Sermo eiuſdem vel adminiſtrāſtibꝰ fauēdo ſeu ꝯtra inter­dictū ſuꝑius eligēdo. vel calūnioſos in al­legādo mētū. etiā vltra p̄dictas penas. cu­iuſcūqꝫ gradus ſtatꝰ ſeu p̄eminētie exiſtāt eccleſiaſtice vel mūdane: ſic puniat/ vt vin­dicte rigor trāſeat ceterꝭ in exemplū. Ut aūt metus ſeu imp̄ſſiōis moleſtia in electō ne pape eo formiduloſiꝰ euitet̉. qͦ toti xp̄ia­nitati lamētabilius eoꝝ incuſſio ſeu factō ꝑpetret. vltra p̄dicta ſpēalit̓ duximꝰ ſtatuē dū. ꝙ ſi qͥs hmōi metū vel imp̄ſſionem aūt violentiā electoribꝰ ipſis vel alicui eoꝝ in electione pape intulerit. ſeu fecerit aut fie­ri ꝓcurauerit. vel factū ratū habuerit. aut ī hͦ cōſilium dederit vel fauorē. facientem ve ſcienter receptauerit vel defenſauerit. aut negligens in executione penaruꝫ inferius memoratarū extiterit. cuiuſcūqꝫ ſtatus gra­dus vel p̄eminentie fuerit. etiam ſi imperia li regali pontificali aut alia qͣuis eccleſiaſti ca aūt ſeculari p̄fulgeat dignitate illas pe­nas ipſo facto incurrat. q̄ in ꝯſtitutione fe­licis recordationis Bonifacij pape octaui que incipit felicis. ꝯtinent̉ illis effectua­liter puniat̉. Ciuitas vero etiā ſi qd̓ abſit vrbs Romana fuerit vel alia queurs vni­uerſitas/ que talia facienti conſiliuꝫ vel au xilium dederit aut fauorem. vel infra men­ſem ſaltem taliter delinquētem prout tan­ti facinoris enormitas exegerit ⁊ facultas ei affuerit non duxerit puniendum/ eo ip̄o ſubiaceat eccl̓iaſtico interdicto. Et nihilo­minus p̄ter dictam vrbem/ pōtificiali ⁊ ſu pra. eo ipſo ſit pͥuata dignitate; non obſtā­tibus priuilegijs quibuſcunqꝫ. Uolu­mus inſuꝑ ꝙ in fine cuiuſlibet cōcilij gene ralis hoc decretū publicetur ſolēniter nec nō quādocunqꝫ ⁊ vbicunqꝫ romani ponti ficis electio imminebit facienda/ ante in­greſſum conclauis legatur ⁊ publice inti­metur. Finit. Sequitur ſermo eiuſdē cancellarij factus in die circūciſiōis dn̄i corā papa apud taraſconam. Pparuit gr̄a dei ⁊ ſaluatoris nr̄i omībꝰ homībꝰ/ erudiens nos. vt abnegātes impietatē ⁊ ſecularia deſideria/ ſobrie ⁊ iuſte ac pie viuamus in hoc ſeculo. ⁊ reliqͣ que nūc audiuit ex epl̓a pau­li. veſtra deuotio. Qm̄ apparuit gr̄a d̓i ⁊ ſaluatoris nr̄i. adeamꝰ cū fiducia thronū gratie eius. vt mīam eius cōſequamur ⁊ gͣ­tiam/ in auxilio oꝑtuno. Nā qꝛ finis noſter ſuꝑ nos. ⁊ nos debilitati cōfractiqꝫ iacemꝰ in imo ⁊ limo ꝯfigimur. cōfundat̉ pelagia na hereſis. q̄ gratiā dei ꝓ ſubleuatione ne­ceſſariam/ abnegare p̄ſumit. Rurſus qꝛ de gr̄a dei ſermo habēdus eſt ⁊ de noīe Ieſu­quē nemo pōt dicere niſi in ſpūſancto/ vt ipſe Ieſus ẜm nomē ſuū ſit nobis Ieſus/ vt p̄terea condēnatos in curia iuſticie gra­tie nos curia ſuſcipiat: dum interim ſedet ī throno ſue gratie. pͥuſqͣꝫ legitimū tempꝰ cō parendi p̄tereat/ appellemꝰ ad curiā ⁊ thro nū gr̄e. illic nos p̄ſentemus in ꝯfeſſionibꝰ vbi ſoror noſtra mater eſt eiuſdē gratie. et aduocata noſtra. que plane deſpicere nos non poterit. Caro enim ⁊ ſanguis noſter eſt ⁊ curie ſue iura defendet iura gr̄e. Sꝫ quis eſt iſte thronus gratie. Ille ꝓculdu­bio puer hodie circumciſus. cuius vocatū eſt nomen Ieſus. vt per ieſum gratia fieri ſicut lex per moyſen data eſt. vt ſaluaretur mundus per ipſum. quem vidimus plenū gratia. immo gratiarū. Deus meus. mi­ſericordia mea. inquit propheta. Et quid miſericordia niſi gratia. Sed dicet for­taſſe timidior aliquis. Ego apertos habēſ oculos cordis in lumine fidei. ⁊ lucerna e­uangelice veritatis hodierne/ intueor in hͦ puero ſeueritatem diuine iuſticie ſeueram valde. que etiam proprio filio dei non pep cit. quin eum nuditati ⁊ frigori ⁊ duro vul neri dū tenellus circumciditur exponeret Et tu mihi apud ipſum puerum inuenire thronum gratie repromittis. Si in viri­di hoc fecit deus. ſi innocentiſſimo filio nō pepercit in ſicco quid fiet peccatoribꝰ ſer­uis qualiter ignoſcet. Quin etiam mater eius. mater benedicta. quibus oculis pec­catores inſpiciet qui tota hodierni dolo­ris ſui cauſa ſunt. qui totam ſue grandis anxietatis materiam prebuerunt/ dum ꝓ­pter eos vnigenitum dilectiſſimum/ ex a­cri vulnere cruentum/ ex nuditate ⁊ frigore vagientem cognoſcit ⁊ dolentem? Atuero quiſquis hoc dixerit ſciat nil tale timendū ſatiſfactum eſt iuſticie/ ſatiata eſt/ non pu­niet bis in id ipſum eum qui gratiam huiꝰ pueri flagellati meruit. qui factus eſt a deo nobis iuſticia atqꝫ redēptio in qͦ et ſi iuſti­cia appareat in eiꝰ attritiōe ꝓpter pctā nr̄a ſuꝑeminēter tn̄ apparet gr̄a dei: qͥ vt ſeruū