De nuptus obmitterem purgebat zelus domus dei ze­lus fidei zelus preſentis concilij zelus pro feſſionis theoloice/ qͥ videbatur tanqͣꝫ po­tens crapulatus a vino nil metuens ſꝫ ob­uia queqꝫ vicia vel errata perſequi nitens. Sobrietas vero moderatrix expectetur ait tempus aliud locus alter et actus meliꝰ eſt nichil qͣꝫ pro rei magnitudine pauca di­cere Multꝭ autem dicendis vt vides hora non ſuppetit ſimul obſeruādum eſt illd̓ ſa luſtij a hieronimo cōmēoratū/ fruſtra niti­neque aliud ſe fatigando quā odium que­rere extreme dementie eſt. Quo cōtra ze­lus in ſpiritu vehementi neque tardandū eſſe neque diſſimulādum ſed importune et oportune ingerendam eciam nolentibꝰ eſſe doctrine veritatem. Liberet animam ſuam quiſquis eſt inductus predicator aūt doctor in cathedra non peſtilentie ſed reli­gionis criſtiane. Quid michi detractioneſ quid odia? quid irriſiones? quid ludibria quid perſecutiones: felix mors quam ve­ritas pepererit. Parcius iſta reſpondit ſobrietas memineris caſuum petri thome et aliorum ſine numero/ qͦꝝ primus ad cri ſtum/ Etiam ſi oportuerit me tecum mori nō te negabo alter ad coapoſtolos eamus et moriamur cum eo. Putas ꝙ in cella vinariam introduxerit te rex vide ꝙ ordīa uerit in te caritateꝫ ſecundū ſnīam Itaque Itaqꝫ qͥ ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Uix tandem iſto alioqꝫ plurimo ſermo ne conpeſcuit tunc ſobrietas zeluꝫ feruidū non vt pacem erroribus daret abſit ſꝫ bel lum quereret eo capitalius et efficacius qͦ moderatius tempora cōſpicit ꝑſonas ⁊ lo ca. ita quidem neceſſe eſt vt interim errores et vitia quos tollere nequit zelus a domo dei. toleret et gemat miſerans eccīe vicem horridam ſi in nuptijs eius ꝓpinare vinū bonum fidei conuiuis ſymbolice cōueniē tibus vel non vocat vel non licet vel nō ex pedit dum illud non ꝓdeſſe ſed obeſſe com perit̉ eo ꝙ pars non exigua vinuꝫ iſtud op­timum aūt cuꝫ abominatione reiicit nec bi bit aūt bibitum mox euomit cum nauſeat aut forte retentum viſceribus illud in felle um virus vertit Cauſantibꝰ hoc ira furore odio diſſimulatione tanqͣꝫ humoribꝰ no­xijs quibꝰ infectus eſt ſpiritus bibentis. Porro ſtudioſitas ſpeculatrix ſb̓ītrodu cta tc̄ ꝓ formādis qōibꝰ p̄miſſis/ poſtulare videbatur in ip̄a meditatione mea diſſolu tione earum/ conteſtans nihil illic eſſe mor dacꝭ acrimonie nihil odioſe vel amare veri tatis. Conſentiens allegoria/ accipe in quit ꝓ ſcd̓a queſtione. primo ꝙ ſponſus eo cleſie chriſtus deus ip̄am ſe dignam nō in uenit ſed effecit. qꝛ non ex operibus iuſti­cie que fecimus nos ſed ẜm mīam ſuaꝫ ſal­uos nos fecit ⁊ prior dilexit nos vt qui glo riatur in domino glorietur ſeruiens ei cuꝫ timore et exultans cum tremore. Acci­pe ꝓ ſecūdo ꝙ ſponſus eccleſie Ieſus rece­dens ex hoc mundo. non ita dereliquit eā ſicut nec matrem ꝓpriam dum viueret qui habeat cuſtodem continuū ſaltem ſeipſuꝫ principaliter ⁊ miniſterialiter ꝑ illos quibꝰ dixit Ecce ego vobiſcum ſum vſqꝫ ad con­ſūmatiōem ſeculi. Accipe tertio ꝙ ſpon ſus eccleſie Ieſus dum cōmiſit eam petro cuſtodiendam illum maiori quo ad hoc in ſigniuit pͥuilegio ⁊ autoritate qͣꝫ iuſtū Io ſeph aūt Iohannē euangeliſtā dum eis in cuſtodie cura ꝓpriam commiſit matrem Accipe quarto ꝙ ſponſus eccleſie ſibi de­dit omnia in manus virtute dilectionis il lius qua maiorem nullus habet que eſt vt animam ſuam ꝓ eadem poſuerit/ quō etiā (ut arguit apl̓us) ſi ſeip̄m tradidit nō om nia ſimul inferioradonauit Paueāt igitur et cōtremiſcant/ qui ſponſam hanc vel con temptui vel odio vel orio verbis aūt ꝙ peribus habuerint qui plenitudini ptātis ſue non erubuerunt detrahere qm̄ ira viri ſui nō ꝑcet in die vindicte zelotes ego ſum dicit dn̄s exercituū. Ceterū dū alteram formas qōem o ſtudioſitas qͣlis ſit hītudo ſponſe huius ad ſponſum ſuum ⁊ eius vi­cariū. Trado tibi pͥmo ꝙ ob honorē ſpon ſi debet eccīa ſynodaliter aut nō ſynodalit̓ cōgregata tractare ſummū pontificē reue­rent̉ ⁊ honorifice cum omni beniuolētia ſi landabiliter īmo ⁊ ſi tolerabiliter ip̄e pon­tifex tractat eam dico tolerabiliter quoniā in multis offendimus oēs/ ⁊ pͥuſqͣꝫ abijcia tur expectanda eſt iudicialis ſnīa diuortij quēadmodū in ep̄is inferioribꝰ hactenꝰ ob ſeruauit p̄cedentium patrum diſcretio. Trado ꝯn̄ter ꝙ ob reuerentiā ſponſi dꝫ ec cleſia vicariū ⁊ cuſtodem ſibi datū noīare patrem/ et ip̄m velut dominum et caput ſu um honoribus ⁊ obſequijs ꝑ ſe ⁊ filios ſu os ſedulo preuenire. ſimiliter ⁊ eccleſiaꝫ ro manam peculiari quodam conſortio ſibi iunctam/ neqꝫ talem patrem conuenit de­