dicendo indie feſto dixit quidam magiſter Ambroſius Lombardus ꝓtunc incola terre noſtre medicus peritiſſimus. et hoc dudū ante conciliū Baſilienſe qd̓ infra centū anno rū ſpaciū in loco noſtro deficient om̄es vinee: ⁊ quis expectabit euentū ⁊ attamen quia fuit aſtronimꝰ ⁊ fortaſſis multos futuros agnouit euentus. ⁊ ꝙ ꝓpter conditiones p̄dictas ⁊ alias ſibi notas iudicauit vineas nr̄as algore frequenter deficere. ⁊ ꝑ experientiā modernaꝫ patroni: coloniqꝫ fructuū ⁊ impenſarum penſato moderamine minꝰ ſolito vident̉ ꝓficere. ⁊ in veritate plus ſolito diſſi pant̉ frigore incepit ante cōciliū predictum Anno dn̄i. M.ccccxxxj. prima die Martij. Et nūc redeamꝰ ad ꝓpoſitū. et ꝓpter cauſas ꝓnūc notabil̓r deſcriptas. curioſitatis humāe ſagacitas ⁊ longene cōſuetudinis tractabilitas: ac exꝑientie rerum magiſtralitas dederūt modū ⁊ formā vt tanta machinamentorū huiuſmodi fieret immēſitas. ac ſi diceremus vt potentes potenter patiantur qui impotentes humiles ⁊ pauꝑes in terris nequiter torquere nō verentur. vt le. ⁊ no. viij. q. j. Illud. ⁊ Sap̄. vj. de quo nuꝑ ſpecialē feci tractatum qui intitulat̉ de conſolatiōe inique ſuppreſſoꝝ Sed vt quaſi ꝑ contraria probetur ſupradicti vini temeritas videamus. Nam vinum rome ⁊ per regna Neapulie. campanie. ſicilie. ⁊ calabrie. pedibus tantū cōculcat̉. per lombardiam quaſi vilibꝰ torcularibꝰ etiam portatilibꝰ ⁊ mobilibꝰ vinū extorquetur. ⁊ per diuerſas germanie partes minoribus multū laboribus et expenſis exprimit̉. ꝓut hec ⁊ alia per expertos vſu quotidiano conſpiciūtur. Nunc igit̉ in materia queſtionis principalis ex p̄miſſis taliter concludamꝰ. iudicio ſimplici ſaluo ſemꝑ ſaniori ꝙ vniuerſi et ſinguli p̄dictoꝝ vrbis ⁊ comitatꝰ habitatores. ad hoc opꝰ vel ſimile ꝓut p̄mittit̉ abiles: poſſint ⁊ debeant abſqꝫ peccati mortalis pericl̓o niſi aliud intrinſecus lateat dictis diebus dn̄icis ⁊ feſtiuis: ſaluis tamē ſolēni tatibus maioribꝰ quas nouerūt curati: ⁊ ante miſſarū ſolennia licite ⁊ libere in tereſſe. ⁊ opus hoc publicum pro republica ⁊ vtilitate cōmuni per antiquaꝫ cō ſuetudinē taliter introductā penitus impune dū talis imminet neceſſitas. prout p̄mittit̉ expedire: non obſtante cōtradictiōe quorūcunqꝫ. qui fortaſſis ꝓut p̄fertur aduene vl̓ ꝑegrini nō nouerūt cōditiōes terrarū vel reꝝ noſtraꝝ antiqͣs Et dixi notāter dum talis īminet neceſſitas. ꝓut p̄mittit̉ videlicet in themate Alioqͥn ſi torcularis arbor modica vel magna fuerit. ⁊ in ſolo plano ſteterit et de domo in domū vel al̓s ꝑ modicū terre ſpacium trāſferenda ꝓuenerit. in his arbitrium boni viri ſeu moderatio ſacerdotis(de qua plene p̄narrat̉) ſpectanda ſemꝑ occurrerit. Hec igitur ad memoriā moderatiōis localis perpetuam ⁊ in alterius reipublice modificationē per viri ſollertis indagationē ſinceriꝰ diri gendam veſtre beneficentie legalitates. benigne recipiāt ⁊ nō priꝰ qͣꝫ legant increpare vel inculpare p̄ſumant. ac prius qͣꝫ ſcrutent̉ nō redarguāt vel condem nent. xj. q. iij. Horum. ⁊. xxix. diſ. c. j. ſed expoſt mutent ⁊ muniāt: minuāt ⁊ cor rigāt: ⁊ ſolū eterni iudicis tribunal pre oculis habeant. Cuiꝰ honor ⁊ gl̓ia nos ad ſuꝑnoꝝ ciuium vniuerſitatē feliciter perducat. Amen. Finis.
