Recapitulatio ꝙ indulgētia pͥma vicꝫ Bonifacij octaui tendit ad culpā ⁊ tendit ad crimen et tendit ad peccatū. vt notat̉ ex p̄miſſis clariſſime. Unde cōueniēter dicere poſſꝫ ſi vellet(et hec eſt fides nr̄a) Nicolaꝰ pōtifex p̄ſens aut ꝯciliū generale ex qͦ bul la pͥma tendit ad noxā: ꝓut ꝯn̄ter ī eadē materia ſeq̄ntꝭ bulle notat̉. dicimꝰ ꝓut inqͥt Bonifaciꝰ p̄dictꝰ in. c. vlt. de ſent. ex. li. vj. Alma mr̄ eccl̓ia plerunqꝫ nōnul la rationabil̓r ordinat ⁊ cōſulte: q̄ ſuadēte ſubiectoꝝ vtilitate poſtmodū conſul tius ⁊ rōnabiliꝰ reuocat in melius ve cōmutat. Un̄ ibidē Bonifaciꝰ cōmutauit multas decretales per ſe vl̓ ſuos p̄deceſſores editas. volentes interdictū ẜuari nullis diebꝰ exceptis. vtꝫ ꝑ. c. Nō eſt. de ſpo. de pe. ⁊ re. Qd̓ in te. de ſen. ex. Re ſponſo. et ita interdictū fuit ẜuatū tꝑe Ludo vici de bauaria regꝭ Romanoꝝ ꝑ ciuitates imꝑiales ꝑ. xvij. annos: in qͥbꝰ pl̓es hoīes nati ⁊ mortui fuerūt: qͥ diui na officia celebrari nunqͣꝫ viderūt. et hͦ interdictū ceſſauit: extincto eodē Ludovico morte ſubitanea cadente de caballo de anno dn̄i. M.ccccxlvij. die. ij. mē ſis octobri. Un̄ dixit imꝑator in auten. de nup. coll̓. iij. Non em̄ erubeſcimꝰ ſi quid meliꝰ hoꝝ q̄ puriꝰ ipſi diximꝰ adinueniamꝰ cōpetentē pͥoribꝰ imponere cor rectionē ne ab alijs corrigi expectemꝰ. Itē in. c. penul. de ꝯſang. ⁊ affi. dicitur. Conſiliū generale nō debꝫ rep̄henſibile iudicari ſi ẜm varietatē tēpoꝝ ſtatuta qn̄qꝫ variant̉ hūana. ꝑtim cū vrgens ncc̄itas vel euidens vtilitas id expoſcit. Concordat. xxix. diſ. ſciendū. iiij. diſ. Erit āt lex. xxxij. q. iiij. Quis ignoret. ⁊. c. Obijciunt̉. xxxiij. q. iiij. Occidit. de trāſac. c. vlt. de ſen. ex. Suꝑ eo. cū alijs ml̓ tis textibꝰ iurꝭ in quibꝰ iuribꝰ ⁊ eorundeꝫ rōnibꝰ māifeſte colligit̉ ꝙ iura ſcripta ſctōꝝ patꝝ ſtatuta ⁊ pͥuilegia ex cā mutari pn̄t. īmo penitꝰ tolli ⁊ aboleri. vt ptꝫ per. c. iij. de īmū. ec. li. vj. qd̓ ſublatū eſt ꝑ Cle. Unicā. eo. ti. Nunc igit̉ ꝑuenia mus ad ꝓpoſitū: viſis ⁊ patenter ad intellectū ruminatis oībꝰ ⁊ ſingul̓ prenota tis: nunc pijſſimis mētibꝰ videt̉ mihi ſaluo iudicio ſaniori ꝑſuadendū vtriuſqꝫ ſtatus eccl̓ie pͥncipibꝰ poſt maiorē maioribꝰ cū minoribꝰ: vt ꝑ p̄ces aut peritorū viroꝝ informationes: ſummꝰ inducat̉ pontifex vt de ſue plenitudīs auctoritate poteſtatis aperiat oculos ſue miſcd̓ie. ⁊ p̄dicti Bonifacij. viij. ⁊ Clementꝭ ſexti. et confirmationē Nicolai qͥnti. ⁊ moderni extrauagātes lr̄as ſiue bullas in cor pore iurꝭ nōdum incluſas qͦ ad formā de ānoꝝ interſtitio reuocet aut reformet ſeu mutet vel penitꝰ tollat: aut hmōi raritatē ⁊ tꝑis ꝓlixitatē in breuiora diuidat interualla. aut in terraꝝ diſtribuat diuerſarū climata. Et ſi pōt ꝓut vtiqꝫ poteſt ⁊ hec eſt fides nr̄a q̄ ſaluamur ꝙ itaqꝫ quē ſoluerit ſuꝑ terra ſit ſolutꝰ et in celis ſue ſanctitatꝭ clementia nauiculā fluctuantē ⁊ oēs hītantes ī ea liberiꝰ liberare qͣꝫ periclitari diſponat: vt res de qua agit̉ que eſt chriſti: potius valeat qͣꝫ pereat. Nec ſibi dicamus(cum legibꝰ ſit ſolutus vt predictum eſt. qui occaſionē damni dat: damnū dediſſe videt̉. prout le. ⁊ no. de teſti. Sicut nobis. cū concor. Et iterum. Qui potuit hominē liberare a morte perpetua vl̓ temporali et nō liberat: occidit. de homici. Sic̄ dignū. ⁊ nil refert an̄ quis interficiat: an mortis cauſam prebeat: vt dicit lex. ff. ad. l. acquil̓. Nihil intereſt. Un̄ Martinus qͥntus ſupradictꝰ: audiens fratrem ſuū videlicꝫ Iordanē de columna more Romanoꝝ: modice conſciētie virum fore in p̄cinctu moriturū ip̄m abſoluit vt ita loqͣmur) a pena ⁊ culpa ad vitam eternā trāſiturū. et qͥs dubitat ſi fuerat diſpoſitus obtinuit intentū. et ſi papa illum taliter abſoluit. ſimiliter ⁊ aliū po teſt cum ſimꝰ omnes filij pape: et inter nos fratres in dn̄o noſtro Ih̓u chriſto. Finis.