Seite
Dyalogus doctoris Felicis hēmerſin De anno iubileo. Vbileus. Qui venturus eſt veniet ⁊ non tarda ꝓ­bit: iam nō erit timor in finibꝰ noſtris. Felix cantor Thuricen decretorum do­ctor inutilis. Gn̄dictus(aio) qui venit in nomine dn̄i. Matth. xxj. Iubileus Scientes qꝛ nūc ꝓpior eſt nr̄a ſalus qͣꝫ cū credidimꝰ ꝓut dic̄ apl̓s ad Ro. xiij. Flix Uerum eſt. Sꝫ quid hoc ad­Romanos. Iubileus Ad Ro­manos. Felix Immo quid ad Roma­nos. Iubile. Utiqꝫ tantū ad Romanos. ꝓut videt̉ in eodē. c. qꝛ reportabūt ſalutem quā vtiqꝫ reportare deſiderio magno ſitiuerūt: quem­admodū deſiderat cer­uus ad fontes aquaꝝ. Felix Et quid ſalu­tis ſitiuerunt. Iubile Illam quā ibi dem apl̓us im perat exhiberi: dum inquit. Reddite ergo omībus debita cui tributū tributuꝫ. cui vectigal vectigal. cui timorem timorē. et cui honorem honorē. nemini qͥcqͣꝫ debeatis ⁊ cuilibet debitū ſuum reddatis. Felix. Et quid eſt hoc. Iubileus Legas venerabilē Haymonē ho­rum verborum gloſatorem. Felix Puto ſalua pace ꝙ hoc debitū nō ſit aliud niſi aurū ⁊ argentū qd̓ ſtultus ppl̓us querens Romam in anno tue iubilationis et ſapientes apud ſemetipſos Romanis illa tempeſtatꝭ tue larga tranquillitate abundāter ⁊ vtinā vtiliter introducere vident̉. Et hec Iubileus Non bene glo­(eſt pars mercedis populi illiꝰ. Eccī. xj. ſaſti. ſed ſi ſitim ⁊ deſideriū Romanoꝝ ſincere ꝯſideraſti. prout patebunt. videlicet quia bonorum temꝑalium copiam dulciter conqui runt: ⁊ eterne premia vite non amittūt. quia ſi tantum prout in veritate ꝓnunc tanqͣꝫ aduene et peregrini de terra longinqua ⁊ de inſulis que procul ſunt. ⁊ de vltimis finibꝰ tetre in ſolo ꝓprio a peccatoꝝ laqueo plene reſipiſcunt. ⁊ inſuper clerus ⁊ ppl̓us ibidem auri et argenti precia copioſiſſime reponūt. dum reges tharſis ⁊ inſule munera offerunt: ⁊ dona ⁊ ſacrificia pro peccatꝭ. et ſic omīa bo­na pariter cum illo veniūt. ⁊ conſequēter omīa q̄cunqꝫ facient ſemꝑ ꝓſꝑabunt̉. et btūs itaqꝫ ppl̓s cui hec ſunt. psͣ. cxliij. qꝛ gl̓ia ⁊ diuitie in domo eiꝰ. Psͣ. c. Felix Scito ꝙ de p̄terit p̄ſumit̉ circa futura. xxiij. q. j. Si apd̓. ⁊ ex pre terito circa p̄ſens. lxxvij. diſ. Quicūqꝫ. et. c. Monachus nouitius. Conſtat ꝙ preſes ſyrie Craſſus nomine. aurū quod erat in templo dn̄i ſitiuit de quo magnus pompeiꝰ abſtinuerat. ob hͦ auro liquefacto ꝑ Pompeiū in os ipſius p̄ſidis infuſo. ⁊ interijt. ⁊ aurū qd̓ ip̄e ſitiuit ipſum dānificauit. d̓ quo. j. q. j.§. Ex his. Scis inſuꝑ ꝙ ille qͥ nouit exꝑientia ⁊ vidit cōmoratione conti­nua poſt ſe reliquit teſtimonia. ad Ro. c. j. circa finē. Nam ipſos videlicet Ro manos decreuit repletos omni iniquitate. malicia. auaricia. neqͥcia et plenos inuidia ⁊c̄. vt habet̉ ibidem latiſſime cum copia multaꝝ ꝯditionū peſſimaruꝫ crudeliſſima. Et ſanctus Bern̄. ad Eugeniū papam ſic de illis inquiēs. prout notat Io. mo. in. c. Fundamenta. de elec. li. vi. In deum impij: in ſancta teme rarij: inuicē ſeditioſi. in vicinos emuli. in extraneos inhumani. ſuꝑioribꝰ infide les. inferioribus importabiles. ad petendū inuerecūdi. ad negandum frontoſi.