¶ De examinatione gnos calumnie locus detur. Tercio ne ꝑticularis enumeratio paucorū/ ſufficiens pro ſingulis eſtimetur. Rurſus in examinatione doctrinarū conſulēdi ſunt experti circa ꝑticulares caſus ⁊ euentus. qͦs ſu is temporibus inuenerunt. Primo qꝛ cer tius ẜm Ariſtoteleꝫ iudicat experientia qͣꝫ ars: ⁊ expertus qͣꝫ artifex. Secūdo quia non fiunt actiones hūane circa generalia ſed indiuiduis ſicut medicꝰ nō ſanat hominē ſed hūc hominē. ita moraliter agens non dicit̉ facere opus in genere/ ſed hͦ opꝰ in ſingulari/ ſcilicet cū circūſtantijs debitis om̄ibus iſtis ⁊ illis. Tercio qꝛ pruden tia que doctrix eſt operū humanorū p̄ſupponit experientiā tam ex p̄teritꝭ qͣꝫ ex preſentibꝰ ex qͥbus futura cōiecturat. ¶ Am plius in examīatione doctrinaꝝ cauēduꝫ eſt ne decipiat̉ examinans vl̓ examinanti credens/ ꝓpter relatiōes inſolitas/ nūc ab illis nunc ab iſtis ꝑceptas vel auditas: p̄ſertim a feminis aūt a laicis vſurpantibuſ ſibi nomē ſanctitatꝭ ⁊ docentis. Prīo iuxta vulgatū auctorē. Rara fides ideo quia multi multa loquūtur et hoc ſit ſepe ſine ꝯſequētia/ ſine ratione ſed ex fantaſia capitis ꝑturbati. Secundo qꝛ multi ſunt qͥ decipiunt̉: qͣꝫuis ſe decipi neſciant nec decipere vellent. Tercio qꝛ ſunt alij multi qͥ ſe decipi nō credunt alios tamē deciꝑe volunt fingendo mirabilia ⁊ illa que ſciūt eſſe falſa. Et iſtorū infinitus eſt numerus ⁊ a me qui loquor frequēter expertus ita ꝙ ex iſtorū relatiōe ſi credere: ſi referre: ſi ſcri bere voluiſſem/ grandis effectus fuiſſet liber atqꝫ mirabilis apud curioſos. Benedictus deꝰ qui ꝑ taliū irriſionē et ꝯtēptuꝫ me totiens a ſeductione ſeruauit. Fui pri dem fateor ꝑ relationes aliquoruꝫ magne merito reputatōis ꝓximus ſeductioni. de quadā heremina remenſi/ niſi modū reſpō ſionis ꝓprie deo volente temꝑaſſem. Cir ca quod tempꝰ opuſculū compilaui ſeu le ctionē vnam de diſtinctiōe reuelationum verarū a falſis. ¶ Subinde in examinati on doctrinarū/ maxime circa doctrinam theologie myſtice que ꝯſiſtit in affectibꝰ et ſpūalibus ſentimētis nō eſt fas homī magiſteriū aſſumere ſibi in om̄ibꝰ ſꝫ ſpirituiſancto debet hec gratia precipue relinqui Primo qꝛ ſpiritꝰ vbi vult ſpirat ⁊ vocem eius audis ⁊ neſcis vnde veniat aut qͦ va dat/ propterea nō debet eiꝰ inſpiratio ſubcertis regulis aut terminis cōprehendi/ ſi cut nec gratuita viſitatio/ que ideo gratui ta dicit̉ qꝛ pure gratꝭ datur qͣꝫuis vt plurimū nō conferat̉ niſi preꝑatis ⁊ facientibus qd̓ in ſe eſt/ quales ſūt qͥ exemplo mulieris fortis ꝯſiderant ſemitas domꝰ ſue. Scd̓o qꝛ diuiſiones gratiarū ſunt ⁊ vnicuiqꝫ dedit deꝰ menſurā fidei ſolitarijs aliter aliter ſcolaſticis: ⁊ ita de reliqͥs. Tercio qꝛ ſemel loquit̉ deus ⁊ idip̄m nō repetit. dedit itaqꝫ deus ꝑ ſcripturā ſuā ſacraꝫ ⁊ ꝑ expoſitores ſuos: habere ſufficient̓ intellectū in om̄ibus iuxta vocationē vniuſ cuiuſqꝫ. ¶ Ceterū vocatio ſolitarioruꝫ ⁊ monachorū iſta eſt vt plus ſtudeant affectui deuotiōis/ qͣꝫ intellectus eruditioni. nihilominꝰ quia dedit deꝰ mundū diſputationi homini tanqͣꝫ occupationeꝫ peſſimā ſaltē malicia pene: ne ꝑ ocium deteriꝰ homīes torpeſcerent/ ne preterea pre faſti dio deficerent: abominātes manna celicū condeſcendendū eſt humane fragilitati. ꝑ mittendū eſt idcirco religioſis aliquibꝰ in quirere de doctrinis ſcolaſticorū/ que tractari ſolent circa libros ſententiarum. Porro ſi querat̉ a me quis int̓ ceteros doctores/ plus videat̉ idoneus. Reſpondeo ſine p̄iudicio/ ꝙ dominꝰ bonauentura qͦniam in docendo ſolidus eſt: ⁊ ſecurꝰ. piꝰ iuſtus ⁊ deuotus. Preterea recedit a curi oſitate quantū poteſt: nō immiſcens poſi tiones extraneas: vel doctrinas ſeculares dyaleticas aūt philoſophicas: t̓minis the ologicis obumbratas more multorū. ſed dum ſtudet illuminationi intellectꝰ totū refert ad pietatē ⁊ religioſitatem affectus. Unde factū eſt vt ab indeuotis ſcolaſticꝭ quorū prochdolor maior eſt numerꝰ ipſe minus extiterit frequētatus: cū tamē nul la ſublimior: nulla diuinior: nulla ſalubri or atqꝫ ſuauior/ pro theologis ſit doctrīa Quāto deniqꝫ diligentiꝰ in ſenectute mea ſum reuolutus ad ſtudiū ip̄ius. tanto facta eſt amplius cōfuſa garrulitas mea. Di xiqꝫ mecum: ſufficit hec doctrina. vt quid ſtulto labore conſumeris. quid dictas. qͥd ſcribis. Multiplicentur potius et tranſſcribantur opera doctoris iſtius. De quo vere dicitur illud chriſti de iohāne. Erat lucerna ardens ⁊ lucens. Preterea ſicut apud grāmaticos/ donatꝰ de ꝑtibꝰ orōis ⁊ apud logicos ſūmule petri hyſpāi tradūt̉ ab īitio nouis diſciplīs ad mēorit̓ r̄colēdū