penitentie ram ſuper Matt̉. tanqꝫ medicinam ad ſanandū morbū. q̄ſi armaturam ad iniendū bellū: qua ſi clauē ad reſerandū celū. Tria em̄ ꝯſeqͥtur pnīe actor.ſ. ſanatio nē vulneꝝ cordis: armatiōeꝫ inſidiaꝝ hoſtꝭ. ⁊ aptionē regni celeſtis Un̄ dr̄. appropinqͣbit em̄ vobis regnū celoꝝ. Diffinit̉ aūt ſic ẜm mgr̄m ſente. li. iiij. diſ. xiiij ¶ Pnīa eſt ꝟtus q̄ cōmiſſa mala plagimꝰ cū emendationis ꝓpo ſito. Amb̓. aūt ſic diffinit pnīaꝫ. ¶ Penitētia eſt virtꝰ cordis: amaritudo aīe: ꝓ malis que qͥs ꝯmiſit. Alibi etiā idē Amb̓. dic̄. Pe nitētia eſt mala ꝑterita plangere ⁊ plageda iteꝝ non cōmittere. Circa qd̓ ſciendū ꝙ duplex eſt pnīa.ſ. interior tm̄: ⁊ eſt dolor ꝓ pctō. Et hec eſt de iure nature. Alia exterior q̄ fit arbitrio hoīs ſcꝫ impoſita ꝑ ſacerdotē Prima nō eſt ſacr̄m ꝓpͥe: ſed ſcd̓a.ſ. per miniſtros eccl̓ie īpoſita. Eſt aūt materia huiꝰ ſacramēti actꝰ mini ſtri.ſ. ſacerdotꝭ: quē exercet circa pctōreꝫ abſoluēdo ip̄m. Forma aūt iſtiꝰ ſacramēti licet a xp̄o non ſit īſtituta certa: tn̄ ẜm doctores eſt hec ꝙ pͥmo ꝑmittat̉ oratio.ſ. il la. Dn̄s te abſoluat. vel miſereat̉ tui omnipotēs deus ⁊ dimittat tibi omnia pctā tua: ⁊ ꝑducat te in vitam eternā. Et tunc ſequat̉ forma eſſential̓.ſ. Et ego auctoritate q̄ fungor abſoluo te a pec catis tuis. In noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. Ita ponit Alb̓. ī ſcripto q̄rti ſen̄. di. xxvij. Dicit aūt Thoin. iiij. ꝑte. q. lxxxiiij. ar. iij. ꝙ de ſb̓ſtātia forme eſt. Ego te abſoluo: ſed hͦ qd̓ p̄mittit̉.ſ. orō nō eſt de ſubſtātia forme: ſꝫ tm̄ ne ſacr̄i ef fectus impediatur ex parte peni tentis. Fit autem manus impolitio ſuper caput confitetis. qd̓ non eſt de eſſentia. ſcd̓m Thomam. quia hoc ſacramentū non ordinatur ad aliquā excellentiā gr̄e cōſequendam: ſed ad remiſſionem pctōꝝ. Unde magis ī hͦ ſacramēto cōpeteret ſignū crucꝭ qͣꝫ manus impoſitio: in ſignum ꝙ per ſanguinē xp̄i remittuntur pctā: nō tamē eſt de neceſſitate ſacramēti. Hoc tn̄ qḋ dicit ſacer dos: Ego te abſoluo. valet tm̄.i. ſacramentū abſolutiōis tibi cōmitto. Sicut cū querit̉ ab aliqͦ baptizādo. credis in deūt reſpō det. credo: qd̓ valet tantū. ſicut ſacramentū fidei cōmittere volo ſcd̓m doctorem pariſiēſem. diſt. xiiij. q. iij. Plures tn̄ docti ſic ab ſoluunt. Autoritate dn̄i noſtriꝰ iheſu xp̄i ⁊ autoritate beatoꝝ pe tri ⁊ pauli: ⁊ autoritate mihi in hac parte conceſſa ab oībꝰ peccatis tuis. per te deo ⁊ mihi con feſſis ego te abſoluo ī nomīe pa tris ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī. Et iſta formā mihi magis placet. Tamē ex quo certa forma nō eſt ab eccl̓ia p̄ſcripta in hͦ ſacro: eligat ſibi qͥs quā vult exiſtis. Un̄ ex hͦ p̄t pa tere ꝙ cū iſtud ſacramētū nō hꝫ certam formā a xp̄o inſtitutam:
zum Hauptmenü