doctrinarū R In theologi fundant/ ꝙ nec fidei nec ſenſui lit terali ſcripture ſubeſſe poteſt falſuꝫ. Alio quin nihil auctoritatis ad credendum/ ni hil roboris ad perſuadendū ſibi ſubſiſteret. Eſt autē ſenſus litteralis nō ſoluꝫ grāmaticalis ſed nec ſtricte logicalis. Ueruꝫ ille quē ſpirituſſanctꝰ principaliter intendebat. qui ex circūſtantia littere cū cauſis dicendi ⁊ modis exponendi magis patet. Unde generaliter in parabolicis locutionibꝰ ſenſus litteralis eſt: nō qui ꝑ ꝟba ſed ꝑ res ⁊ facta deſignatur/ vt de lignis cōſti tuentibꝰ ſibi regem ⁊c̄. Porro donū diſcre tionis ſpirituū quādoqꝫ datur ad priuatam inſtructionē recipientis: quaſi priua ta lex. De qua canon tradit eos qui priua ta lege ducunt̉ generali nō teneri. Eſt autem operatio ſua facere quodā intimo ſapore cū illuſtratione certa: cognitā eſſe ve ritatem. Exemplū de Monica matre ſan cti auguſtini ẜm relationē eius in confeſſionibus. Datur aliquādo diſcretio ſpiri tuum principaliter ad edificationeꝫ eccleſie: ſicut ⁊ donum ꝓphetie. vel linguarum vel gratia ſanitatū cum ſimilibus Et hoc reꝑitur in reprobis ẜm apoſtolū ⁊ euāgelium. Quibus ſi ſemper ⁊ quomō credere debeant fideles: grandis queſtio eſt. Quā videtur ſūmatim abſoluere canon dicēs. Nemini dicenti ſe miſſum deſuper: oportere credi: niſi de ſua doceat miſſiōe: exem plo Iohannis baptiſte. ¶ Iuxta qd̓ ſumitur prima veritas. Ꝙ habendi ſunt ſu ſpecti vel nō ſtatim admittendi in doctrinis ſuiſ maxime ſi ſint extranei. tales qui ſe dicūt diſcretōeꝫ ⁊ viſiōeꝫ ſpirituū: dono ſanctiſpiritꝰ poſſidere. Alioqͥn qͥ cito credunt leues ſunt corde ⁊ faciles ad erroreꝫ Quid fiet igitur. Certe iudicium expectabitur ẜm p̄miſſos quinqꝫ gradus examinandi doctrinas ab infimo vſqꝫ tandē ad ſupremū. Quod eſt conciliū ſi res apparu erit prioribꝰ ambigua. ⁊ vrgens deciſio re putetur. ¶ Altera veritas. nemo facile de bet eſtimare ſe priuata lege moueri. qͥn hu mano ſe paratus ſit ſubdere parereqꝫ iudicio. quoniā nō eſt diſſenſionis deꝰ. Neqꝫ formidet qui huiuſmodi eſt: ſi cuꝫ vera humilitate cōſilium querit alienum: ſe ꝓpterea decipiēdum. vel a ſpiritu ſancto de ſerendum. exemplo predicatoris nr̄e etatꝭ egregij magiſtri vincentij. ¶ Concludit dominꝰ Bonauentura/ pro p̄miſſis: vbi querit ſi quis poſſit excuſari adorando di abolum oſtendentē ſe vice chriſti. Ꝙ neqͣ qͣꝫ. Ratio. quia ſuꝑeſt tali caſu triplex remediū. videlicet ſuſpenſio iudicij proprij petitio alieni conſilij. aut tandeꝫ implora tio diuini auxilij. quod nō deerit faciēdo quod in ſe eſt primis duobꝰ modis. Exēplo beatiſſimi martini. ⁊ aliorū plurimorum. ¶ Obijcit idē Bonauentura de adoratione euchariſtie quādoqꝫ nō conſecra te in manibꝰ ſacerdotis. Reſpondet caſuꝫ iſtum cōmunē eſſe. qui ſemꝑ implicitā ha bet conditiōem vl̓ preſumptionē ꝙ ſacer dos fecerit ẜm debitū eccl̓ie ritum: que cō ditio nō debet exprimi in adoratiōe. Sal uatur tamē adoratio ne peccatū ſit ꝓpter morem fideliū. Exempluꝫ de adoratione imaginū. Non ſic de adoratione panis in menſa/ etiā ſi cōditio poneretur dicendo: adoro te ſi tu ſis conſecratus. Non enim ſunt tales circūſtantie prout in altari. ¶ Sumitur inde ꝯſequēter cautela pro laicis circūſtantibꝰ altari/ ꝙ hoſtiam nō adorent quātūcūqꝫ videatur in manibꝰ ſacerdotis. niſi cum eleuatur ⁊ poſtmodū. Sꝫ nec ſacerdos caute facit nō abſcondendo viſionē a populo dum cōſecrat. Aut corti narū vſus deberet opponi Aut a circūitu altaris arcēdi eēt alij maxīe populares. Secūda pars prin cipas. Prima conſideratio Ttendendum eſt in examīa tione doctrinarū. Primo et principaliter ſi doctrina ſit cōformis ſacre ſcripture. taꝫ in ſeqͣꝫ inmodi traditōe. De claratur ex auctoritate beati Dyoniſij dicentis in ſentētia. Nihil audēdum dicere de diuinis niſi que nobis a ſcriptura ſan cta tradita ſunt. Cuius ratio eſt. quoniaꝫ ſcriptura nobis tradita eſt tanqͣꝫ regl̓a. ſuf ficiens ⁊ infallibilis pro regimine totiꝰ ec cleſiaſtici corꝑis ⁊ membrorū vſqꝫ in finē ſeculi. Eſt igitur talis ars. talis regula vel exemplar. cui ſe nō conformās alia doctrina. vel abijcienda eſt vt hereticalis. aut ſu ſpecta. aut imꝑtinēs ad religionē prorſus ſ 2
