¶ De conſolatione theologie p̄cipue iugis exercitatio volūtatis ſuꝑiorꝭ vt ad diuinā ſe ꝯuertat videat. obſeruet in hereat. Ita eī fiet vt ip̄a roboret̉/ ⁊ debilite tur inferior ī tractu ſuo. aptior effecta ſuſci pere formā vel influxū ſeu virtutē a ſuꝑiori deriuatā. Imitādꝰ ē ih̓s factꝰ nobis a d̓o ſapīa. qͥ ſuſcepit ⁊ on̄dit in ſe qͥd agere debeamꝰ. In qͦ p̄ter volūtatē diuinā(erat enī deꝰ) triplex quā diximꝰ volūtas inuēta eſt. Uoluit ẜm primā aſſidue qͥcqͥd deꝰ voluit laudās ⁊ approbās ordinem diuine ſapīe bonitatis/ ⁊ iuſticie/ in oībꝰ q̄cūqꝫ voluit ⁊ fecit in celo ꝑ ſaluatōeꝫ. in oībꝰ abyſſis per dānatōeꝫ. in terra ⁊ in mari ꝑ quādā ſaluā doꝝ ⁊ dānādoꝝ variā agitatōeꝫ. Nos itaqꝫ ih̓m ẜm hāc volūtatē debemꝰ imitari. et ſi nō vſq̄quaqꝫ poſſimꝰ ex equo/ dū hic viuimꝰ/ qn̄ nōdū ꝯfirmati ſumꝰ. qn̄ ꝑ alterā ſecūdaꝝ volūtatū diſtrahi pōt in nobis h̓ volūtas ⁊ turbari. imo ⁊ ab actu ſuo penitus impediri/ ſicut ⁊ iudiciū ſuꝑioris rōis ẜm qd̓ dirigit̉/ pōt abſorberi. Secꝰ in xp̄o ſicut in beatis. qꝛ ẜm hāc portōem beatus fuit in via xp̄s. Nihilominꝰ hͦ voluntas in xp̄o voluit vt inferior duplex volūtas age ret motꝰ ſuos in oībꝰ abſqꝫ pctō. hīc doluit hinc triſtis ⁊ meſtꝰ fuit. hic orauit. hīc miſe ricordia motꝰ eſt ſuꝑ turbas ⁊ egrotos. hīc lacrimatꝰ eſt. hinc ꝯqueſtꝰ eſt/ tāqͣꝫ ſenſuali tatis aduocatꝰ. deꝰ deus meꝰ vt qͥd dereliqͥſti me/ qn̄ portio inferior abſqꝫ vlliꝰ ꝯſolationis redundātia ſuꝑioris ad eā/ dimerſa erat in acerbiſſime paſſionis abyſum. Nemo aūt vnqͣꝫ carnē ſuā odio habuit. Hinc poſtremo cū clamore valido ⁊ lacrimis d̓o ſupplicās. expirauit. ¶ Exēplū igit̉ nobiſ dedit deꝰ vt quēadmodū iuxta hanc dupli cē volūtatē fecit. ſcd̓m quā erat viator. Ita et nos faciamꝰ/ tā ꝓ nobis qͣꝫ ꝓ fratibꝰ plo remꝰ. oremꝰ. triſtes ſimꝰ. et clamemꝰ/ qꝛ ſic eſt volūtas dei cui ſuꝑior nr̄a volūtas cōformis ē/ ſi bona ē. Cōſurgit inde merituꝫ multiplex ſi nō dimouet̉ a ſtatōe ſua. hͦ ē ſi ꝓpter motꝰ inferiores illiꝰ duplicis volūtatis nihil vſpiaꝫ mali agit qd̓ diuine ſit aduerſuꝫ. ¶ Monicꝰ ¶ Sed qͥd aget pauꝑculꝰ ⁊ infelix viator venūdatꝰ ſub pctō ſentiēs cū apl̓o aliā legē in mēbris ſuis repugnātē legi mētis ſue/ ⁊ captiuātē ſub pctōqͣlē ph̓i exꝑti ſūt. Quis ei viuēs exꝑs eē p̄t ſꝫ origīalis cā tāte corruptōis fuit eis inco gnita quā theologia r̄uelauit. Nōne dū cō nat̉ animꝰ aſſurgere ilico qͣſi paralyſi diſſo lutꝰ aut debilitatꝰ coluber relabit̉. Ue nob̓ viatoribꝰ qͦs fatigat ⁊ ſepiꝰ int̓turbat volū tas īferioris rōis. enitēs ad ſe trahere ſuꝑi orē rectricē volūtatē/ pōdere gͣui fomitꝭ ori ginalis/ gͣuiori pctī actualis/ gͣuiſſimo īue terate ꝯſuetudīs. ⁊ ſuꝑ oēm modū ingenti mole obduratōis/ qͣlit̓ ī xp̄o nec fuit nec eē potuit. nec ſil̓r ē in btīs. ¶ Uolucer ¶ Ex clamemꝰ monice cuꝫ apl̓o. Infelis ego hō qͥs me liberabit de corꝑe mortis hꝰ. Sub inde rūdeamꝰ. Gr̄a dei ꝑ ih̓m xp̄m. Dicāꝰ eidē. fiat nob̓ dn̄e ẜm iudiciū atꝫ deſideriū nō inferioris ſꝫ ſuꝑioris rōis atqꝫ volūtatis. fiat ī nob̓ ſicut ī celo fit vbi motꝰ regl̓aris primi mobilis tāqͣꝫ rōnalis/ tꝑat obui as reuolutōes orbiū īferioꝝ ſiue planetaꝝ Porro ꝯͣnitamur vt poſſumꝰ retinētes ſal tē in ſuſpēſo qͦdā libeꝝ arbitriū ne p̄cipitā ter eliciat actum ſuū qm̄ ī hac vi ſuſpēſiua (ſit velle ſit nolle ſit actꝰ medius) ſaluat̉ p̄ci pue libertas arbitrij ⁊ ſua ī nobis vtilitas: Alioqͥn ſine ſuſpēſiōe tali vel reniſu volūtas īferior fortificat̉ aſſidue. rebellior qͦꝫ ⁊ ī domabilior efficit̉/ vſqꝫadeo ꝙ ſil̓is fit iumētis inſipiētibꝰ q̄ carēt arbitrij volūtate ſup̄ma. imo ꝟo plurimū differt. qꝛ ſubſter nit ⁊ ẜuire facit ſue libidini dn̄aꝫ volūtatē deterior effecta brutꝭ. qͦ ſeuiſſima ē iniuſticia ferēs arma. ¶ Omittamꝰ eos qͦs ad hāc ẜuitutē malicia ꝑtrahit. loqͣmur illos qͥ iu diciū rōis qͦ libertas radicat̉)vl̓ nullū hūt vt infātes ⁊ fatui. vel imꝑfectū vt pueri vel īualidū vt femīe. nāqꝫ variū ⁊ mutabileſꝑ femīa. Qd̓ ſi cā cogͦſcit̉ cur pueroꝝ ſit imꝑ fectū ⁊ mulierū īualidū iudiciū. Credi nō pōt quātā turbā hmōi pueroꝝ ⁊ puellarū int̓ barbatos hoīes exꝑimur. Multi mul ta ſuꝑ hac re locuti ſunt. aſtrologi. medici. ph̓i. ⁊ hi vario mō. poete. magici. ꝓph̓e falſi vel idolatre. Propheta verꝰ tandē dixit de deo. Qui finxit ſigillatī corda eoꝝ. qͥ intel ligit oīa oꝑa eoꝝ. Et ſapiēs. Cor regis in manu dei ē qͦcūqꝫ voluerit declinabit illd̓ Qui ẜm apl̓m. Cuiꝰ vult miſeret̉. ⁊ quem vult indurat Theologia ꝟo recipiēs ex oī bus prioꝝ dictis id qd̓ ꝓbabiliꝰ ē. ⁊ impro babilia reijciēs ꝯflat ⁊ colligit ꝓ ſtatu vie ⁊ nature deſtitute cām talē. ¶ Itaqꝫ ſic̄ aīa rōnalis depēdet a corꝑali diſpoſitōe vel ar monia. nō qͥdē in eē cū ſit īmaterial̓ ⁊ īmor talis. ſed in oꝑari in corꝑe. Ita ẜm varias oꝑatōes ſuas p̄ſupponit ⁊ reqͥrit diuerſas diſpoſitiones armonicas. vnā habet vt in