lo Sancti Anthoni cleſia ſynodal̓r ꝯgregata plenitudinē ptātꝭ ēt ſuꝑ papā ordinatiue regl̓atiue ⁊ ſupple tiue q̄ verba quō ſint accipienda tractatu­lus quidam nuꝑ editus pandit. qui prodi et in publicum magis ad examinationem qͣꝫ determinatiōem magis qͣꝫ ad elucidatō nem veritatis qͣꝫ oſtentatiōem vanitatis. qͣꝫuis vltra multiplicare ẜmones qͥd opus eſt ſuꝑ ea veritate/ cuius deciſio clariſſima ſolidiſſimaqꝫ facta eſt ꝑ hoc ſacrū conciliū cui nō licet obniti nec ipſam in argumen­ta deducere qm̄ diſputationū ⁊ argumēta tionū ⁊ euaſionū friuolarū nullus vnqͣꝫ eſ ſet finis. ſꝫ caſus aſſiduꝰ ī errores aſſurdos inſanoſ ⁊ impios Uere ⁊ grauiter eccleſia­ſtes intonuit qꝛ cito nō profert̉ contra ma los iuſticia. filij hoīm abſqꝫ vllo timore ꝑ­petrāt mala. Nunqͥd nō iō ſacre huiꝰ ſyno di cōſtan̄. impugnantur iudicia que ſic ha bent. Primo declarat ꝙ ipſa in ſpūſctō legitime cōgregata generale cōciliū faciēs. et eccīaꝫ catholicā militātem repn̄tās/ ptā­tem a chriſto immediate hꝫ cui qͥlibet cuiꝰ cūqꝫ ſtatus vel dignitatꝭ etiā ſi papalis exi ſtat obedire tenet̉ in his q̄ ꝑtinēt ad fidem et extirpatiōem dicti ſciſmatis ac generalē reformationē eccīe dei in capite ⁊ in mem­bris. Item declarat ꝙ quicunqꝫ cuiuſcun qꝫ ſtatus vel dignitatis etiā ſi papalis exi­ſtat qui mandatis ſtatutis ſeu ordinatiōi­bus aūt preceptis huius ſctē ſynodi ⁊ cui cunqꝫ alterius cōcilij generalis legitime cō gregati ſuꝑ p̄miſſis ſeu ad ea ꝑtinentibꝰ fa ctis vel faciendis obedire cōtumaciter cō­tempſerit. niſi reſipuerit cōdigne penitētie ſubijciatur ⁊ debite puniat̉ etiā ad alia iu­ris ſubſidia ſi opꝰ fuerit recurrēdo Huic veritati fundate ſupra petram ſacre ſcriptu re quiſquis a ꝓpoſito detrahit cadit in here ſimiam damnatam quā nullus vnqͣꝫ the­ologus maxime ꝑiſien̄. ⁊ ſanctus aſſeruit/ vidi nuꝑ ſctm̄ Thomā ⁊ Bonauauēturā hic reliquoꝝ libros nō habeo/ dant ſupre mam et plenā ſummo pontifici ptātem ec­cleſiaſticam recte proculdubio. ſed hoc fa ciunt in comꝑatione ad fideles ſingulos ⁊ ꝑticulares eccleſias. Dū aūt comꝑatio fa­cienda fuiſſet ad autoritatē eccīe ſynodali­ter congregate ſubieciſſent papam ⁊ vſum ptātis ſue. eidē eccīe tanqͣꝫ matri ſue cuius legem dimitti nō debere tradit ſapiēs. tan qͣꝫ p̄terea regule vel legi directiue ⁊ regulati ue infallibiliter cui ſe ſubmittere tenet̉ om nis frater peccabilis de eccleſia/ cuius au­ctoritatem ⁊ iudicia ſi non audierit frater. quilibet etiam papa qui nobiſcum dic̄ pa ter noſter audiatur quid iuſſerit omni ca­tholico chriſtus ſit tibi inquit ſicut ethni cus et publicanus.i. excōmunicatus. Ue­rum hac hactenus. alias plura ſi dabit̉. Dotauit inſuꝑ tertio eccīam xp̄us am­pla temporalitate nolens eam opprobrio ſe mendicitanti ſubditam eſſe neqꝫ contē­ptui abſit Uera ſit illa p̄dicatio ꝙ mēdici tas eſt ſolum vel p̄cipuum medium fecun­dandi eccīam/ per ſemen verbi dei quia di uitie inquit ſuffocant ſemen verbi. Nō vti qꝫ diuitie que corporales ſunt ſed cura di­uitiarum nimia pungeus ⁊ lacerans. adu­latrix et ambicioſa que ſi cadat in mendici tatem nō aliud teſtimonium qͣꝫ experiētie mentiri neſcientis exquiratur: Quid qͣr to ꝙ dotata eſt eccleſia in filijs ⁊ in edifica­ ⁊ tionem corꝑis ſui tot ſacramentis tot vir­tutibus moralibus et theologicis tot do­nis tot beatitudinibus/ tot fructibus ſpi­ritꝰ/ tot gratijs gratuitis a ſpirituſctō ſuo diſtribuente vnicuiqꝫ prout vult Nam ali os quidem dedit apoſtolos. alios prophe­tas. Adde quinto ꝙ affert ad nuptias iſtas vnuſquiſqꝫ filioꝝ ferculum ſuū ſym­bolum ſuum et encenium ſuum ꝓut iocun do ſatis nec inutili ſtudio deſcripſiſſe legi­tur Cyprianus de nuptijs ſacre ſcripture. Sed hanc vnam pro p̄ſenti inuenimꝰ do­tem/ q̄ ⁊ ꝓpoſito nr̄o et euangelio qd̓ tracta mus/ et Anthonij laudibus videtur accō­moda. Hec dos eſt vini bonitas. triſtes cer­te viderentur nuptie ſi vox iſta iugiter in­ſonaret. Uinum non habent Nolurit hoc ſponſus eccleſie chriſtus ſed aquam con­uertit in vinum. et manifeſtauit gloriā ſuā At vero paruam hanc nec reputandam fortaſſis eccleſie dotationem. ſed bibulam et ridiculam exiſtimabis o ſtudioſitas/ ſi vel neſcieris vel non aīaduerteris precio­ſiſſimas vini de quo loquimur proprieta­tes. Neqꝫ enim de vino materiali quod in ebriat ⁊ ī quo eſt luxuria litteraliter hic loqͥ mur. De quo Sapiens multos extermi­nauit vinum. Sed ſpirituale ac theologi­cum vinum intelligimus prorſus optimū iocundiſſimum et ſanatiuum. hoc eſt vinū ſacre ſcripture ad quod īuitat ſapiētia Ue nite inqͥt comedite panē et bibite vinum. cꝰ vini fortitudinē ex effectibꝰ ſuis qͦs decē