Seite
De credulitate demonibus adhibēda. Ominus noſter Ieſus chriſtus dū in terra p̄dicaret: vſus eſt parabolis: exemplis ⁊ rerū geſtaꝝ caſi bus: ꝓut iuxta Gregoriū eiſdē temꝑibꝰ fecerūt paleſtini. ⁊ cōiter nunc grecoꝝ ppl̓s. Dixit aūt dn̄s int̓ cetera de diuite epulone in inferno ſepulto: ⁊ de ſui feruoris dolore crudeliſſimo Lu. xvj. et nō recordor me legiſſe chriſtum alibi dixiſſe tam ſignanter de talis cruciatus igne perpetuo. I cet infiniti doctores ⁊ viri ſanctiſſimi. ſimiliter et iudei deſuꝑ quoqꝫ ⁊ gentiles. vt fuit Uirgilius. Iob et Plato de quibus infra dicetur. deſcripſerint huiuſ­modi tormentorū et tortorum qualitates. Sed(prout ait Grego. ſuper Lucam in omelia nobis quottidiana) ſic inquiēs Dominꝰ et ſaluator noſter aliquādo verbis. aliqn̄ vero operibꝰ nos admonet. Ipſa etenī facta eius p̄cepta ſunt. qꝛ dū aliquid tacitus facit: qͥd agere debeamꝰ innoteſcit. Et in alio loco ſcribitur Chriſti actio: noſtra eſt inſtructio. Et igit̉ idē Greg. talē ritum tenuit dū libruꝫ dyalogoꝝ ad frēm Petꝝ deſcripſit Et nunc talē deſcribamꝰ caſum nouiſſimis diebꝰ in veritate ꝑactū. Quidā hō de plebeis ⁊ mechanicꝭ ⁊ ꝓgenie pauꝑcula ꝓcreatus in ſue iuuētutis tꝑe ꝓpria ſagacitate ⁊ ambitiōis increate natural̓ in­clinatiōe. vehemēter ditatus dilatatus ⁊ impinguatus: ⁊ omni tꝑali felicitate ſublimatus. ⁊ inter potentiores vniuerſitatis ſue fuit habitus: tentus ⁊ reputa tus. ⁊ intantū ꝙ ppl̓us in ip̄m ꝓſpiciebat: ip̄m obẜuabat. ⁊ tanqͣꝫ maiorē inter eos p̄ferre ſtudebat. Hinc etiā p̄lati: doctores ⁊ clerici plures ipſius adiutorio promoueri ſperabant. ſimiliter ⁊ ipſius odio perſecuti: terribiliter timebant. Et dū in honore eſſet nō intellexit. ſed cōparatus eſt iumētis inſipiētibꝰ ⁊ ſil̓is factus ē illis. quoniā iumentali more de anno dn̄i. M. ccccliiij. ſine diſcretiōe vitam finiuit. quia nō ſapuit: nec intellexit nec nouiſſima prouidit: quē nihilo­minꝰ pompoſa populoꝝ curioſitas. exequiorū concurſu tumultuoſo ſepeliuit. Iuxta illud. Dum moritur diues: concurrūt vndiqꝫ ciues. Dum pauper morit̉ vix vnus adeſſe videtur. Hinc anno ſequenti: quidam homo demoniacus: id eſt a demone poſſeſſus: et ab ipſo miſerabil̓r cruciatus. quadam hora quieta­tus dedit diuerſa reſponſionis relationis quoqꝫ verba petentibus. ⁊ inter alia requiſitus vbi maneret anima illius iam p̄nominati defuncti. ⁊ demon in hec verba vl̓ in effectū ſimilia. In inferno ait eſt propria ſede locatus. de qͣ reſpon ſione ⁊ alijs: homīes circūſtantes in eccl̓ia ibidem fuerūt ꝑterriti. īmo cōmuni tas fuit ꝑturbata ratiōe talis edicti. ⁊ hinc homo iſte erat liberatꝰ. Ex hoc igi­tur themate tres oriuntur queſtiones. Primo vtrum demoni in hoc caſu ſit credendum. Scd̓o vtꝝ ſine demōis relatiōe: hic diues ſit tanqͣꝫ dānatꝰ ꝑ hoīes iudicādꝰ. Tertio vtrum ꝓ tali defuncto ſint orōnes ⁊ alia pietatis oꝑa facienda. Ad primam queſtionem videtur dicendum ꝙ huic demoni nullo mō ſit credendū: quoniā mendax eſt et ꝑ mendaciū pͥmos parentes dece pit. et frequenter legimus in vitiſpatꝝ ꝙ dyabolus ad ipſos veniebat et ꝑ mē­datiū ml̓tos decipiebat aūt deciꝑe ſagaciter attemptabat. inter qͦs etiā fuit ma gnus Anthonius. ⁊ ſic ſimil̓r veniebat ad chriſtum. ⁊ ꝑ mendaces ꝓmiſſiones in temptabat ī finē ꝙ ip̄m adorare debebat Math. iiij. Et igit̉ in his q̄ cūctꝭ