Carme ſuper magnificat 96 Fāmuolis ſaltem ſcintillis intege te cor Que crucis ex omni parte/ vides ſaliūt Incipe/ ꝑcurre/ primisqꝫ nouiſſima iūge Singula patit̉ virgo ieſusqꝫ nota Una tibi poterit ſcintilla/ niſi reprobꝰ ſis/ Ignem de lignis crede crucis parere Adijce ſarmenta vicioꝝ/ que reſecabis Iunge quaſi ligna/ plurima dona dei Luca cuiꝰ adeſt celebris lux ꝑlege lucas Triuis ſocijs geſta crucis reſerant O luca felix qui viuendo ſtuduiſti Morte crucis corpus mortificare tuū Crur petꝝ reuehit ad celos/ cruce frater Tu ſuus andrea letus alacris obis Stigmate frāciſco ſeraphin ſub imagīe fi Ut morſ fortꝭ amor flāmeꝰ ac penetrās(xit U bonauētura crucꝭ ſuccēſꝰ amore Qd̓ fueris nomē tua ſcripta docēt Iudicat picta tuml̓o ꝓprio crucis arbor Lugduni/ qualē plurimꝰ orbis habet Eiꝰ ad exēplū ſtrictim crucis acta repone Que videas oculis corde/ vel ore legas Nidulꝰ eſto tuꝰ crux tutꝰ pulcer amenus Intra quē foueas pulliculos operū Xp̄s obūbrabit ſub pennis bruma nec ar­Nec poterit miluꝰ ſathan nocuꝰ(dor Adde ex omni regionis parte ſubibit Flans pius affectꝰ flamīe/ carmen agens Carmē ab interno cordis r̄ſonare docebit Gama nouū pūctis qd̓ crucis inſerit̉ Cautica delectant ſi talia lector abunde Sub duplici lingua cōperies alibi Crux eſt actiuis/ crux theoricis ſpeculāda Sorte nec equali/ oculis paribꝰ Marthā ſollicita ꝑs circa pl̓ima turbat pro parte ſua ſola maria ſedet Ippi ſūt oculi lye/ claro ſed ocello Rachel amicicior cernere diua pōt Uiuat ꝑte ſua q̄uis ꝯtenta ſoroꝝ Alternare vices gr̄ani dederit Gr̄a qd̓ dat nemo feliciter audet Gr̄a rara nimis mente vacare deo Corpore veſtiuit ideo ſe xp̄s vt eſſet Ad diuina tibi dux/ via/ ſcala/ ſtatus Corde tenēs xp̄m ſenſus carnis habere Tecū crede deū/ quod ſatis ad meritū Theoricos/ hūilis qͦs dat̉ hic imitari Collaudes/ erunt p̄mia certa tibi Stringe crucis malū ſi potes alta tueri Ad patriā ducet te ratis eccleſie Sit tua theoria crucis inſpectio crebra Sufficit en ſanguis pulliculis aquile crucis accubitu rex ē/ tua nardꝰ odorē Spirat/ ſi fueris plantula/ parua/ calens Impoſitas laudes priꝰ deuotius imple Precipuū ratio vult opus eſſe dei cutes ad pr̄es nr̄os mirabil̓ alme Sint ip̄i nobis dep̄cor auxilio Chriſte kalēdariū vocat ad pr̄es mēorādoſ Eccleſie/ quoꝝ vita precesqꝫ iuuant Primo recōcilians ſeries iocūda dierū Aduentus dn̄i ꝑcelebris colitur Aduētꝰ duo ſūt xp̄i/ primꝰ cruce vilis In maieſtate crede ſed alter erit Hos iudea/ rudis qꝛ intelligit errat Meſſie regnū corporeū reputans Xp̄icolas dic cōſil̓es/ qui temporis huius Quicqͥd in ore ſonēt/ ꝓſpera corde petunt Diuitias/ ſi delicias/ ſi preſtet honores Chriſtus honorat̉ conditione fori Deſeritur finis igitur/ quia ſpūalis In xp̄i cultu murmura crebra tonant Ecce tot ānis iam colo xp̄m/ lāgueo pauꝑ Meſtꝰ/ inops/ gaudet ꝑfida gens opibus Surgere de tenebris hortat̉ epl̓a pauli Hec auguſtino verſio mira fuit Duenis andrea decor vir ꝟſus īana Cui crucifixꝰ amor cui cruce vita veīt Fortꝭ amor crucꝭ ē/ ſuꝑans mortē qꝛ viuū De cruce deponi fortis amor vetuit Teſtis ad extremū lux emicat tua vox ē Iam dominū video qui vocat ad patriaꝫ Primꝰ vt inſtituit aīaꝫ/ corpꝰ dedit aptū Corpus peccati fit modo carcer ei Rem ſed cāꝫ vidit plato ſiue poete Emendanda tn̄ corpora capiunt Accipiūt ſancti velut andreas/ cupiunt ſe Corporibꝰ ſolui/ reſtituenda ſciunt Eligit electū gratis deus/ attū ipſi Tradit̉ electo gloria pro meritis Electis igit̉ eſt operatio fruſtra Par vice cōuerſa dicito de reprobis Mirādas hoīm facies ſuꝑ aſtraqꝫ t̓raꝫ Demon ait xp̄m/ corruit ad reliquū Orat vt andreas nicolaꝰ luxurioſus Sobrius caſtus ſaluus efficit̉ Mnia ſūt ſcripta ſpeꝫ ꝯſolātia nr̄am Eſt ſolamē in hoc themate theologū Spem faciat ſūmā tua deſperatio ſumma In ſe qui ſperat eſt maledictus homo Coniūgenda tn̄ operatio mira videt̉ Hec ſententia ſed gr̄a firmat opus Actu peccati coagit deus/ ſinit eſſe Culpā/ mox ora tollat vtrūqꝫ deus Tollat/ ſi deſit actus/ ſi ſinet eſſe Culpam/ teqꝫ ſtatim gr̄a ſanctificet ab 3