Sermo de natiuitate marie quarte cōſideratiōis. ꝙ ſcꝫ tam ex Maria qͣꝫ ex ioſeph natus eſt ieſus qui vocat̉ xp̄s Qd̓ ſi traducere placuerit verba thematꝭ. ad hunc anagogicū intellectuꝫ. poterimꝰ conuenienter aptare ꝙ Iacob genuit Ioſeph virū Marie. Quid enī ꝑ iacob. qui ſupplātator appellat̉. rectius accipitur qͣꝫ lucta ⁊ ſupplātatio viciorum. quod fit in actiua. in qua primū cōtemplatiuū exerce ri neceſſe eſt. Oportet inſuꝑvt actiuus p̄ ſe gignet ex ſe meditatōem ¶ Eſt autē me ditatio vehemēs animi applicatio. ad di uinū aliquod inueſtigandū ꝯgnoſcendū et deguſtandū. que meditatio recte ꝑ Ioſeph exprimit̉. quia ioſeph creſcēs interp̄ tatur. Neqꝫ enī poteſt aliter aīma meliꝰ ex creſcere ſpūalibus augmētis qͣꝫ ꝑ medita tionē fortē ⁊ ſalubrē ꝑ quā aſcendit aīa de virtute in virtutē reiecta vel ſuperata flu xibilitate inanium cogitationū. et volūta bro deſideriorū carnaliuꝫ euacuato. Hec inſuꝑ meditatio. qꝛ robuſta eſt. neqꝫ flui da vel eneruis ſicut eſt ipſa cogitatio/ re ctiſſime vir dicit̉. Sed cuiꝰ vir? Uir vtiqꝫ Marie ꝑ quā om̄is mens illūiata vel illu minatrix diuinitꝰ intelligit̉. Audi medita tionē illuminātē In meditatōe mea inqͥt pſalmiſta exardeſcet ignis Ecceſplēdor il luſtrās. Ex hac āt maria myſtica naſcit̉ ꝑ cōtemplatōeꝫ Ih̓s qͥ vocat̉ xp̄s. nō qͥdē ex cōmixtōe viri ſui qͥ eſt meditatio. ſꝫ ꝓut ex poſitū eſt myſtico ſpiramīe dū ſpūſſctūs obumbrat aīam ad terrena nō ꝯſpiciēda refrigerans ab ardore illecebraꝝ carnaliū Illuminat autē ad diuina libero intuitu. longe lateqꝫ contēplanda cum deguſtatō ne qͣꝫ ſuauis eſt dominꝰ ¶ Hec eſt illa btā natiuitas. in qua caſtiſſimis amplexibꝰ te netur ⁊ deoſculat̉ puer ieſus. in qͣ paſcitur ⁊ nutrit̉/ lacte deuotiōis ⁊ melle contēplatōis. in qua dulcor ⁊ ſplendor eſt. Quine tiā verſa vice renaſcit̉ aīa xp̄o. vt ita ſe mutuo cōdeceant adoleſcēs ⁊ adoleſcētula in mētis exceſſu. ⁊ dicat ad dilectū ſuū dilecta. Dilectus meꝰ. ſupple cōdecet mihi et ego illi. ¶ Hec eſt gratioſa vere deſideran da natiuitas. Sic eī naſcēs. ſuccedit deo patri in nobilitate. qꝛ deꝰ efficit̉ ipſe ꝑtici patōe diuinitatis. Sic deducit Boetius Et ꝓpheta ait in ꝑſona dn̄i. Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oēs ¶ Adeo quidē Ma ria fuit diuina. vt ea q̄ de ſapiētia increata ſcribit eccleſiaſticꝰ. eccl̓ia tranſferat ad mariā vt eſt illud. Ab initio et ante ſecula creata ſum. ¶ Succedit p̄terea talis deo in dilectōe. Uidete inqͥt ioh̓es. qualē cha ritateꝫ dedit nobis deꝰ pater vt filij dei nō minemur ⁊ ſimꝰ. Succedit in ſtrēnuitate quia om̄e qd̓ natū eſt ex deo vīcit mundū Et iueꝝ Om̄is qͥ natꝰ eſt ex deo nō peccat Nonne tibi magna videt̉ ſtrēnuitas vincere mūdū. ⁊ nō peccare? Succedit demū in hereditate. quia ſi filij ⁊ heredes. ⁊c̄. Quo cōtra niſi quis renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpūſctō nō poteſt intrare in regnum dei quod eſt hereditas patris noſtri. ¶ Legi tur ariſtotelē dixiſſe. gaudeāt bn̄ nati. gau deant̉ plane qꝛ non ex ſanguinibꝰ neqꝫ ex voluntate carnis. neqꝫ ex volūtate viri ſed ex deo nati ſunt. mō dicto. Quo cōtra ma ledicit Iob. maledicit ⁊ Ieremias natiui tati ſue repn̄tantes illud apl̓i. Oēs naſci mur filij ire. Hec eſt natiuitas nature corrupte q̄ ſecluſa gratia miſerabilis eſt Iob homo natꝰ de muliere breui viuens tēꝑe replet̉ multis miſerijs. Et ecc̄iaſtes lauda uit magis mortuos qͣꝫ viuētes et feliciorē vtroqꝫ/ qui nondū natus eſt ¶ Qua in re ſtultiſſimū eſt. ſolēniſare natiuitatē hoīm quēadmodū fecit herodes diē natalis ſui celebrē in quo Iohānes occiſus Myſtice gratia ꝑdita. ¶ Hinc recte traditur facere gens thracie. que natiuitates hoīꝫ deplo rat/ cōgaudet moriētibꝰ ¶ Dies vero nati uitatis ſpūalis duꝫ homo regeneratꝰ eſt ꝑ gratiā baptiſmo. vel fluminis vel flamīs/ ſub hac intentōe celebrari p̄t. nedum ſine culpabili rep̄henſiōe. ſed cū laudabili gra tiarūactiōe apud deum. qͥ taliter dedit na ſci denuo. Propterea poſt celebritatē na tiuitatis beati Iohānis baptiſte ſacratiſſimam et iocundā. quia ſine peccato nat̉ eſt ꝑ ſanctificatōnem. inſtituit eccl̓ia nati uitatē beate et glorioſe/ ſemperqꝫ virginis Marie celebriter fieri. admonita priꝰ miraculo. Addidit cōſequēter octauas Pro pter adipiſcendā ſicut hiſtorie tradunt ec cleſie pacem Hinc in oratōne natiuitatis eiuſdem dicit̉. Famulis tuis dn̄e celeſtis gratie munus impertire. vt quibꝰ btē virginis ꝑtus extitit ſalutis exordiū. natiui tatꝭ eiꝰ votiua ſolēnitas pacis tribuat incrementū. ¶ Si vero propter finē conſimilē cōgruat huic ſacroſancte Synodo. laudis aliquid vel honoris inſtituere pro virgīali ſpōſo Marie Ioſeph. cuiꝰ honor