D. in litem iurando. aDOIrio a ¶ Epiſtolā. Uide. lo. lalex. de imo. hic tā gētē elegatiſſi me qōnē iſtaꝫ ẜm oēs op. Et vide in ſimili in. l. fi. ego pec cuniā.s. ſi cer tum pet. b ¶ Epiſtolā. Adde Lo. De ī Conditio iuriſiu I quis cum. nai habet ꝓcā hoc in pacto liberatorio quid ī pacto obligatorio. glo. dicit ꝙ impletio modi veſtit pactū nō impletio conditionis qd̓ eſt verū in conditione q̄ īpletur de neceſſitate p̄cedētis cauſe. vt. sͣ. de pac. l. ſi intra. Sꝫ dicas in. l. ſi intra erat pactū gratuitū quo ad reſiduum. ⁊ ideo non veſtit̉ rei interuentu. vt no. sͣ. de pac. l. in tradi tionibus. Si aūt eſt cōditio voluntaria. aut conſiſtit in p̄ſtatione vel intereſſe ꝓmiſſoris ⁊ veſtit pactū. vt. jͣ. de nau. feno. l. periculi. aut non conſiſtit in talibus. ⁊ tunc nō veſtit pactuꝫ. vt in glo. Sed videtur ꝙ pactum fiat per ſi. ⁊ oriatur actio preſcriptis verbis. vt. jͣ. de contrahen. emp. l. labeo ſcribit. ⁊. jͣ. de dona cauſa mor. l. ſenatus.§. i. ⁊ de nau. feno. l. periculi. Item lex dicit ꝙ conditio habet̉ pro cauſa. vt. ff. de verbo. obli. l. a titio. ad idē. jͣ. de cōdi. ob ca. l. pe. So. ibi deficit ſolēnitas cauſalis ⁊ adeſt formalis. vt in ſtipulatione ⁊ vēditione cōditio habetur pro cā. vt in .l. a titio. ⁊ in. l. labeo. Si aūt ſimul deficit cauſalis ⁊ for malis. vt ex nudo pacto. tunc non orit̉ actio vt hic. Sed quo reſpondebit̉ ad. l. labeo. ibi non fuit venditio condi tionalis. qꝛ non oriret̉ ex contractu noīato p̄ſcriptis verbis. ſed pactū de vendendo qd̓ veſtit̉ exiſtentia ꝯditiōis. qꝛ ſi non veſtiretur non ageretur vt hic. Ex lec. ant. ¶ In tex. exceptio iuriſiurandi.i. exceptio pacti ſecuto iuramēto ẜm Pe. ibi ſolutum.ſ. poſtea ꝑ errorem facti. ¶ No. hic ꝙ ꝯditio habet̉ ꝓ cā quantū ad liberandū. ſed an veſtiat pactū obligatorium. glo. hic videtur dicere ꝙ nō. qꝛ ꝯͣctus innoīati habent fieri per mo dū nō ꝑ ꝯditionē. vt. sͣ. de pac. ſi inter. ⁊. jͣ. de nau. feno. ꝑiculi. in ꝯͣrium facit. jͣ. de dona. cā mor. l. ſenatus.§. nec dubitauerūt caſſiani. ⁊ sͣ. ti. i. nō oīs. ⁊ de ver. ob. a titio. Iuramentū excluUſiurandū. deus ſoriē excludit penā. h. d. ꝯcordat. C. de vſur. l. eos in princi. Ex lec. ant. ¶ No. hic ꝙ ſopita qōne prin cipali videtur eſſe ſopita queſtio pene. tene menti. Gratia ⁊ remiſſio pōt fieri ab ADEO. ſenti ⁊ ignoranti. h. d. Sꝫ nūquid ille cui ſit remiſſio dꝫ eam acceptare ⁊ ra tificare. glo. dicit ꝙ ſic. ⁊ tunc oportet eū ſcire. Sed nunꝗd eſt neceſſe ꝙ intimēt per nūcium vel epiſtolamª facientes gratia vel remiſſionem. glo. dicit ꝙ ſic. ā. In ꝯͣrium facit qd̓ no. jͣ. de lib. lega. l. non ſolū.§. tale. vbi . dicitur ꝙ abſenti queritur exceptio doli. iſta glo. facit pro eo quod no. sͣ. de pac. idem in duobus. pro glo. ꝯͣria facit ſi aꝫ quod no. inſti. de iniur. in fi. Sed ad illam reſpondet̉ ꝙ Etᵐ in foro penitentiali non requiritur preſentia partis. qꝛ fo ll rum penitētiale magis accedit vltime voluntati. vt no. ex tra. de ſepul. c. parent. Item ad idem facit. sͣ. de nego. geſ. l. nenſennius. dic ꝙ aut remiſſio iuramēti tendii ad obligandū. ⁊ tunc reꝗritur organū medium. facit qd̓ no. jͣ. de actio. ⁊ ob. l. cōſenſu. ⁊. C. de ſacroſan. eccl. l. illud. vel dic ꝙ aūt ſit ad deliberādum. ⁊ tūc non reꝗritur mediuꝫ organum. non ob. qd̓ no. in. l. idem in duobus. qꝛ ibi in pacto hic in gratia ⁊ remiſſione. ⁊ facit arg. ad collationes p̄bendaꝝ vt querat̉ ius abſenti. qꝛ eſſentialiter collatio d̓ pendet a ſola poteſtate cōferentis in quo ſolo reſidet ius ⁊ auctoritas ꝓuidēdi. In eo autem cui prouidet̉ non reſidet poteſtas ꝓuidendi ſed acceptādi prouidentiā in facium alterius. vt extra de preben. accedens. de conceſſio. p̄ben. qꝛ in cunctis. ⁊ eſt arg. ꝙ ſi ſtatutum dicat. ꝙ ꝯcor dia fiat infra octo dies ꝙ etiam poteſt ratificari. qꝛ a pͥncipio queſitum eſt ius etiam ignorāti. arg. ad hoc. quēad mo. ſerui. amit. l. ſi partem.§. i. ⁊. jͣ. de bo. liberto. l. octuaginta. qꝛ ſtatutuꝫ non reꝗrit niſi ꝙ fiat. ⁊ non exigit ꝙ ra tificet̉. nam per liberā ꝑſonam bene poteſt queri exceptio concordie etiam ignoranti. vt. sͣ. eo. l. nam ⁊ poſtea.§. i. ⁊ .C. de non nu. pe. l. ſi cui. ⁊. jͣ. de vſur. l. ſiꝗs ſolutioni.§. mo ra. ſufficit enim fieri qd̓ ſtatutum exigit nec reꝗrit̉ ꝙ plus fiat. ar. in. l. qui fundum. de contrahen. emp. Alij dicunt ꝙ requiritur ratificatio infra terminum rem rataꝫ habe. l. bonorum. al̓s habetur pro repudiata. vt no. sͣ. de nego. geſt. l. ſi ego. ⁊ de appellatio. recip. l. i. ſed iſta iura loquū tur in iure qd̓ non prius q̄rit̉ qͣꝫ ratificet̉. ſed liberatio ſta tim querit̉ ip̄o geſtu. ⁊ hoc vides in priuilegijs q̄ ignorā tibus ius tribuunt. vt no. Archi. de priuileg. c. i. in ver. in dultus. ⁊ vide quod no. Archi. lxxxij. di. ꝓpoſuiſti. Cōmuniter ꝓbatur opinio ꝙ exigatur ratificatio infra terminum. al̓s. non valet ꝯcordia nec pax. qꝛ non poſſunt eē circa neſcientes. Item conſtitutio fauorabilis non requi rit ſcientiaꝫ. ſecus in conſtitutione penali. vt. l. fi. de decre. ab ordi. facien. ⁊ facit. jͣ. de acꝗrē. poſ. l. qui abſenti. in pͥn. ⁊ qd̓ no. sͣ. ſi cer. pe. l. certi conditio.§. ſed ſi nūmos. Ex lec. ant. ¶ Remiſſio iuramēti pōt fieri abſenti. pubita per nuncium vel epiſtolamᵇ. h. d. Quid ſi iſta remiſſio non eſſet directa per nuncium vel epiſtolam. vr̄ ꝙ ideꝫ tn̄ non ſortitur ſuū effectū anteqͣꝫ ꝑueniat in notitiā ⁊ ratifi cet̉. vt innuit glo. parua. facit. jͣ. de acꝗ. poſ. qui abſenti in prin. ⁊ qd̓ no. C. de ſac. ſan. ec. illud. vide hic Guil. de cu. ⁊ adde qd̓ no. sͣ. de nego. geſt. pōponius ſcribit. ⁊ qd̓ no. in. c. is ꝗ. de ꝓcur. li. vi. ꝑ Archi. ⁊ in. c. i.§. i. de priuile. eo dē libro per eū. vbi no. de priuilegio ꝙ ſtatim valet poſt qͣꝫ eſt bullatū ēt anteqͣꝫ ꝑueniat in notitiā priuilegiati. ad idē. lxxxij. di. ꝓpoſuiſti. nā agit̉ de fauore eius. ſꝫ vbi ageretur de odio non nocet ignorāti. vt. l. fi. de decre. ab or. fa. ẜm Cy. qui ita no. de ꝯſti. princi. bn̄ficium. in lec. ⁊ facit. jͣ. de furtis inter oēs.§. recte. ⁊ in. l. fi. de crimine ſpiri. heredi. in glo. vt. C. qd̓ dic vt extra de p̄ben. accedens. Iuramentū in dubio p̄ Reditore. ſumitur reale. h. dicit. ¶ No. ꝙ iuramētū negatiuū facti tollit ſolā naturalē ipſo iure. velat etiā ciuilem. qꝛ nō po teſt probari a modo. vt no. jͣ. de conditio. inde. l. iulianus. ¶ No. ꝙ iuraui ſuꝑ iure.i. ſuper qͣlitate facti. hoc dicit glo. nec obſtat qd̓ no. de aur. ⁊ arg. leg. l. ornamentoruꝫ. nam ibi de mero iure loquitur.i. de iure. l. quod in conſti tutione non in facto poſitum eſt. Ex lec. ant. ¶ Iuramētū principalis opitulat̉ fideiuſſori niſi ſit iuratum reſpectu priuilegij perſonalis ⁊ in du bio iuramētū interp̄tat̉ reale ⁊ de toto eſſe iuratū. qd̓ eſt no. ⁊ c. ¶ No. tres caſus. aut eſt iuratū ſuꝑ facto ⁊ tunc tollit̉ obligatio naͣlis. ⁊ iō liberatur fideiuſſor. aut ſuꝑ ſolēnitate. ⁊ tunc ſecus. aut dubitat̉ ⁊ tūc lex interp̄tatur ꝙ ſit plene iuratum. ⁊ facit qd̓ no. in. l. i.§. i. qua. reruꝫ actio non da. ⁊. jͣ. de excep. rei iudi. ſiquis ad exhibendum. Nihil hꝫ iſte.§. in tex. nec in Si fideiuſſO.. gls. nec in materis ſua. Ex lec. ant. ¶ No. in iſto tex. in fi. ꝙ eſt bonū argumē tū de ſnīa ad iuramentum. vn̄ ad quos porrigit̉ ſentētia ⁊ iuramentum vt hic. vt. sͣ. e. eum qui.§. in popularibus. Item eſt bonum ar. de ſententia ad acta. vt no. Inno. de teſtibus cauſam que. ⁊ Cy. C. de eden. is apud quē. No. defenſionem deEadem ratione. ſenſoris admitti ⁊ pa ribus paſſibus ambulare. ⁊ ꝑ vtrūqꝫ queri exceptionem dn̄o. ¶ No. arg. de ꝓceſſu ad ſnīam. de qua materia dic vt per Inno. extra de teſtibus cauſam que. ⁊ ibi vide. ¶ De in litem iurando. Rubrica. Promiſſio fideiuſſoris Em̄ in.iudicatum ſolui nō extit̉ ditur vltra verū p̄cium ⁊ rei petite. lꝫ ex cōtumacia rei iuuet̉ in litē. h. d. ¶ No. principium. l. ſequētis. Caſus petebā a titio cētum vel codicem meum queꝫ te nebat intentans rei vēdicationē. ⁊ qꝛ titius erat ꝑſona ſu ſpecta petebā vt ſatiſdaret de iudicio ſiſti ⁊ iudicato ſoluēdo. titius offerebat fideiuſſorem ꝗ volebat ſe obligare vſqꝫ ad
zum Hauptmenü