De ſacramento vel ꝑ eccleſiā p̄ſcriptā: videt̉ ꝯſo nū ꝙ illi qͥ abſoluebāt ꝑ virtuteꝫ paſſionis dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i: vl̓ alit̓ non ſint dānandi tanqͣꝫ erroner īmo videt̉ ꝙ p̄dicta forma abſolutiōis ꝑ doctores inuēta ⁊ apꝓbata ſit ſuſtinēda: nec opꝰ fuit repetere ꝯfeſſiones talibꝰ factas qꝛ ī nullo ꝯͣ determīatōeꝫ eccl̓ie venerūt p̄dicti: nec cauſa inducē di errorē ꝑ illā formā: ſꝫ tāqͣꝫ pie ẜuatā eadē vſi ſunt. Ulterius ſciendū ꝙ tres ſunt ſpēs pnīe: q̄ dam eſt ſolēnis. q̄daꝫ publica. q̄ dā pͥuata ſeu ſecreta. Solennis pnīa eſt q̄ imponit̉ ab ep̄o ī capi te ieiunij ꝓ crimīe publico ⁊ manifeſto: ſic ꝓ homicidio. īcēdio. ⁊ ſacrilegio ⁊c̄. Et tal̓ nō p̄t reitera ri ne vileſcat: nec īponit̉ cl̓ico niſi depoſito. Et agēs talē pnīaꝫ: de cetero nō p̄t ꝓmoueri ad ſacros ordīes forma aūt īponēdi eam ponit̉. l. di. ī capite. vbi d̓r ꝙ oēs penitētes qͥ talē pnīaꝫ publicaꝫ ſuſcipiūt: p̄ſentēt ſe ep̄o in capite q̄drage īe an̄ fores eccl̓ie nudis pedibꝰ: vultibꝰ in terram demiſ ſis ⁊c̄. Ibi debēt adeſſe decani: archip̄ſbyteri: parochiani: ⁊ p̄ſbyteri penitētiū qͥ debēt iniūgere talibꝰ pnīas. Poſt hͦ eos in ec cl̓iaꝫ introducāt: ⁊ cū omni clero ſeptē pſalmos penitētiales ipſis in terrā ꝓſtratꝭ cū lachrymis ꝓeoꝝ abſolutiōe decatent. poſtea ſurgēs ab orōne manꝰ eis impo nat: aquā bn̄dictā ſuꝑ eos aſꝑgat: cinerē tn̄ priꝰ īmittat. Deīde cilicio capita eoꝝ cooꝑiat. Poſt hoc ꝑ miniſtros eccl̓ie de eccl̓ia eos expellat cū rn̄ſorio. In ſudo re vultꝰ tui. ⁊c̄. Iſte tn̄ modꝰ nō ſeruat̉ apud nos: ſꝫ trāſſatꝰ eſt ī cenā dn̄i ⁊ ibi expedit̉. Sciēdum tn̄ ẜm ⁊ vilhelmū ꝙ ingreſſus eccleſie qͥ iniūgit̉ ſoleniter pe nitētibꝰ pēdet ex arbitrio ſacerdotis: tn̄ poſtqͣꝫ introducunt̉ tales in eccleſiaꝫ ꝑ ep̄m feria qͥnta magna: ſolū intrabūt eccl̓iā vſqꝫ ad octauā paſce: ⁊ poſtea exibūt ꝑ totū annū. vt dicit glo. l. diſti. In capite. Et erūt extra eccleſiā vſqꝫ ad eandē feriā ſequētis anni: nec cōicabunt aliqͥn vſqꝫ ad mortē. Qn̄qꝫ tn̄ minꝰ ẜm arbitri um ep̄i. xij. q. ij. d̓ viro. xxxiij. q. ij. admonere. xxvi. q. vi. Si qͥs de corꝑe. ⁊ de penitētia di. v. Si qͥ ꝟo Si tn̄ penitet poteſt ei ſcd̓o vel tertio anno reddi ingreſſus eccl̓ie: vt patet. xij. q. ij. de viro Puīa publica eſt q̄ fit in pub lico: nō tn̄ cū p̄dicta ſolēnitate: vt cū iniūgit̉ alicui peregrinatio per mundū cū baculo cubitali. ⁊ cū ſcapulari: ⁊ cū huiuſmodi. E hanc p̄t imponere qͥlibet ſuo parochiano. Et ſit publice ideo: v publicū peccatū publicā habeamedicina Sicut ſi qͥs in fornica tiōe eſſet dephēſus publice: vt qͥa talis eſt magna ꝯfuſionē dignus: ꝓpter alioꝝ ſcādalū. Et vt ſit alijs ī terrore ⁊ in exemplum penitendi: ⁊ non deſperandi publice agat penitentiam. Nor
zum Hauptmenü