¶ Centilogium pulſus/ Nōnūqͣꝫ illaqueat eoſ et in decepti onis foueaꝫ p̄cipitat/ eoip̄o ꝙ ſuꝑ ip̄is noticiā alijs tradere ſatagūt ampliorē. Fouea vna ē ſuꝑbie inaniter gl̓iantis ⁊ ſe ceterꝭ in hac re p̄ferentis. Altera dū de pauciſſimis eſtimat aꝑuiſſe oīa vl̓ maiora. Tertia dum et alios vult ad huius doctrinalem cognitiōem tradere curioſius qͣꝫ oꝑtet. Quarta dum vincere cōfidit in illis. Quinta dum irridet vt idiotas ⁊ expoſitos omni lapſui pctōꝝ ignorāteſ. Sexta ſi tepidior fiat ad orōis auxiliū. Septima ſi minus p̄caueat circuitus demonū/ qͣſi notos ſibi. ¶ Frau dulentus impulſus eo ſepe plus ⁊ citius il laqueat quo q̄ritur ꝑ humanā induſtriam magis vinci. Preſumptio enī de viribꝰ ſci entie vel ingenij. meret̉ illudi/ et eo ampliꝰ qͦ nō arbitrat̉ illudi vel tētari. ¶ Fraudulē tus impulſus/ dū p̄dicādo vel ſcribēdo detegitur et ꝓpalatur acrius ẜm diabolū q̄rit machinatiōes ad vincendū etiam ex ſui vi ctoria eſt furorē rōabl̓is ⁊ amās cōcupiſcē tiaꝫ/ q̄re in eo rōem/ q̄re pacem ⁊ nō inueni es. ¶ Fraudulētus impulſus/ fecit vt Da uid ⁊ alij ꝯponerēt pſalmos aduerſus ip̄m qͦs cuꝫ doctrina pauli illi nō ſapiūt/ qͥ nū qͣꝫ ꝑ hmōi doloſos inſultus tētati/ victoreſ euaſerūt/ facti ꝑ humilitatē exaltati. Ex hͦ ē p̄cipne tētationū vtilitas ſil̓ vt exꝑiamurq̄m̄ ꝑ multas tribulatiōes oꝑtet nos intra re in regnū dei. ¶ Fraudulētus inſultus ſi cognoſcit̉ in generali/ parū vꝫ ad euaſionē Et ſi in ꝑticulari nō ſufficit hūmana virtꝰ ſine gr̄a ad ſuꝑatiōem. ¶ Fraudulentꝰ im pulſus acceptior et familialior eſt ſathane qͣꝫ ſolus violentus/ ꝑ quā opprimit omne iudiciū rōis ꝑ languores horridos corꝑales. plus enī q̄rit aīas ſic impellere/ ꝙ īputabiliter peccēt: qͣꝫ in lapſum p̄cipitare talem qͦ nihil imputet̉ eis de his q̄ patiuntur que dicūt aūt faciūtad peccatū ¶ Fraudu lentus impulſus eo plus debet formidari et eſſe ſuſpectus/ quo magis ꝯgnoſcit̉ qꝛ ſa piens videt et timet. ſtultus ignorat et tranſilit. hinc vetus apud grecos ꝓuerbiū Eruditio timorē ignorantia audaciā parit. iungat̉ exemplū ex natura quaꝫ duplex explicat verſiculus. Si volucri capte dat ſors euadere poſſe Partibꝰ in cūctis eſſe ti met laqueum. ¶ Decas ſeptima Oloſus impulſor ſathan a ſede poſitus vtitur cautelis ſophiſta rum. ſe celat/ et ml̓ta petit Celat ſe nūc ſub habitu theoloig/ nūc p̄dicatoris/ nūc cōfeſſoris. nūc religioſi. nc̄ ſolitarij/ nūc p̄lati/ ⁊ ita de quolibet ſtatu ſe formās vertit in oēs hinc noīa mille. Mil le nocēdi artes. ¶ Doloſus impulſor ab īitio ſub figura ſerpētis aſtuti ſe fingit theo logum. locutus eſt ad Euā de deo/ q̄rēs in dolo cur p̄cepit vobis deus ⁊c̄. Fallax impulſor illuc ꝓuocat vt indubitatiōem/ cer tū p̄ceptū dei ꝯuertat̉. factū eſt vt impulit. Rn̄dit ml̓r iam ſibi blādiens iam obediētia trepidans/ ne forte moriamur/ ſubintu litandax ⁊ mendax/ nequaqͣꝫ moriemini. pͥ mus accuſauit de inuidia deuꝫ/ accēdit ad ſcīe deſideriū/ futuros deniqꝫ ſpoſpōdit pa res deo/ vicit. depoſuit pͥmos cū ſua poſte ritate de ſede dignitatis ſue. ¶ Doloſꝰ iſte neqͥore ꝓteruia tentauit poſtea xp̄m/ theo logiſans in allegatione ſcripturarū ſed ve ra theologia ſuꝑauit falſam/ ⁊ humilitateꝫ exaltauit ¶ Doloſus impulſor theologiſa bat apud demoniacos qͦs curabat chriſtꝰClamans/ qꝛ tu es filius dei/ vnus inter a lios/ delectatus in nouitate verboꝝ Prim vocauit xp̄m ih̓m nazarenū. Sed nō ſine bat ih̓s demonia loqui. nolēs a pr̄e mēdacij/ teſtimoniū acciꝑe veritatis/ miſcēt eniꝫ ſꝑ falſum aliqd̓ veritati/ quo citins recipiatur toxicū melle litū peccati: ¶ Doloſus impulſor theologiſabat in puella phithonica de actibꝰ apl̓oꝝ q̄ teſtificans de paulo et ſocijs. Iſti hoīes ſerui dei excelſi ſunt/ qͥ anūciant vobis viam ſalutis/ ꝓhibuit eaꝫ exemplo xp̄i paulus/ ⁊ qꝛ q̄ſtū dn̄is ſuis ab ſtulit ꝑſecutus eſt vehemēter/ qͦ cōtra facient fictis miraculis ⁊ reuelatiōibꝰ mulierculaꝝ/ vt ita q̄ſtū ſibi ꝑent vel honorē docuit hanc fraudem exꝑientia de multis ⁊ in multis/ ſub ſpecie ſanctitatis in obfuſcati onem catholice veritatis. ¶ Doloſitas ſa thane deſcribit̉ ampliſſime ſub typo trium amicoꝝ Iob/ qui figuram tenent heretico rum/ ſicut qͣrtus heliū p̄ſumptuoſus ſigni ficat/ patet in ip̄oꝝ diſputatione/ Quītus ſathan oſtentabat̉ eſſe theologus/ ſꝫ ad peſ ſimū cōtra Iob finem armabātur ⁊ eo doloſius quo verius ⁊ diuinius allegāt ī plurimis. ¶ Doloſitas ſic aꝑitur. Erat Iob ī terior hō ſpūalis p̄ditꝰ ſapiētia que de ſurſum eſt. Sciebat homines ꝑ ꝓuidentiam