Danielis Die weyſſagung In man was in babilo ne. des nam wz joach­im. vnnd er name eyn weyb mit namē ſuſan­na die tochter helchie ein garſch oͤne. vnd fürchtent got. wann jr vater vnd muͦter. ſo ſÿ waren ge recht. ſÿ lerten jr tochter nach der ee moyſi Aber joachim was gar reych. vnd ein baumgart wz gar nahent bey ſen hauß. vnnd die ju den ſamelten ſich zuͦ jm. darumb das er was der erbeſt aller. Vnd zwen alt vrteyler waren geſeczet in dem jare. von den der herr hat geredt. wan̄ die boßheyt iſt auß­gegangen von babilone von den alten vrteylern. die da waren ge­ſehen zeregiern das volcke. Diſe kamen emſſigklich zuͦ dem hauß joachnn. vnnd alle die da hetten die vrteyl. die kamen czuͦ jn. Da aber das volck was wider geke­ret zuͦ mittemtag. ſuſanna gieng in. vnd gieng in den baumgarte I jres manns vnnd die alten ſahen ſÿ taͤglich eingeendt. vnd darjm hyn vnd her geend. vnnd ſÿ bra­nen in jrer begire. Vnnd verkertē jren ſÿn vnnd neygten jre augen das ſÿ nit ſahen den hȳmel. noch gedachten der gerechten vrteyle. wan̄ ſÿ waren beyd verwundet in jrer liebe. ſÿ zeygten nit anein ander jren ſchmertzen. wann ſÿ ſchameten ſich zezeygen jr begir lichkeyt. das ſÿ wolten gemein­ſamen mit jr. Vnd ſÿ vermerck­ten ſÿ taͤglich ſorgſamlich ſÿ ze ſehen. Vn̄ der ein ſprach zuͦ an d̓n wir geen heim. wan̄ es iſt die ſtund des morgē eſſens. Sÿ gien gen auß vnd ſchiedē ſich von ein­ander. Vnd ſÿ warē wider geke­ret. ſÿ kamen zuͦſamē. vnd forſch ten einander die ſach. vnd veria­hen jr begirligkeyt. vnnd ſetzten jn als dann ein zeytt in gemein. wenn ſÿ moͤchten finden alleyn. Vnnd es ward getan da ſÿ ver­