De examinatione gnos calumnie locus detur. Tercio ne ꝑ­ticularis enumeratio paucorū/ ſufficiens pro ſingulis eſtimetur. Rurſus in exami­natione doctrinarū conſulēdi ſunt exper­ti circa ꝑticulares caſus euentus. qͦs ſu is temporibus inuenerunt. Primo qꝛ cer tius ẜm Ariſtoteleꝫ iudicat experientia qͣꝫ ars: expertus qͣꝫ artifex. Secūdo quia non fiunt actiones hūane circa generalia ſed indiuiduis ſicut medicꝰ ſanat ho­minē ſed hūc hominē. ita moraliter agens non dicit̉ facere opus in genere/ ſed opꝰ in ſingulari/ ſcilicet circūſtantijs debi­tis om̄ibus iſtis illis. Tercio qꝛ pruden tia que doctrix eſt operū humanorū p̄ſup­ponit experientiā tam ex p̄teritꝭ qͣꝫ ex pre­ſentibꝰ ex qͥbus futura cōiecturat. Am plius in examīatione doctrinaꝝ cauēduꝫ eſt ne decipiat̉ examinans vl̓ examinanti credens/ ꝓpter relatiōes inſolitas/ nūc ab illis nunc ab iſtis ꝑceptas vel auditas: p̄­ſertim a feminis aūt a laicis vſurpantibuſ ſibi nomē ſanctitatꝭ docentis. Prīo iux­ta vulgatū auctorē. Rara fides ideo quia multi multa loquūtur et hoc ſit ſepe ſine ꝯſequētia/ ſine ratione ſed ex fantaſia ca­pitis ꝑturbati. Secundo qꝛ multi ſunt decipiunt̉: qͣꝫuis ſe decipi neſciant nec de­cipere vellent. Tercio qꝛ ſunt alij multi ſe decipi credunt alios tamē deciꝑe vo­lunt fingendo mirabilia illa que ſciūt eſ­ſe falſa. Et iſtorū infinitus eſt numerus a me qui loquor frequēter expertus ita ex iſtorū relatiōe ſi credere: ſi referre: ſi ſcri bere voluiſſem/ grandis effectus fuiſſet li­ber atqꝫ mirabilis apud curioſos. Bene­dictus deꝰ qui taliū irriſionē et ꝯtēptuꝫ me totiens a ſeductione ſeruauit. Fui pri dem fateor relationes aliquoruꝫ magne merito reputatōis ꝓximus ſeductioni. de quadā heremina remenſi/ niſi modū reſpō ſionis ꝓprie deo volente temꝑaſſem. Cir ca quod tempꝰ opuſculū compilaui ſeu le ctionē vnam de diſtinctiōe reuelationum verarū a falſis. Subinde in examinati on doctrinarū/ maxime circa doctrinam theologie myſtice que ꝯſiſtit in affectibꝰ et ſpūalibus ſentimētis eſt fas homī ma­giſteriū aſſumere ſibi in om̄ibꝰ ſꝫ ſpiritui­ſancto debet hec gratia precipue relinqui Primo qꝛ ſpiritꝰ vbi vult ſpirat vocem eius audis neſcis vnde veniat aut va dat/ propterea debet eiꝰ inſpiratio ſub­certis regulis aut terminis cōprehendi/ ſi cut nec gratuita viſitatio/ que ideo gratui ta dicit̉ qꝛ pure gratꝭ datur qͣꝫuis vt plu­rimū conferat̉ niſi preꝑatis facienti­bus qd̓ in ſe eſt/ quales ſūt exemplo mu­lieris fortis ꝯſiderant ſemitas domꝰ ſue. Scd̓o qꝛ diuiſiones gratiarū ſunt vni­cuiqꝫ dedit deꝰ menſurā fidei ſolitarijsliter aliter ſcolaſticis: ita de reliqͥs. Ter­cio qꝛ ſemel loquit̉ deus idip̄m repe­tit. dedit itaqꝫ deus ſcripturā ſuā ſacraꝫ expoſitores ſuos: habere ſufficient̓ in­tellectū in om̄ibus iuxta vocationē vniuſ cuiuſqꝫ. Ceterū vocatio ſolitarioruꝫ monachorū iſta eſt vt plus ſtudeant affe­ctui deuotiōis/ qͣꝫ intellectus eruditioni. nihilominꝰ quia dedit deꝰ mundū diſpu­tationi homini tanqͣꝫ occupationeꝫ peſſi­ ſaltē malicia pene: ne ocium deteriꝰ homīes torpeſcerent/ ne preterea pre faſti dio deficerent: abominātes manna celicū condeſcendendū eſt humane fragilitati. mittendū eſt idcirco religioſis aliquibꝰ in quirere de doctrinis ſcolaſticorū/ que tra­ctari ſolent circa libros ſententiarum. Porro ſi querat̉ a me quis int̓ ceteros do­ctores/ plus videat̉ idoneus. Reſpondeo ſine p̄iudicio/ dominꝰ bonauentura qͦ­niam in docendo ſolidus eſt: ſecurꝰ. piꝰ iuſtus deuotus. Preterea recedit a curi oſitate quantū poteſt: immiſcens poſi tiones extraneas: vel doctrinas ſeculares dyaleticas aūt philoſophicas: t̓minis the ologicis obumbratas more multorū. ſed dum ſtudet illuminationi intellectꝰ totū refert ad pietatē religioſitatem affectus. Unde factū eſt vt ab indeuotis ſcolaſticꝭ quorū prochdolor maior eſt numerꝰ ipſe minus extiterit frequētatus: tamē nul la ſublimior: nulla diuinior: nulla ſalubri or atqꝫ ſuauior/ pro theologis ſit doctrīa Quāto deniqꝫ diligentiꝰ in ſenectute mea ſum reuolutus ad ſtudiū ip̄ius. tanto fa­cta eſt amplius cōfuſa garrulitas mea. Di xiqꝫ mecum: ſufficit hec doctrina. vt quid ſtulto labore conſumeris. quid dictas. qͥd ſcribis. Multiplicentur potius et tranſ­ſcribantur opera doctoris iſtius. De quo vere dicitur illud chriſti de iohāne. Erat lucerna ardens lucens. Preterea ſicutpud grāmaticos/ donatꝰ de ꝑtibꝰ orōis apud logicos ſūmule petri hyſpāi tradūt̉ ab īitio nouis diſciplīs ad mēorit̓ r̄colēdū