9 In materia ſciſmatis ſuo ſup̄mo aduerſi ſunt. nec alteꝝ ſequūtur et ſuū ꝑſequunt̉. vox ꝙ ꝓ libito mutāt papas nūc inſtituūt. mox deſtituūt. vox ꝙ ſcō ip̄o ⁊ ſi nō verbo fatent̉ ſe reos in ſciſmate ⁊ ꝑtem corrobant quā impugnant. tl̓es ⁊ plu res circūuolant rumores et imꝓperia ⁊ quā apparēter id fiat viderint illi qͥ talium ſūt occaſio. At vero fortaſſis obijciēt aliqͥ me in cauſa eſſe oīm q̄ ligemus. Nam cur inquiūt dignitatē tuā ꝑ fas aut nephas retines cur nō ad ea q̄ petūtur cōdeſcēdis. poſ ſem huic obiectioni/ planis ⁊ validiſſimis obniti rn̄ſiōibꝰ ad iuſticiā meā(niſi qd̓ ꝓpō ſitū hic habeo alterum. et qm̄ aduertis qͣꝫ lubricus ⁊ inſtabilis eſſet oīs dn̄ij ſtatꝰ/ ſi repente ad vocē cuiuſlibet cedēdū eſſet iuri ſuo iure vel iniuria/ ſine diſcretione/ ſine fructu/ ſine manifeſta neceſſitate. ſed non hic inſiſtendū decreui. ¶ Hoc vnū poſtu lo et exhortor in dn̄o ꝓ cōi bono totius eccleſie. qͣtūs depulſis ira odio ⁊ vindicta ⁊ q̄ retro ſunt obliuiſcentes extendamus nos in anteriora ad vnionē ꝓmerendā. tu preci pue inter ceteros qͥ ſingularis ꝓtectores et cultor eccīe vt ſollicite cōſulas. quid ꝓdeſt īmo qͣꝫtū paci obē ꝙ includor carcere ego qͥ tam libero ⁊ ꝑato ſuꝫ aīo ad oīa ꝓ eadē pace vbi nihilominus ꝑs aduerſa ꝑſtat in erro re ſuo neqꝫ verbo ſignificās neqꝫ facto vel le ſe cognoſcere veritatē iuſticie nr̄e. neque offert aūt recipit viā aliquā ꝑ quā intruſꝰ. ſuā hēat ſedē deſerere quā occupat l̓ ſalteꝫ pati pede pax q̄rat̉ ſcis tn̄ qͦt et qͣꝫtis legatōibꝰ pulſati ſunt. ex quibꝰ ita eſſe nō igr̄as ſi nō ficticijs relationū cōmentis eluſus es Nunc qͣli ſpe ꝓſeqͥmur ꝑtem vl̓em ſi ꝑticu laris ſi multiplex ⁊ iugis ſit inter nos diui ſio? Qua fiducia reſiſtemus falſitati/ ſi veritatem nr̄am inutiliter cōfundimus/ pro deſſe qͥd expectamꝰ in nō obediēdo ei qͥ ca nonice nō dubitat̉ electꝰ ⁊ eē tanqͣꝫ corlacerū membris a capite diuulſis qn̄ cerni mus alios ꝑtinaci aīoſitate in ſua vnitate nō vere vna cōiunctos Nec iſta dico ſit ve ritas tanta ſollicitudine ad liberatiōeꝫ cor ꝑalem(quā etſi tn̄ opto qͥs mirabit̉) qͣꝫtum ꝓ affectu boni ⁊ honoris totius eccīe et di gnitatis pontificalis ſctē ſedis apl̓ice. tui p̄ terea ⁊ regni tui ⁊ totius obīe adherētis ve ritati. ¶ Quāobrem cōcludēdo p̄cor ⁊ ob teſtor fili cariſſime in xp̄o/ qͣtūs hāc querimoniā filiali deuotiōe et xp̄iano altoqꝫ aīo ſuſcipiēs. iubeas carceralē circa me ceſſare cuſtodiam/ que ꝓrſus indigna eſt. ⁊ ſi non forte de meritis ꝓprijs erga deū. eccleſiaſti ce tn̄ dignitati illi ꝓinde qͥ pater noīatur ⁊ eſt talis regis qͥ demū xp̄ianus eſt/ et xp̄us dn̄i. In quē xp̄ianos. īmo filios ꝓprios ab uti ſeuicia tyrānoꝝ qͣꝫtum qͣleqꝫ piaculum ſit. aīaduertis. Audent quidā ſacrilega im pietate(ſicut accepi) impurū ⁊ ꝓcax os laxa re ad notandū me ꝓ heretico aūt ſciſmatico qͥ vtinā tam tenaces eēt fidei aut religionis qͣꝫ longe ſum ab hac blaſphemia. Er rare vt cū Auguſtino fateor potero ſed hereticus nō ero. neqꝫ eſt alia indignius a me vel impatiētius ferenda iniuria. iōqꝫ obni tens talibꝰ cū vno ſctōꝝ patrū libere ꝓnun cio/ mentiunt̉. ¶ Te rurſus inuoco fili. vt feras mihi ſic afflicto velociter auxiliū. q̄m admodū in tali neceſſitate(qualis nec tibi vnqͣꝫ nec ſanguini cōtingat tuo) nequaqͣꝫ diſſimulare ſed totis conatuū viribꝰ obuia re ſatagerem. Pone q̄ſo ante ꝓuidētie tue oculos/ qualis futura eēt eccīe facies/ et qͣꝫ feda negocioꝝ turbatio. ꝑplexitas ⁊ inuolutio ſcaturiret ſi nūc migͣremus a carne n̄ habito pͥus alio rerū ſtabilim̄to vel ordīs ſerenitate ſicut hr̄i pōt/ dū viuo ſi nō vl̓ ne quiter prauiter abicior ¶ Poſtremo ſi huc uſqꝫ vt humana eſt ignorantia vel infirmi tas/ quidā irrōnabilius ꝓceſſerit Nō pu deat vl̓ ſero vinci rōe ⁊ ſuꝑari veritate. nec in caſu iaceāt ſed de reſurgēdo cogitēt neqꝫ enī poterit al̓r efficaciꝰ on̄di ſimplex cōſcīe puritas in ꝓceſſu ⁊ ꝙ nō p̄ceps ira non tu mēs ambicio nō cecus odij rancor l̓ edax vindicte furor ſed pacis amor vnicus dn̄a batur tractātibꝰ ip̄m hoc tāte ſobrietatis ⁊ reuerētie negociū. ¶ Et tu pr̄ miſericordiarū ⁊ deus totius cōſolatiōis et pacis/ qͥ ꝓ miſiſti mīam miſericordibꝰ/ qͥ dimittere p̄cipis ſi nob̓ dimitti volumꝰ da clemēter ve niā delictis ꝓprijs ⁊ alienis. ſis mihi ꝓpitiꝰ vt hac vna vindicta cōtentꝰ ſum ꝙ errata corrigas ſuppleas defectꝰ ⁊ deinceps oīm pedes in viam ſalutifere pacis dirige. deni qꝫ cor regis qd̓ in manu tua eſt ad hoc inclina ⁊ inclinatū corrobora cui des gloriā et honorem nunc et in ꝑpetuū. ¶ His ita ſe hn̄tibꝰ ⁊ allegatis/ ſentio qͥd poſtulatis o ¶ ſorores cariſſime. poſtulatis itaqꝫ ne tegaꝫ ſilentij velo vnam ex epl̓is quales miſſe vi deri pn̄t ab inclitiſſimo francie rege p̄dem velut poſt reditum ab ambaſiata fcā ſummo pontifici ſubſtractiōe nondū facta pa
zum Hauptmenü