De oblatis tempeſtatū ſeu caſuū infortuitoꝝ ꝯquaſſationes ⁊ inſultꝰ dilaniata cōcernunt̉ demū ⁊ breuiter deficerēt: ita ꝙ ſingula bn̄ficia ſingularibꝰ perſonis ꝓut inſtituta ſunt nō ſufficerent: prout p̄ſentibus temꝑibꝰ videt̉ in comitatu Churicen̄. et extra vbi nō tantū minora beneficia ſed ſil̓r collegia: necnō vtriuſqꝫ ſexus re ligioſoꝝ monaſteria per Spitenſium ibidem vicinorū montanoꝝ cum cōplicibꝰ de anno dn̄i. M.ccccxliij. et ſequentibꝰ inhūanos crudelitatis inſultus hoſtilitatis impetu ſunt ferocitatꝭ deſolata. ⁊ domꝰ dei multipl̓r igne duriſſimo cō cremata. vnde videt̉ ꝙ beneficiū qd̓ quondā cōpetenter nutriuit vnū clericum ꝓut duo nō ſufficiant vel tria ꝯgeſta fidel̓r in vnū. Et igit̉ iſte clericus abūdās offerens centū aureos nō videt̉ peccare. Nam pͥmus fundator huius beneficij obtulit: ⁊ dedit pecuniā in finē: vt ꝑ ſtipendia ſufficientia crearet prebēdam. et ſi hoc fundator nō feciſſet: ⁊ effectualiter pecuniā tantā nō ſoluiſſet ep̄s hoc altare ſeu capellā huiꝰ beneficij nō ꝯſecraſſet: vt le. ⁊ no. de ꝯſe. eccle. Cum ſicut. cū ꝯcor. ⁊ igit̉ ꝓmiſſiōes ⁊ ſolutōes hmōi ꝓ beneficijs ⁊ eccleſiaſticꝭ augmētan dis aut reſtaurādis: nō ſunt ſimoniace prauitates. ſed ſunt prauitatū q̄rūcunqꝫ repulſiones. Nam ſcriptū eſt ꝙ ꝓpter inopiā multi deliquerunt Ecci. xxvij. et frēs homīs pauꝑis oderūt eum. inſuꝑ ⁊ amici ꝓcul receſſerūt ab eo. Prouer. xix. Prouiſum eſt autē in iure ⁊ notabil̓r cautū ne clericus egeat in improbum clericū: ⁊ pauꝑ nō ꝓmoueat̉ ad ſacros ordīes niſi habeat beneficiū ſufficiēs vn de nutriat̉. de qͦ de p̄ben. Si ep̄us cui. li. vj. Naꝫ pre alijs homībꝰ pauꝑibꝰ qͦs elegit in hoc mūdo Iaco. ij. de p̄ben. venerabil̓. Clericus mendicās d̓r infelix. xciij. di. Dyaconi. Nec obſtat ꝙ ꝓnūc clericus pauꝑ vel bn̄ficiū nō hn̄s offert ſe ꝯtenturū in hͦ bn̄ficio. ac ſi dicat. Pctm̄ eſt fieri ꝑ pl̓a: qd̓ eque bn̄ pōt fieri ꝑ pauciora. vt dicit ph̓s. viij. thopicoꝝ. Pctm̄ eſt ſi alicui clerico datur plꝰ: dum ego pro minori ſalario idem officiū ⁊ obſequiū ⁊ miniſteriū aut ſacrificiuꝫ ſum facturus. Sed illud in hoc videt̉ ꝑpēdendū ꝙ ille clericus pauꝑ aūt diues ni hil offerens nō ꝓmittit īmo ſtare intendit in hͦ beneficio modico ꝯtentꝰ: ⁊ ꝑſeueraturꝰ. ſꝫ dū occurrit ſibi pinguiꝰ. contritꝰ ē laqueꝰ ⁊ nos liberati ſumꝰ Quis ergo dubitat qͥn beneficiū ſufficiēs ſufficiētes ſibi ꝯqͥrit poſſeſſores. ſꝫ inſufficiens aut debile aūt macrū refutāt pauꝑes potius ⁊ ꝯſeq̄nter diuites. Uiſum tn̄ eſt ſed eſt raꝝ: ⁊ tamē non rarū ꝙ qn̄qꝫ exigua bn̄ficia ⁊ quieta ſibi conquirunt clerici pronūc impinguati: dilatati: incraſſati per eccl̓iaꝝ curatarum onera diſpendioſa. et hmōi clerici ſuos fructus faciūt ⁊ accumulant ꝑ ſolertē diligentiā et ſe faciunt abundātes: ⁊ huiuſmodi bona tanqͣꝫ hereditaria ipſorum dicūtur propria. ⁊ dicit̉ peculiū clericoꝝ aduentitiū. ⁊ de illo diſponere pn̄t. vt patꝫ de pecu. cle. c. j. ⁊ qͣſi ꝑ to. Sed hec nihil ad ꝓpoſitū. Item nōne videt̉ inter illos duos clericos beneficiū petentes in eligendo magna diſcretionis ratio. Nam per vnū idem bn̄ficium qd̓ fuit perpetuo ⁊ ad tempus ꝑpetuum fundamētalit̓ ex inſtitutiōe fundatoris aut ex ſuo teſtamēto fundatuꝫ: vt ex inde ꝑſona ꝑpetuo ſuſtentaret̉ deo iugit̉ ẜuiens. ⁊ hͦ ẜuitium ſeu obſeqͥuꝫ cōpetentiꝰ īmo ſecurius ꝑ bonum bn̄ficium qͣꝫ ꝑ tenue. ⁊ ꝑ larga ſtipendia potiꝰ qͣꝫ ꝑ modica ꝓut videt̉ in omībꝰ mōaſterijs vbi a fructu frumēti vini ⁊ olei fideles xp̄i ꝓfeſſores abundāter ꝓuiſi abundātiꝰ ꝓficere pn̄t in iniūctis ſibi bn̄ficiorum oneribꝰ ſibi debitum obſeqͥum: ſed patientia pauperuꝫ nō peribit in finē. videlicet mundi. ſed intantuꝫ ꝑmanebit ꝙ īpatientes ſunt eoꝝ labores dīni cultꝰ ⁊ declinātes in obligatōes: ⁊ adducet dn̄s illos cuꝫ oꝑantibꝰ iniqͥtatē. psͣ. cxxiij. Hilarē eniꝫ datorē diligit d̓s. ij. Corint̓. ix. et. xxiij. q. vj.§. Ex his. Scriptum eſt autem ꝙ