Beghardos beginaſqꝫ ſilueſtres loquamur per vnū. vt ſi quidem vicerit: om̄es videamur victores. ſi aūt victus fuerit: ſolus videat̉ confuſus. nō perpendēs quod ſequit̉ ꝙ leuis eſt conſolatio qui in ſe confuſus eſt qd̓ ab alijs ignorat̉. vnde exaltarūt electum de plebe ſua. videlicet ſeniorem p̄dictum ⁊ ſtatuerūt in mediū vt daret reſponſa petenti. Ad quem apo. Cur agnus immaculatus ponit̉ in foribus veſtris figuratus: qui blandis fictiſqꝫ ſermonibus loquebatur mihi tanqͣꝫ amico et ſentij ꝙ rhete expandebat ſermonibus meis. vt Prouerbioꝝ. xxix. Et dixit ſcd̓m Iſidoꝝ vbi ſu pra. c. i. Agnus ſcd̓m grecos dicitur quaſi pius. Nam inter animātia maxime inuenit̉ manſuetus ⁊ innocens. ⁊ quicquid in eo reperitur eſt vtile. ⁊ pellis ad variū vſuꝫ. pilus ad indumentū. vngula ⁊ cornu ad medicationē. Et ſcd̓m latinos. Agnus dicitur ab agnoſcendo: eo ꝙ in ceteris animalibus: etiam in magno grege ouiū ſi errauerit ſtatim in balatu vocē noſcit parētis. Item captꝰ et ligatꝰ nec cornupetit nec dente ſe defendit. ⁊ ſi ſpoliet̉ vellere ſine cute. ſic̄ aīal innocuum obmuteſcit. ſiue enim ducatur ad paſcua ſiue ad victimam non gemit: non murmurat. nō recalcitrat ſed obedit. Hec ille. Nos aūt qui ſequimur agnum quocūqꝫ ierit. ſcilicꝫ Chriſtum qͥ patientiā nos docuit. quia cū percute retur non repercutiebat cum malediceret̉ non maledicebat. cum pateretur nō cōminabat̉. xlv. diſ. Epiſcopum. vij. q. i. Suggeſtum. In cuiꝰ figurā hn̄t agnū tanqͣꝫ chriſti patientiā per quā poſſidebimus animas noſtras. Lu. xxi. pro titulo cōgregatiōis et domus habitatiōis noſtre proferimꝰ. Nam ſicut nobilitas in ſignū domininatiōis arma preponit reguꝫ palatijs. ita humilitas noſtra in ſignū patientie agnum māſuetum cruce ſignatum depingit in ſuis ſolitariorū tugurijs. Ad quod mox affirmās nomen ſuū: loquebar. Letatꝰ ſum in his que dicta ſunt mihi. ſperans ꝑ hͦ firmare propoſitū ſuum. qꝛ per patientiā veſtram ſi vtiqꝫ vera eſt. ⁊ non reddit malū pro malo ⁊ nō pro bono malum. ſed bonum pro malo. vt. xxiij. q. iij. Sex differentie. ſpero multū pro ſalute veſtra proficere Nam patientia vult ſuas ⁊ ſuorum iniurias equanimiter tolerari. vt. xxxiij. q. i.§. i. In medio. et qui patiens eſt: multa gubernatur ſapientia. qui aūt impatiens eſt exaltat iuſticiā ſuam. Prouerbiorū. xiij. Sciui etenī ipſum cum ſuis fore ypocritā doloſum volens dolo bono: fraudem ⁊ dolū ipſiꝰ excludere. vt. ff. deleg. ij. l. cuꝫ p̄tor.§. Titio. in fi. ⁊ artē arte intēdēs deludere. ſic ⁊ ꝑ inſidias et ꝑ dolū poſſumꝰ licite deuincere hoſtes nr̄os. vt. xxij. q. iij. Utilē. vbi d̓r ꝙ Gieu rex iſrl̓ finxit ſe idolū velle colere. iiij. Reg. xix. ſic inqͥens ſcio qꝛ verax es et viā dei in veritate doces ⁊ nō eſt tibi cura de aliqͦ: nō enim reſpicis ꝑſonā hominū Matth. xxij. Dic ergo mihi me fidel̓r informādo. qꝛ fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. Iaco. ij. ⁊. i. q. ij. Fertur. cū ꝯcor. ⁊ opus cōmēdat artificem. in aut̓. de domo.§. Hinc cogitandū. col̓. i. Que ſunt oꝑa tua ⁊ tuoꝝ ꝯfratrū. Interrogat enī quis vt ad interrogionē cōpetēter rn̄deat̉ ẜm Bedā ſuꝑ iſto ꝟbo xp̄i. On̄dite mihi nūmiſma cuiꝰ eſt ymago. Math. xxij. Et rn̄dit mihi ſenior. Oꝑa pietatis ſine quibꝰ nemo ſaluari poterit. vt Math. xxv. Nā ꝑ pietatis opera hō inſtituit̉ vt etiā pn̄tis vite ſubſidia ⁊ eterne claritatꝭ p̄mia ꝑciꝑe mereat̉. vtrūqꝫ enī pietatipromittit̉.ſ. ſalus p̄ſentis vite ⁊ future. vt. xxij. di. in pͥn. Un̄ apl̓s ſcribens.i. ad Thimo. iiij. ait. Exerce teip̄m ad pietatē. nam corꝑale quidē exercitiū modicū vtile eſt. pietas aūt eſt vtilis ad omīa habens ꝓmiſſionē vite q̄ nūc eſt ⁊ future Ibidem. Inter q̄ aūt opera pietatꝭ nō minimū eſt errantē ab erroris ſui ſemita retrahere. de ſpon. Inter. ⁊ maxime in periculo huiꝰ ⁊ et̓ne vite ꝯſtitutos. qͦruꝫ animas tantū ꝯfortamꝰ. vt ml̓tos eorūdē q̄ ab ſpe deſꝑarēt ſpem ꝓmittēdo ſal
