De oblatis tempeſtatū ſeu caſuū infortuitoꝝ ꝯquaſſationes inſultꝰ dilaniata cōcernunt̉ demū breuiter deficerēt: ita ſingula bn̄ficia ſingularibꝰ perſonis ꝓut inſti­tuta ſunt ſufficerent: prout p̄ſentibus temꝑibꝰ videt̉ in comitatu Churicen̄. et extra vbi tantū minora beneficia ſed ſil̓r collegia: necnō vtriuſqꝫ ſexus re ligioſoꝝ monaſteria per Spitenſium ibidem vicinorū montanoꝝ cum cōpli­cibꝰ de anno dn̄i. M.ccccxliij. et ſequentibꝰ inhūanos crudelitatis inſultus ho­ſtilitatis impetu ſunt ferocitatꝭ deſolata. domꝰ dei multipl̓r igne duriſſimo cremata. vnde videt̉ beneficiū qd̓ quondā cōpetenter nutriuit vnū clericum ꝓut duo ſufficiant vel tria ꝯgeſta fidel̓r in vnū. Et igit̉ iſte clericus abūdās offerens centū aureos videt̉ peccare. Nam pͥmus fundator huius beneficij obtulit: dedit pecuniā in finē: vt ſtipendia ſufficientia crearet prebēdam. et ſi hoc fundator feciſſet: effectualiter pecuniā tantā ſoluiſſet ep̄s hoc al­tare ſeu capellā huiꝰ beneficij ꝯſecraſſet: vt le. no. de ꝯſe. eccle. Cum ſicut. ꝯcor. igit̉ ꝓmiſſiōes ſolutōes hmōi beneficijs eccleſiaſticꝭ augmētan dis aut reſtaurādis: ſunt ſimoniace prauitates. ſed ſunt prauitatū q̄rūcun­qꝫ repulſiones. Nam ſcriptū eſt ꝓpter inopiā multi deliquerunt Ecci. xxvij. et frēs homīs pauꝑis oderūt eum. inſuꝑ amici ꝓcul receſſerūt ab eo. Prouer. xix. Prouiſum eſt autē in iure notabil̓r cautū ne clericus egeat in improbum clericū: pauꝑ ꝓmoueat̉ ad ſacros ordīes niſi habeat beneficiū ſufficiēs vn de nutriat̉. de de p̄ben. Si ep̄us cui. li. vj. Naꝫ pre alijs homībꝰ pauꝑibꝰ qͦs elegit in hoc mūdo Iaco. ij. de p̄ben. venerabil̓. Clericus mendicās d̓r infelix. xciij. di. Dyaconi. Nec obſtat ꝓnūc clericus pauꝑ vel bn̄ficiū hn̄s offert ſe ꝯtenturū in bn̄ficio. ac ſi dicat. Pctm̄ eſt fieri pl̓a: qd̓ eque bn̄ pōt fieri pauciora. vt dicit ph̓s. viij. thopicoꝝ. Pctm̄ eſt ſi alicui clerico datur plꝰ: dum ego pro minori ſalario idem officiū obſequiū miniſteriū aut ſacrificiuꝫ ſum facturus. Sed illud in hoc videt̉ ꝑpēdendū ille clericus pauꝑ aūt diues ni hil offerens ꝓmittit īmo ſtare intendit in beneficio modico ꝯtentꝰ: ꝑſe­ueraturꝰ. ſꝫ occurrit ſibi pinguiꝰ. contritꝰ ē laqueꝰ nos liberati ſumꝰ Quis ergo dubitat qͥn beneficiū ſufficiēs ſufficiētes ſibi ꝯqͥrit poſſeſſores. ſꝫ inſuffici­ens aut debile aūt macrū refutāt pauꝑes potius ꝯſeq̄nter diuites. Uiſum tn̄ eſt ſed eſt raꝝ: tamē non rarū qn̄qꝫ exigua bn̄ficia quieta ſibi conquirunt clerici pronūc impinguati: dilatati: incraſſati per eccl̓iaꝝ curatarum onera diſ­pendioſa. et hmōi clerici ſuos fructus faciūt accumulant ſolertē diligentiā et ſe faciunt abundātes: huiuſmodi bona tanqͣꝫ hereditaria ipſorum dicūtur propria. dicit̉ peculiū clericoꝝ aduentitiū. de illo diſponere pn̄t. vt patꝫ de pecu. cle. c. j. qͣſi to. Sed hec nihil ad ꝓpoſitū. Item nōne videt̉ inter illos duos clericos beneficiū petentes in eligendo magna diſcretionis ratio. Nam per vnū idem bn̄ficium qd̓ fuit perpetuo ad tempus ꝑpetuum fundamētalit̓ ex inſtitutiōe fundatoris aut ex ſuo teſtamēto fundatuꝫ: vt ex inde ꝑſona ꝑpe­tuo ſuſtentaret̉ deo iugit̉ ẜuiens. ẜuitium ſeu obſeqͥuꝫ cōpetentiꝰ īmo ſecu­rius bonum bn̄ficium qͣꝫ tenue. larga ſtipendia potiꝰ qͣꝫ modica ꝓut videt̉ in omībꝰ mōaſterijs vbi a fructu frumēti vini olei fideles xp̄i ꝓfeſſores abundāter ꝓuiſi abundātiꝰ ꝓficere pn̄t in iniūctis ſibi bn̄ficiorum oneribꝰ ſibi debitum obſeqͥum: ſed patientia pauperuꝫ peribit in finē. videlicet mundi. ſed intantuꝫ ꝑmanebit īpatientes ſunt eoꝝ labores dīni cultꝰ declinātes in obligatōes: adducet dn̄s illos cuꝫ oꝑantibꝰ iniqͥtatē. psͣ. cxxiij. Hilarē eniꝫ datorē diligit d̓s. ij. Corint̓. ix. et. xxiij. q. vj.§. Ex his. Scriptum eſt autem