¶ De monte Greg. alijqꝫ ſancti. ꝙ vita actiua q̄ ſita eſt in laboribꝰ ⁊ afflictōibꝰ corꝑalibꝰ dꝫ aſſumi ante contēplatiuā tanqͣꝫaptās viā pro illa. De quo habemꝰ figurā in iacob qui ſeruiuit ꝓ rachel repn̄tante vitā contēpla tiuā. prius tamē ei ſupponebat̉ lya eiꝰ ſoror ꝑ quā vita actiua deſignat̉ ¶ Ex qͦ trahitur ꝙ iuuenes pleni adhuc carnalibꝰ tē tatiōibꝰ ⁊ vicijs ⁊ etiā magni pctōres. qui multū temꝑis vite ſue/ male viuēdo dedu xerūt. non poſſunt nec debēt ſubito ſe tra dere ex toto ad ꝑfectiōem contēplatōnis. Quare? Propterea. cū eī crederēt cogitare de deo ⁊ puras habere orōes in ſecreto ⁊ ocio. citius ipſi tūc cogitarēt ⁊ abundātiꝰ ad malas ſuas inclinatōes/ ⁊ peiores effi cerētur ¶ Et ſeneca in hac intētiōe diſſua det ne qͥs ſolus lōgo tꝑe demoret̉. Et oēs ſancti ⁊ ph̓i ꝓpter cām hanc ocioſitatē reprehendūt Nihilominꝰ ipſemet ſeneca et ceteri ſancti/ laudāt ſolitudinē ⁊ ocioſitatem ad liberiꝰ deo ſeruienduꝫ. ſicut fecerūt ſancti heremite ⁊ alij plures religioſi boni. Sꝫ diuerſitas iſta ẜm diuerſitatē ꝑſonarū eſt attendēda ⁊ mores varios eorum quēadmodū in gradu ſcd̓o declarabo. Capitulum. XVIII Gratia ſingl̓aris aliqͥbus collata/ ab oībꝰ non eſt imitanda. Uibuſdā ex grā dei ſpeciali colla tū fuit. vt in iuuētute ſua ſolitudi ni ⁊ ſolitarie habitatōni ſeip̄os traderent. quēadmodū ſctūs bn̄dictꝰ legit̉ feciſſe Ip ſe tamē in regula ſua/ ꝑ ſe illd̓ nō ꝯſulit. ſicut etiā faciunt alij heremite ⁊ doctores. ꝑ ſuadētes ne qͥs illud audeat attētare ⁊ aggredi. quia grā vna ſingl̓aris alicui donata/ nō eſt oīno trahenda ad cōſequentiam ſeu nō om̄ibꝰ imitāda ¶ Et qui qn̄qꝫ oppoſitū auſi ſunt facere.ſ. q̄rere ſolitudineꝫ ⁊ ocioſitatē ſine p̄cedente labore ⁊ preuia bona inſtructiōe ac conſuetudine ꝯuerſa tōis int̓ ſocietatē/ miſerabil̓r ſunt defraudati Ratio. volare eī niſi ſunt anteqͣꝫ eēnt alati. ⁊ cōgredi bellū cū inimico immaniſ ſimo/ pͥus qͣꝫ alios mīores debellaſſent ad uerſarios ſcꝫ mundū ⁊ carnē. ¶ Et iō nō magnā habeo fiduciā in quoſdā noſtri tēporis heremitas ſe dicētes magnū afferre ꝓfectū ſibiip̄is Qd̓ ⁊ ſentiendū puto de fe minis in recluſorijs poſitis ¶ Scitꝭ vos ipſe ſorores mee dilecte/ quā neceſſitatem ſuſtinuiſtis vſqꝫ huc eſſe ī labore magno: (⁊ forte adhuc ex vobis aliq̄ tali indigēt) anteqͣꝫ potuiſſetis vos tenere in ſecreto et ſolitarias. ⁊ vos tradere oīno ad cogitan dū de deo. in ſil̓itudine heremitarū ⁊ reclu ſarū. ¶ Habemꝰ enī ⁊ recluſoriū nō ſoluꝫ in nemoribus locisqꝫ deſertis poſitum. ſed vbicūqꝫ pn̄t haberi vel exerceri ad declinandū mundū ſeu euitandū eiꝰ tumultum cū om̄ibꝰ ſuis occupatōibꝰ ⁊ ſolicitu dinibus ¶ Propter iſta igit̉ videt̉ in religionibꝰ bene ordinatis ⁊ inſtitutis nouitios ⁊ nouellos oneratos fortiter in addiſcendo/ magnū habere ſeruitiū in labori bus ⁊ vigilijs. ieiunijs ⁊ clamoribꝰ ⁊ canti bus. ad remouēdū ꝑ iſta/ cogitatōnes. qͣs ad alia ſolitarij exiſtētes poſſent habere. Sed tamē aliqui bn̄ exꝑti in talibꝰ penitentijs. et ſcientes tentatōes/ cogitatiōes prauas carnales deuincere. habēt de ſpa cio ampliori eſſendi in ſolitudine ⁊ abſqꝫ labore. ¶ Unde accidit aliquos talis exi ſtere complexionis tā fortis ⁊ dure nature ad vincendū domandūqꝫ cum labore ten tatōes ſuas/ ꝙ inhabiles ſunt ad perfectō nem contēplatiōis. ſed oportet eos conti nue occupari laboribꝰ vite actiue Et repe riuntur tales multi tam clerici qͣꝫ layci qͦs cognoui Sicute regione ſeu a contrario eſt inueniri quoſdam quibꝰ vita ipſa acti ua eſt graueonus ⁊ mirabiliter ꝑ eam im pediūtur. Etiā accidit ꝙ aliqͥs ſit talis et tam bene in ſua naturali complexione or dinatus vel etiam ex gratia dei ſpeciali ꝙ plus vna die proficiet ſe tradens conueni enter ex toto contēplationi. qͣꝫ faciet alius in toto anno. Nihilominus nō intendo; ꝙ quis taliter ſe applicet vni vite ꝙ ſe nō debeat aliquādo occupare in alia/ vel plꝰ vel minus ẜm tempus ⁊ ẜm hoc ꝙ ei pro deſſe poterit. Nō enī debet ſe ita dare ad vitam actiuam quin interdū cogitare ha bebit ad deum ſuamqꝫ cōſcientiam emen dādam/ ad confitendū et ad penitentiam agendam. Et ex parte altera nō ſit ita deditus contemplatiōi/ quin aliquando eti am ei opus ſit aliquid laborare. Et ideo ſemper in eadem perſona Martha eſt ne ceſſaria cum Maria ⁊ maria cum martha vel plus vel minus vt dictum eſt. Talis tamē vſurpabit ſibi nomen vite illius in cuius officijs plus et frequentius occupabitur.
zum Hauptmenü