſctōſqꝫ āgelos ſecū eē. totiēs ſcpͥtores ſacros ip̄ꝫ alloqͥ. totiēs xp̄m ſibi blāda q̄dā oſcl̓a ꝯſolatiōis dare. qͦtiēs eoꝝ dicta ſalubria cōſcribit q̄ mediate vl̓ ī­mediate diſpēſarunt. Cui dignitati q̄ pōt merces alia tꝑal̓ eqͣri? Quis ꝓhibꝫ talē ali quē ꝯtēplatiuū ⁊ eē ſil̓ ⁊ dici? Cōtēplatōeꝫ itaqꝫ lectio q̄ ſcribēdo fit nō īpedit ſꝫ paſcit Quinta conſidera.