¶ De ſimplificatione cordis 68 ¶ Exemplificemꝰ adhucaliter Deſiderat aliquis ſaitatē dū egrotat Nōne pōt hic op tare ſeu petere medicū/ n̄ hūc vel illū ſingl̓a riter. Sicut ſitiēs appetit vinū ⁊ eſuriens cibū. Qd̓ tn̄ facit ſepe nō p̄habita fantaſiatione ad hoc vel illud vinū. aut ad hūc vel illū cibum ¶ Applicet meditātis cor ſil̓itudīes iſtas ꝓ practica ſue meditatōis/ ꝯfeſtī vt offertur aliqd̓ corporeū oculis ſue medi tatōis. Non quieſcat in eis ſed ſuſpirando deſiderado. diligēdo. ſuꝑuolare querat ad quoddā abſtractuꝫ/ denudatū/ vnū. Utat̉ corꝑalibus qͣſi quibuſdā ſcalis ad tēdēdū in ſpūalia. non quieſcēdo in ſcala. Exēplificauimus iam de filio meditāte circa pr̄eꝫ ignotū/ de egrotoqꝫ/ de ſitiēte/ de eſurientequi ſuſpirāt ad medicū. ad vinū. ⁊ ad cibuꝫ ignotos/ atqꝫ ad huiuſmōi afficiunt̉ ⁊ deſiderant. Imo etiaꝫ ſi cognouerimꝰ ih̓m criſtum ꝓut loquit̉ apl̓s/ non tamē eo mō ẜm carnem nouimꝰ ſed vt redēptorē ⁊ ſaluato rem ⁊ vt dei virtutē ⁊ ſapiētiam ip̄m recogitamus. Qui factꝰ eſt nobis a deo pr̄e ſapientia. iuſticia ſctīficatio. ⁊ redemptio. ¶ Notula. XV. Uto iuxta traditionē hanc mo tus eſt Hugo dicere Quoniam aliqn̄ dilectio intrat vbi cognitio foris ſtat. Nō ꝙ amor excludat omnē ꝯgnitioneꝫ. ſic enim fieri nō pōt vt diligat̉ ꝓrſus incognitū. Sꝫ ⁊ ip̄e amor vt dicit. Greg. q̄dā cognitio eſt. Et qualis ꝯgnitio? Certe exꝑimētalis/ ⁊ ſuo modo ꝓ porcionabilis/ tactui guſtui/ vel olfactui/ ī ſenſibilibꝰ. Unde quāuis dicat̉ ab aliqͥbꝰ amor eſſe cecꝰ. hoc habet fortaſſis veritateꝫ loquendo de cognitione luminoſa ſeu declaratiua/ ꝓportionabiliter ad viſionē oculorum ⁊ aurium. Quia ſe manifeſtare non poteſt aut in aliū trāſfundere/ ſapor ⁊ dulcor amoris per experientiā habitus/ ꝓut in p̄cedenti tractatulo de meditatione. ſcꝫ cor dis dicebat̉. ¶ Rurſus patet ex prioribus qͥd hꝫ reſpōdere cor ſimplicis meditantis vl̓ orātꝭ. Si q̄ratur ab eodē qͥd meditādo qͥd orādo cogitꝫ/ qͥd aſpicit autquid diligit Recogito. dicere p̄t patrē meū celeſteꝫ bn̄factorē meū r̄dēptōrēmeū. ſaluatorē meū iudicem dominū/ immo ſpōſum ⁊ amicuꝫ meū. Et ſi pergas vltra requirere. Quis ē iſte pater tuus? Cuius eſſentie eſt? cuiꝰ ꝑfectionis. cuiuſqꝫ ꝯditionis? Rn̄deat. Incomp̄henſibilis eſt ⁊ infiintus. Et ideorcōp̄hendere ip̄m non laboro. Satis mihi ē ip̄m ꝓ ſtatu pn̄tis exilij cognoſcere ſub eis que memorate ſuntrōnibꝰ. qꝛ pater. qꝛ pius. qꝛ benefactor. amicus. intimus. pulcer decorus. ⁊ totus deſiderabilis/ ꝓut ſponſa dixit in cāticis. Unde ⁊ puer de qͦ p̄locuti ſumus q̄renti a ſe qͣlis eſt pater tuus. nunquid ꝑuus aūt magnꝰ. rubibūdus aūt pal lidus. nuduſ aut veſtitꝰ. diceret neſcio. nec hͦ ſcire dum in hͦ exilio dego/ ꝯtendo. ſciaꝫ abunde cum nūc ad ip̄ius pn̄tiam venero Hec itaqꝫ cognitio ſufficit mihi qͣꝫdiu ip̄e illic ⁊ ego iſtic ſumꝰ/ vſqꝫ ad tꝑs bn̄placiti ſui/ vt interim ſic honorē ſibi dilectionem/ obedientiā. reuerētiamqꝫ toto conatu impendam. ¶ Uiuit ille cui adhuc pueruloſuadebāt pij parentes. vt ſi poma. ſi nuces vel cetera talia hr̄e vellet. genua flecteret/ ⁊ illa a domino deo eleuatis peteret manibꝰ At vero puero ita faciēti/ ꝓijciebāt̉ hec ab alto loco/ vtputa a camino vel ſolario/ applaudentibꝰ qͣſi ⁊ congaudentibus puero ipſis parentibus ⁊ dicentibus. Uides dilecte fili/ qͣꝫ bonum eſt orare dominum deum/ qͥ talia confert orantibus. Notula. XVI. Ec via videt̉ plana. cōmunis. regia. ſine periculis. ſine difficultatibus. ſine offendiculis vbi veritatē habet iltud prouerbiū. Qui ambulat ſimpliciter/ ambulat ꝯfidenter Hinc euenit vt ſimplices ſine litteris rapiant celū. vbi litterati ⁊ ꝯquiſitores huius ſeculi. vbi ꝑſcru tatores maieſtatis. aut īanes remanēt. aut opp̄rimunt̉ a gloria. Legimus in eccīaſtica hiſt. de qͣdaꝫ ſancta femina martyre. nomine(ſi bn̄ recolo) Blādina/ cū torquebat̉ grauiter/ interrogaret̉ de multis. Hoc vnū ſolū rn̄debat. Chriſtiana ſum. Nec ab ea aliud poterat extorqueri rn̄ſum/ Utinam ſic fieret in omnibꝰ nobis meditari volentibꝰ in ſimplicitate cordis/ conformiter ad apl̓m. qui ait. Nihil arbitratꝰ ſum me ſcire inter vos/ niſi dn̄m noſtꝝ ieſum chriſtū ⁊ hūc crucifixū ¶ Ecce enī dum querit ali qus meditari in ſimplicitate cordis/ occur rūt vel naturales fantaſie/ vel diabolice illuſiones/ q̄rentes qͥs ⁊ vbi eſt deꝰ tuus. Au di ꝓph̓am ſimilibꝰ impeditū queſtionibus Exprobrauerūt mihi qͥ tribulāt me inimi ci mei. dū dicūt mihi ꝑ ſingulos dies vbi ē
zum Hauptmenü