Seite
De matrimonio diſplicuit. qꝛ ipſe aliud placitū videlicꝫ ſacerdotiū aſſumendū ſuo tꝑe in mēte habuit. Nec eſt rarū in dyoceſi Cōſtantien̄ ⁊ ceteris vicinis mulieꝝ ⁊ clericoꝝ cohabitatiōis cōcubinatꝰ ꝯtuberniū. ⁊ ꝓut pꝫ in themate: ad ꝯͣhendū mr̄imo niū: nec cū illa neqꝫ cū alia nunqͣꝫ habuit ꝓpoſitū. Et ſinceriꝰ ꝯſiderādo. tūc pꝫ ꝙ nec in Auſtria nec in Sueuia illa ꝟba vicꝫ Nunqͣꝫ te derelīquā ſunt ad ma trimoniū ꝯtrahendū appropriata. nec in cōſuetudinē deducta. ſꝫ q̄libet patria per cōpatriotā līguā ſpecialē ⁊ ꝓpriū modū hꝫ ꝯͣhendi ſolēnitatꝭ mr̄imonij ꝓla­tionē et modulatōeꝫ. Nā in Bononia d̓r ꝓprie iuxta iuris diſpoſitionē in hunc modū. vt vir pͥmū dicat ad femellā In noīe dn̄i Ego. N. te. A. volo hr̄e ī vxo rem legitimā. et ipſa econtra. et ego te in virū legitimū. adhibitis ad hͦ ꝑſonis idoneis ⁊ alijs ſolēnitatibꝰ vt euitet̉ viciū clandeſtine deſponſatiōis. vt d̓ clan­deſpon. Cum inhibitio. Et nūc ꝓcedamꝰ ad reꝝ exꝑientiā. Naꝫ ſi in terra nr̄a et in dyoceſi Cōſtantien̄ inter principes. nobiles. ciues. plebeios ⁊ ruſticos in vere honeſtatꝭ ſtatu ꝯſtitutos. ⁊ inter eoꝝ liberos mr̄imoniū cum ſolēnitate de centi publice ⁊ ī facie eccl̓ie. hͦ eſt xp̄ifideliū aūt eccl̓ie fideliū pn̄tia fuerit ꝯͣhen dū. parentes puelle non eſſent cōtenti. nec fidē ꝯgruā mr̄imonio contrahendo vel ꝯtracto adhiberēt. ſi vir tm̄ diceret ad puellā. nunqͣꝫ te derelinquā. ⁊ ecōtra puella ad virū. ſed parentes aut cōſanguinei vl̓ affines vl̓ curatores ⁊ tutores ſeu mediatores dicerent. dicant ꝟba ad matrimoniū cōtrahendū cōſueta. et de terre conſuetudīs vſu freq̄ntata. alioqͥn ꝯſentire nolumꝰ ⁊ cōtractui fidem ad hibere nō intēdimꝰ. dicas igit̉ lingua nob̓ compatriota. Ego volo te hr̄e ī vxo rem ⁊c̄. et puella(ꝓut decet) econtra. et ſic ſane ſine dolo ⁊ fraudē mr̄imonij ſa­cramentū videt̉ fore ꝯtractū. ⁊ fidel̓r carnali copula cōſumādū. Nā ꝑ illa vicꝫ verba Te nunqͣꝫ derelīquā. cōtrahit̉ ſocietas aut cōfederatio int̓ dn̄ꝫ ⁊ famulū ac inter dn̄am ⁊ famulā. ſocium ⁊ ſociū. īmo contrahit̉ ꝯcubinatꝰ int̓ clericū et mulierē. vt p̄mittit̉ in themate. Itē inter nobilē et ruſticā puellaꝫ ſolutam vbi al̓s videt̉ diſpar cultꝰ ꝑſonaꝝ. Et reuoluēdo ſcpͥturas legum et canonum glo­ſarum ⁊ doctoꝝ. nō reperit̉ ꝙ per talia verba vnqͣꝫ matrimoniū fuerit cōtractū. Sed nunc reuertamur ad curie Conſtantien̄ vſum ⁊ conſuetudinē in caſibus matrimonialibꝰ frequenter occurrentē in hunc modū. Nam vir vt ſimilis di­ligit ſibi ſimile. et p̄ſertim ſi pulcrum eſt obiectum ⁊ inardeſcit naturaliter ad talem perſonam. ſicut quādoqꝫ ex talis ardoris debiti ꝯcupiſcentia naſcitur cō cubitus cū perſona conſecrata. aut ſanguine. affinitate. ⁊ cognatiōe ſpūali con iuncta ad quā ſi dicat vir fructu ventris grauidatā ⁊ mente ꝑturbatā in mere conſolatiōis beniuolētia. non te derelinquā. hoc eſt et ita intelligit̉ in vite ne­ceſſarijs. et partus ꝓcreatione ⁊ educatione ꝑtinenter oportunis: aut al̓s vir potens diues vel abundans. liber ⁊ ſolutus ad liberam ſolutam aut paupercu lam ad cōquirendū eius concubitū. et interdū de parentuꝫ puelle bona volun tate: non te derelinquā. et conſtat naturaliter. experiēter ⁊ vſualiter ꝙ vtriuſqꝫ perſone nō eſt intētio nec cōuentio nec moꝝ applicatio. vt ſiml̓ mr̄imoniū cō­trahant. et ſi poſt tꝑs ipſa puella de mr̄imonio iudicial̓r ageret conſūmato. qͥs ſane mentis iudicaret pro mr̄imonio. Imputet̉ gͦ in hoc ⁊ alijs caſibꝰ et incer ta ⁊ confuſa ipſi puelle. dum potuit verba p̄dicta videlꝫ. nunqͣꝫ te derelinquā. tanqͣꝫ dubia in claram ⁊ conſuetā formam deducere ⁊ non fecit. Item dū ꝑ o­tuit ⁊ debuit quare non in certam honeſtā ⁊ indubitatā conditionē dilatauit et expoſuit ac declarauit. vt le. ⁊ no. de cōdi. ap. De illis. ⁊. c. Suꝑ eo. ⁊. c. Per tuas. et ad hoc ſunt rotundi textꝰ qͦs ꝓnunc nō carpit memoria. ſufficit autem