De oblatis et ſolutis pecunijs pro prebenda ſeu beneficio in eccleſijs vel monaſterijs percipiendo.Um ſimoniace prauitatis rabiesper ſanctoꝝ patꝝ traditiōes tam deteſtabiliter deſcribatur: ꝙ nimirū bonarum mentiū diſcuſſio in veriſimilibꝰ commertijs ingemiſcendo terreatur: licet in eis culpa minime reperiatur. vnde tal̓caſus proprie nuper accidit qui hoc themate denotatur. Quidā clericus abundans ſine beneficio ꝓſpiciens tenue beneficium vacans: offert libere centumaureos in finē vt ſibi ꝯferatur. ⁊ iſta pecunia in vſus vtilitatē et augmentū beneficij ꝑpetuo ꝯuertat̉ Ex aduerſo cōparet clericus ſimil̓r beneficio carēs qͥ libere petit bn̄ficiuꝫ ſine pacto: ſperās vt aſſeruit ſe ꝑ idē bn̄ficiū cōpetēter ſuſtētaturū. Ex hͦ themate aliꝰ correlariꝰ deducit̉ caſus qͦ ad religioſoꝝ monaſteriavt infra videbit̉ dilatatꝰ. Et nūc q̄rit̉ cui int̓ hos cū ambo ſint ſacerdotes hͦ bn̄ficium videat̉ ꝯferendū. Sꝫ ꝙ nō pͥmo ſꝫ ſcd̓o ſit ꝯferendum ꝑ quē ſine pactoſimpl̓r ⁊ de plano ꝯcernitur fore petitū. Nam qͥd aliud eſt ſimonia niſi ſtudioſa cupiditas emēdi vl̓ vēdendi ſpūalia vel ſpūalibꝰ ānexa: ẜm Goff. eo. ti. ⁊ alijconcordāt ſummiſte. Et hic ꝓprie fit tal̓ ꝯtractus: do vt des: ſoluā tantam pecuniam vt mihi conferat̉ tale beneficium abundāti: ⁊ pauꝑ repellatur. ⁊ ꝑ hͦ bn̄ficiū inops reſtaurat̉. Non eſt aūt tm̄ malum facienduꝫ vt bona inde ſeq̄ntur. vtle. ⁊ no. de vſu. ſuper eo. cum ꝯcor. Et eſt Brocar. Nam ſcriptū eſt ꝙ in comparatione ſimoniace prauitatis cetera crimina pro nihilo reputant̉. j. q. vlt. c.vlti. et igitur hereſis dicit̉ vt le. ⁊ no. lxxix. diſ. Si quis pecunia. vnde videturꝙ metu penarū criminis huiꝰ. illi taliter pecuniā offerenti nll̓o mō ſit ꝯferēdūCredimꝰ tn̄ pie ꝯcedendū ſi nullꝰ eſſꝫ qͥ bn̄ficium hmōi ꝓpter ſuoꝝ fructuum tenuitatē peteret. ⁊ ſi qͥs ad petendū in nullius p̄iudicium ꝓcederet ne bn̄ficiumdiutius in ſui detrimētuꝫ vacaret: ⁊ miniſtro ⁊ miniſterio ſeu obſequio ſoliti ſacrificij careret vt ſibi ꝯferat̉. qꝛ bn̄ficia ꝓpt̓ officia patēter cōſtituta ſimil̓r ⁊ fundata vident̉. vt pꝫ de offi. vica. c. vlt. cū ꝯcor. Sꝫ ꝯͣrium videt̉ fore veriꝰ. Et ꝙperſone pecuniā offerenti ac effectual̓r tradenti in caſu tali ſit cōferendum potius. Et ad hoc probandū expedit vt ꝓducātur vera ⁊ veriſimilia: ⁊ al̓s ſuffragia concurrant mendicata: cum aduerſuꝫ appareat rationabilius Et pͥmo ſic.Nam nō ſemꝑ ꝑſone ſꝫ eccleſie ꝓuidemꝰ de perſona ꝓuidētiori vel vtiliori qd̓ꝓprie videt̉ in eccl̓ijs maioribꝰ metropolitanen̄ ⁊ cathedralibꝰ multum hactenꝰſincere perpenſum: vbi ſumme ꝑpendit̉ perſone nobilitas aut potētia ſeu diuitie. ita vt eccl̓ia nō nutriat perſonā: et huius perſone cōiūctas ꝑſonas in millegenerationes impotentes. pauperes. nobiles. et inopes: ſed potius vt eccleſianutriatur et ſuppreſſa releuetur. aut releuata fertilis. felix. ⁊ abundans. in forma. ſtatu: necnon habitu cōſuetis conſeruetur. et hoc multū eminenter apd̓ deum ⁊ homīes cōmendat̉ in. c. Conſtitutꝭ. ij. de appel. ⁊ ibidem in glo. iiij. ⁊ Io.an. ⁊ alij doctores ſuper eandem ſcribentes Hieronimū ⁊ alios eccleſie monachas allegatos. Et niſi per ſingulos dies humane ſagacitatis curialitatiſqꝫ ꝓuidentia eccleſie et eccleſiarū beneficia tam maiora qͣꝫ minima vel modica reſtaurarent̉: inſtaurarentur: conſeruarētur. ⁊ in ſuis fructibꝰ: redditibꝰ et ꝓuentibus refocillarent̉ et ſupp̄ſſa redificarēt̉. prout his diebꝰ ꝑ guerrarū. litium. prelioꝝ. necnō alluuionū. diluuioꝝ. inundationū. catharactaꝝ ⁊ alioruꝫ inſolitaꝝ
