¶ Tabula quattuor librorū ¶ Summarium libri de conſolatiōe theologie. N prohemio notā tur quatuor cauſe theologice cōſolatiōis que ſunt Spes Scriptura Patientia ⁊ Doctrina. ¶ In primo metro deflet̉ miſeria ciuilis diſſenſionis. ¶ In prīa proſa pͥmi libri colloquūtur monicus id eſt ſolitarius. ⁊ volucer id eſt nūcius int̓medius/ ſuper ſtatu peregrini ſeu viatoris/ ⁊ de eius conſolatiōe ꝑ theologiā. ¶ In ſecūdo metro ponitur laus theologie in hoc ꝙ eſt efficax conſolari. ¶ In ſecūda proſa ponit̉ primo ꝙ theologia ſuam cō ſolatōem inchoat vbi et vnde deſinit phi loſophica cōſolatō/ ſcilꝫ ꝙ cuncta agimꝰ ante oculos iudicis cuncta cernētis. Am plius. ꝙ triplex eſt iudiciū dei vnde conſurgit ī nobis ſpes ⁊ timor/ ⁊ quomodo ſe comitātur Amplius. ꝙ cum ſobrietate poteſt vtiliter recogitari ⁊ tradi conſideratio iudicioꝝ dei in predeſtinatōne ⁊ reprobatōne ſicut fecit apoſtolus. Et dein de qualit̓ oritur inde cōſolatio intima et ſolis expertis cognita ¶ In tertio metro agitur de ſentimento talis conſolatiōis. ¶ In tertia proſa agitur primo in ſpecia li ſi cauſa ſit aliqua cur deus iſtū vel illuꝫ predeſtinauerit. Deinde cū qua cautela talis ꝯſideratio in particulari debeat aut poſſit admitti. Demū quo pacto poteſt quietari ſpes in deo ¶ In quarto metro ponūtur exempla quomodo per tentatōnes non euellit̉ ſpes. ¶ In quarta proſa traditur pͥmo in quo ſpes conſiſtit ⁊ ꝙ de nullo hic eſt deſperādum. Amplius quo modo ꝑ ſummā deſperatōem venitur ad ſpem. ⁊ quātum ſit vtilis conſideratio di uine predeſtinationis: Rurſus agitur de corroboratōne ſpei exemplo ſanctorū et quomō ſtat cum libertate. nec tamen ple ne poteſt hoc intelligi ſine gratia dei que eſt vnctō docens de om̄ibus. In quīto ⁊ vltimo metro ponit̉ comparatio cuiuſdā naute qui ex medijs tempeſtatibus exilit in locum tutū et ſecretum. De ſecūdo libro N prima proſa ſecundi li(tabula bri fit ſermo de ſtatu peregrini inter ſerendo de varijs ſpeciebꝰ falſe ſpei. ⁊ addendo ꝙ ex cōſideratōne diuine bonitatꝭ omnia libere gubernātis; ſumit̉ ſecunda cauſa theologice cōſolationis. ¶ In pri mo metro reprobat̉ opinio philoſophorum ꝙ deus agit de neceſſitate nature ſicut ſol lumen ſuū. ¶ In ſecūda proſa da tur ratio cur diuina volūtas nō eſt dicen da agere ad extra de neceſſitate nat̉e Quo modo preterea ꝓcedit aliter theologia qͣꝫ philoſophia Addit̉ diſtinctio trimēbris de voluntate humana et de cōformitate eius ad diuinā. ¶ In ſecundo metro declarat̉ qualit̓ affectōes et induſtrie q̄ ſpar ſim ſunt in brutis aīmalibꝰ/ collecte ſunt in homine ⁊ in eius ratione cui ſubditur eius appetitꝰ ¶ In tertia proſa fit cōque ſtio ſuper difficultate quā patitur liberū arbitriū in regendo corpus cōformit̉ ad rectam rōem ⁊ de modo conformādi voluntatē humanā diuine exemplo chriſti. Tandem cauſa redditur de varietate iudicioꝝ hūanoꝝ ¶ In tertio metro datur ratō diuerſificatōnis iudicij rōnis per ſimilitudinē luminis viſi ꝑ nubes aut in ſpecul̓ variatis ¶ In quarta proſa fit inueſtigatio qualiter adiuuat̉ libertas arbi trij Et infert̉ ꝙ nihil eſt caſuale vel fortui tum in ordine ad primā cauſam. et iuxta quē ſenſum ipſa poſſet dici fortuna vel fa tum. Addit̉ qualiter ex his que deus inuenitur reuelaſſe ⁊ preſciuiſſe pulcerrime ⁊ ſalubres veritates eluceſcūt ¶ In quar to metro docemur ſub exēplo quadrupli ci qualiter inſequi debemꝰ dei voluntatē. ¶ Tabula tertii libri N prima proſa tertij libri poſt recapitulatōem inchoat ſermo de cōſolatiōe theo logie ꝑ patientiā deſcribendo quid ſit zelus. ¶ In primo metro docet̉ ꝑ ſimilitudinē ignis ⁊ fuliginis qͣꝫtum periculoſus eſt zelus ſi non gubernet̉ ratione ¶ In ſe cunda proſa deducit̉ hoc idem ꝑ affectus humanos dando cauſam cur zelus turbat iudiciū velut in ſomnijs. Qualis pre terea zelus eſſe debeat tam in habētibus auctoritatē regitiuam qͣꝫ in carentibꝰ ea. Deniqꝫ notantur plures cauſe turbatiue zeli in rectoribꝰ ¶ In ſecūdo metro lauda tur vita ſolitaria ſibi vacās ¶ In tertia ꝓ ſa fit ſermo de illoꝝ zelo qui nō habēt regimen aliquod publicū/ docēdo ſub qui
zum Hauptmenü