Seite
Contra anachoritas Demadmodū beatiſſimus Hiero nymus vaſtas terre ſolitudines: egyptiqꝫ loca pluſtrauit. vt ꝑ ſan ctorum patrū vitas vineam dn̄i plantaret: ac multos ad bonoruꝫ operū ſequelam inuitaret. laborioſum volumen hyſtorialiter exa­rauit. de quo fucatum colorem: pleriqꝫ modernis temporibꝰ peruerſi ſumentes congregauerūt conuenticula eorum de ſanguinibus ſuam per hanc maliciam multipliciter palliando. de quibꝰ profecto dicit̉ in ca. Inter ſollicitudines. de purg. cano. ſic inquiente. Inter ſollicitudines noſtras illa debet eſſe precipua vt capiamus vulpeculas que demoliūtur vineam domini ſabbaoth. ſpiritus quidē habent diuerſos. ſed caudas inuicem colligatas: quia de vanitate con­ueniūt in idipſum. Hij ſunt nāqꝫ caupones qui aquam vino cōmiſcent qui vi­rus draconis in aureo calice babylonis ꝓpinant. qui iuxta verbū propheticum arcum rem amarā intenderūt. Psͣ. lxiij. quorum error ſerpit vt cancer: ita ꝙ ni ſi protinus in flore ledatur. fructū non ſolum amarū ſed etiam peſtiferum ger­minabit. Hoc apoſtolus predicator egredius in epiſtola ſua ꝓphetico ſermone deſcribit. et docet modis omnibꝰ euitandos. Contra quos ſacerdotes tubis a­genteis clangere debent. vt cum clamāte populo archa federis p̄cedente muri corruant hierico que iam fuerat perpetuo cōdemnata anathemare. ita ꝙ ſi qͥs ex ea vel regulam auream furari p̄ſumpſerit: cum Achior filio Charim lapidi­bus obruat̉. Hec ille. Ita ego Felix clericus Cantor thuricenſis Decretorum doctor inutilis in quodā frondoſo nemore ad fores cuiuſdā domus ſolitariorū ſeu heremitarū preteriens. vidi ſimulacrū cuius ſubſcriptio fuit hec: videlicet Agnus dei: crucis ſignacl̓o ⁊ dyademate decoratū. vnde ſolerter mihi pulſan ti reſerata ſunt oſtia. et cōtinuo occurrenti loquebar. Pax huic domui. Qui ait Pacificus eſt ne ingreſſus tuꝰ. i. Regū. xviij. et dixi. Pax dei que exuperat om­nem ſenſum: cōuertat cor tuum ad pacem. ad Phil̓. iiij. Un̄ ait ipſe. Domin cuſtodiat introitū tuum. Psͣ. cxx. et cōtinuo mirabar quare huiuſmodi verſuꝫ nō cōpleuerit. Et introduxit me in habitationē iſtam: vbi mox vidi promptua ria plena eructantia ex hoc in illud. Pſal. cxliij. ⁊ expoſt quoſdaꝫ homines in habitu religioſo cappatos: ſcapulariatos et plures ex eis barbatos proceden­tes: et in vno loco ad horam oratiōis nonam: ſe(vt aſſeruerunt) congregātes. Et iterum dixi. Aperiat dn̄s cor veſtrum. Et reſpondens vnus de ſenioribꝰ di­cens mihi demonſtrando fratres ſuos. Hi ſunt qui venerūt ex magna tribula tione ⁊ lauerūt ſtolas ſuas ⁊ dealbauerūt eas in ſanguīe agni. Ideo ſunt hi an̄ thronū dei ⁊ ſeruiūt ei: die ac nocte in templo eius. ⁊ qui habitat in throno: ha bitat ſuꝑ illos. nō eſurioni neqꝫ ſitient amplius. neqꝫ cadet ſuꝑ eos ros neqꝫ vl­lus eſtus. Apocalip̄. vij. Et ego contēplando eoſdē dixi. et ideo apparent vult eoꝝ meliores ⁊ corpulentiores pre omnibꝰ qui veſcebant̉ cibo regio. vt Dan̄. i. At vltra intulit idem. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocundū: habitare fratres in vnū. psͣ. cxxxij. Et hoc dicto: cōuerſus ad fratres ſuos ait ſub ſilentio. lupus eſt in fabu la: vt ſcribit Iſido. ethimologiarū. xij. li. c. ij. Et fortaſſis ſicut agniculus natu raliter contremēdo agnoſcit lupum appropinqͣntē ſibi. licet prius non viderit. prout dicit Pliniꝰ de naturis rerum. ita admirādo mox cognouerūt aduerſan tem ſibi. et om̄es videntes me deriſſerunt me: locuti ſunt labijs ⁊ mouerunt ca put. Pſalmo. xxi. Et ideo alius frater eorūdē ſubiunxit. Vtiqꝫ habitabit lupꝰ cum agno. Eſa. xi. Et ſicut dicit Grego. vnus loquatur pro omnibus vt om̄es