De conſolatione theologie p̄cipue iugis exercitatio volūtatis ſuꝑiorꝭ vt ad diuinā ſe ꝯuertat videat. obſeruet in hereat. Ita fiet vt ip̄a roboret̉/ debilite tur inferior ī tractu ſuo. aptior effecta ſuſci pere formā vel influxū ſeu virtutē a ſuꝑio­ri deriuatā. Imitādꝰ ē ih̓s factꝰ nobis a d̓o ſapīa. ſuſcepit on̄dit in ſe qͥd agere de­beamꝰ. In p̄ter volūtatē diuinā(erat enī deꝰ) triplex quā diximꝰ volūtas inuēta eſt. Uoluit ẜm primā aſſidue qͥcqͥd deꝰ voluit laudās approbās ordinem diuine ſapīe bonitatis/ iuſticie/ in oībꝰ q̄cūqꝫ voluit fecit in celo ſaluatōeꝫ. in oībꝰ abyſſis per dānatōeꝫ. in terra in mari quādā ſaluā doꝝ dānādoꝝ variā agitatōeꝫ. Nos ita­qꝫ ih̓m ẜm hāc volūtatē debemꝰ imitari. et ſi vſq̄quaqꝫ poſſimꝰ ex equo/ hic vi­uimꝰ/ qn̄ nōdū ꝯfirmati ſumꝰ. qn̄ alterā ſecūdaꝝ volūtatū diſtrahi pōt in nobis volūtas turbari. imo ab actu ſuo peni­tus impediri/ ſicut iudiciū ſuꝑioris rōis ẜm qd̓ dirigit̉/ pōt abſorberi. Secꝰ in xp̄o ſicut in beatis. qꝛ ẜm hāc portōem beatus fuit in via xp̄s. Nihilominꝰ voluntas in xp̄o voluit vt inferior duplex volūtas age ret motꝰ ſuos in oībꝰ abſqꝫ pctō. hīc doluit hinc triſtis meſtꝰ fuit. hic orauit. hīc miſe ricordia motꝰ eſt ſuꝑ turbas egrotos. hīc lacrimatꝰ eſt. hinc ꝯqueſtꝰ eſt/ tāqͣꝫ ſenſuali tatis aduocatꝰ. deꝰ deus meꝰ vt qͥd dereliqͥ­ſti me/ qn̄ portio inferior abſqꝫ vlliꝰ ꝯſola­tionis redundātia ſuꝑioris ad/ dimerſa erat in acerbiſſime paſſionis abyſum. Ne­mo aūt vnqͣꝫ carnē ſuā odio habuit. Hinc poſtremo clamore valido lacrimis d̓o ſupplicās. expirauit. Exēplū igit̉ nobiſ dedit deꝰ vt quēadmodū iuxta hanc dupli volūtatē fecit. ſcd̓m quā erat viator. Ita et nos faciamꝰ/ nobis qͣꝫ fratibꝰ plo remꝰ. oremꝰ. triſtes ſimꝰ. et clamemꝰ/ qꝛ ſic eſt volūtas dei cui ſuꝑior nr̄a volūtas cō­formis ē/ ſi bona ē. Cōſurgit inde merituꝫ multiplex ſi dimouet̉ a ſtatōe ſua. ē ſi ꝓpter motꝰ inferiores illiꝰ duplicis volūta­tis nihil vſpiaꝫ mali agit qd̓ diuine ſit ad­uerſuꝫ. Monicꝰ Sed qͥd aget pauꝑ­culꝰ infelix viator venūdatꝰ ſub pctō ſen­tiēs apl̓o aliā legē in mēbris ſuis repu­gnātē legi mētis ſue/ captiuātē ſub pctō­qͣlē ph̓i exꝑti ſūt. Quis ei viuēs exꝑs p̄t ſꝫ origīalis tāte corruptōis fuit eis inco gnita quā theologia r̄uelauit. Nōne nat̉ animꝰ aſſurgere ilico qͣſi paralyſi diſſo lutꝰ aut debilitatꝰ coluber relabit̉. Ue nob̓ viatoribꝰ qͦs fatigat ſepiꝰ int̓turbat volū tas īferioris rōis. enitēs ad ſe trahere ſuꝑi orē rectricē volūtatē/ pōdere gͣui fomitꝭ ori ginalis/ gͣuiori pctī actualis/ gͣuiſſimo īue terate ꝯſuetudīs. ſuꝑ oēm modū ingenti mole obduratōis/ qͣlit̓ ī xp̄o nec fuit nec potuit. nec ſil̓r ē in btīs. Uolucer Ex clamemꝰ monice cuꝫ apl̓o. Infelis ego qͥs me liberabit de corꝑe mortis hꝰ. Sub inde rūdeamꝰ. Gr̄a dei ih̓m xp̄m. Dicāꝰ eidē. fiat nob̓ dn̄e ẜm iudiciū atꝫ deſideriū inferioris ſꝫ ſuꝑioris rōis atqꝫ volūta­tis. fiat ī nob̓ ſicut ī celo fit vbi motꝰ regl̓a­ris primi mobilis tāqͣꝫ rōnalis/ tꝑat obui as reuolutōes orbiū īferioꝝ ſiue planetaꝝ Porro ꝯͣnitamur vt poſſumꝰ retinētes ſal in ſuſpēſo qͦdā libeꝝ arbitriū ne p̄cipitā ter eliciat actum ſuū qm̄ ī hac vi ſuſpēſiua (ſit velle ſit nolle ſit actꝰ medius) ſaluat̉ p̄ci pue libertas arbitrij ſua ī nobis vtilitas: Alioqͥn ſine ſuſpēſiōe tali vel reniſu volū­tas īferior fortificat̉ aſſidue. rebellior qͦꝫ ī domabilior efficit̉/ vſqꝫadeo ſil̓is fit iu­mētis inſipiētibꝰ carēt arbitrij volūtate ſup̄ma. imo ꝟo plurimū differt. qꝛ ſubſter nit ẜuire facit ſue libidini dn̄aꝫ volūtatē deterior effecta brutꝭ. ſeuiſſima ē iniuſti­cia ferēs arma. Omittamꝰ eos qͦs ad hāc ẜuitutē malicia ꝑtrahit. loqͣmur illos iu diciū rōis libertas radicat̉)vl̓ nullū hūt vt infātes fatui. vel imꝑfectū vt pueri vel īualidū vt femīe. nāqꝫ variū mutabileſꝑ femīa. Qd̓ ſi cogͦſcit̉ cur pueroꝝ ſit imꝑ fectū mulierū īualidū iudiciū. Credi pōt quātā turbā hmōi pueroꝝ puellarū int̓ barbatos hoīes exꝑimur. Multi mul ta ſuꝑ hac re locuti ſunt. aſtrologi. medici. ph̓i. hi vario. poete. magici. ꝓph̓e falſi vel idolatre. Propheta verꝰ tandē dixit de deo. Qui finxit ſigillatī corda eoꝝ. intel ligit oīa oꝑa eoꝝ. Et ſapiēs. Cor regis in manu dei ē qͦcūqꝫ voluerit declinabit illd̓ Qui ẜm apl̓m. Cuiꝰ vult miſeret̉. quem vult indurat Theologia ꝟo recipiēs ex bus prioꝝ dictis id qd̓ ꝓbabiliꝰ ē. impro babilia reijciēs ꝯflat colligit ſtatu vie nature deſtitute cām talē. Itaqꝫ ſic̄ aīa rōnalis depēdet a corꝑali diſpoſitōe vel ar monia. qͥdē in ſit īmaterial̓ īmor talis. ſed in oꝑari in corꝑe. Ita ẜm varias oꝑatōes ſuas p̄ſupponit reqͥrit diuerſas diſpoſitiones armonicas. vnā habet vt in