¶ De examinatione cancellarius/ do tibi licentiā legendi. regē di. diſputandi. docendi in ſacra theologie facultate hic ⁊ vbiqꝫ terrarū. In noīe patris ⁊ filij et ſpūſſancti. Amen. ¶ Ex hoc abſqꝫ vlteriori deductione ſumit̉ duplex veritas. Prima ꝙ doctores theologici nō ſunt arcēdi ſine cauſa rationabili ab exercitio p̄dictorū actuū. quoniā papal̓ auctoritas licentiā confert eis. nō ita tn̄ qͥn dio ceſani ſeu locoꝝ ordinarij: pn̄t obſiſtere vl̓ nō conſentire ꝓ rationabili volūtate. Ex emplū de ptāte ſacerdotali q̄ equalis eſt ī quolibet qͦ ad corpꝰ chriſti verū. ſed diuer ſificat̉ quo ad myſticū qd̓ iuriſdictiōis reſpicit poteſtatē. Exemplū in mgr̄is in artibꝰ: qͥ nō legūt ſemꝑ artes vbi volūt. niſi ſcolaſticoꝝ ꝯſenſus habeat̉. ¶ At vero ſu mit̉ ex hac declaratiōe veritas altera. Ꝙ doctores theologici nō obligant̉ p̄ciſe exptāte ſibi tradita p̄dictos actus legēdi. p̄ dicandi ⁊c̄. paſſim exercere. Secus de p̄la tis ordinarijs: quoꝝ officio paſtorali annexū eſt debitū vel obligatio p̄dicandi ⁊c̄. ſubdito ſibi gregi. ſicut iungit apl̓us hec duo paſtores ⁊ doctores qd̓ ratio manife ſta cōuincit. Oportet enī qͦſdā eſſe ī eccl̓ia qui ſint ex officio inſtituti tales actꝰ exercere. Alioqͥn nō fuiſſet inſtituta ꝑfecte: cōtra illud dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Nō aūt ſunt alij ſic obligati ꝑ officiū qͣꝫ paſtores ſimul ⁊ doctores: ⁊ nō ſoli doctores. ¶ Poſſent ꝯſequēter inferri veritates multe ſalubreſ de neceſſitate ſtudij theologici: niſi ſilenti um breuitas indiceret. ¶ Dictū eſt p̄ciſe ⁊ paſſim quoniā aliūde pōt doctor theologus obligari p̄dicare vl̓ docere/ vl̓ ſcripturas interp̄tari: ꝟbo vl̓ ſcripto: duꝫ neceſſitas imminet hereticos ⁊ hereſes repellen di Aut qꝛ videret̉ ingratꝰ dōis dei quēad modū loquūtur q̄rētes ſi ſacerdos nō be neficiatꝰ poſſit ſine pc̄to ab om̄i celebrati on ceſſare. Addit̉ tercia cauſa dū ſpecialiter mittit̉ ꝑ ordinariū ſuū quo caſu tenet̉ ſibi de ſuſtentatiōe ſua ſufficient̉ ꝓuidere qua data iā ꝯtrahit̉ obligatio qͣſi paſtora lis in p̄fato doctore Neqꝫ enī tūc dicere p̄t in ſui velamē ocij. Nemo me ꝯduxit. ¶ Quinta cōſideratio Xaminator huiuſmōi doctrīarū eſt: ꝑ modū doctrine qͥlibet in ſacris litteris ſufficiēter eru ditus. Deducit̉ hec ꝯſideratio ꝑ illam maximā a ſapiente ⁊ philoſopho poſitam. Ꝙ eorū que quiſqꝫ nouit eſt iudex bonꝰ. Iterum qꝛ nullis exiſtentibꝰ qͥbus cōferret̉ gradus licētie. qꝛ vel nollēt reciꝑe vel nemo conferret. Poſſent nihilo minus p̄lati ſecū aſſumere ꝓ plebis erudi tione: ⁊ fidei concilio ſufficienter in ſacris litteris eruditos. ¶ Hoc tamē obſeruato ꝙ dignus eſt mercenariꝰ mercede ſua con tra illos qͥ precijs ⁊ magnis penſionibꝰ cō ducūt procuratores ⁊ aduocatos: vl̓ ſolicitatores cauſaꝝ prophanarū. theologos vero vix vel gratis dignant̉ aſſumere. Adeo terrā ſapit anīalis homo. adeo querit nō que dei ſunt ſed ſua. nec tam ſua frequē ter ex abuſu. ¶ Iungat̉ huic cōſideratiōi cū ſua declaratiōe duplex veritas. Prima ſtaret ꝙ aliqͥs ſimplex nō auctorizatꝰ/ eēt tam excellenter in ſacrꝭ litterꝭ eruditus: ꝙ plus eſſet credendū in caſu doctrinali ſue aſſertioni qͣꝫ pape declaratiōi. Conſtat eī plus eſſe credendū euāgelio qͣꝫ pape. Si doceat igit̉ talis eruditus veritatē aliquā in euangelio cōtineri. vbi ⁊ papa neſciret vel vltro erraret: patet cuiꝰ preferēduꝫ ſit iudiciuꝫ ¶ Altera veritas. Talis eruditꝰ deberet in caſu ſi ⁊ dū celebraret̉ generale conciliū. cui ⁊ ip̄e p̄ſens eſſet: illi ſe opponere/ ſi ſentiret maiorem partē ad oppoſitum euangelij: malicia vel ignorantia declinare. Exemplū/ beatiſſimꝰ dedit hilari us. ¶ Unde qͣꝫuis ab initio militantis eccleſie/ que cōponebat̉ ex apoſtolis: ⁊ īmediatis ſucceſſoribꝰ nouiter ⁊ certitudinaliter a chriſto doctis. de multis que nō ſūt ſcripta plus eſſet credendū auctoritati ta lis eccl̓ie. qͣꝫ euangelio cuicūqꝫ: priuſqͣꝫ eēt ab ea receptū vel auctorizatū. Nihilominus poſt approbationē ⁊ auctorizationē qͣttuor euangeliorū ꝑ dictā eccleſiā plꝰ eſſet credendū euangelio qͣꝫ alteri cuicunqꝫ humane auctoritati Non dicit̉ qͣꝫ totiꝰ ec cleſie. quoniā illa eſt auctoritas dei ⁊ euan gelij. Nec poteſt errare in fide: lege ſtante. Sexta conſideratio Faminator huiuſmōi doctrīarum. Eſt om̄is habens diſcretionem ſpirituū: qͣntum hͦ donum ſpirituſſanctus in eo vult extendi. Deducitur ex terminis: quoniaꝫ ſpirituſſanctus in manifeſtatiōe veritatis ītima: nec fallere nec falli p̄t. quēadmodū