Seite
Tractatus apud antiquos allegare ius. obmiſſo loco iuris vt ꝓprie no. in. c. Ueſtra. de co­ha. cle. ⁊ mū. et ſpe. de aduo. circa fi. Et vt freq̄nter videmꝰ ſi diceret puella nō ſum cōtentꝰ de talibꝰ ꝟbis. ſꝫ dicas patēter ⁊ indubitāter. volo te hr̄e ⁊c̄. ⁊ ſi tūc vir talia diceret. ⁊ ad carnal̓ copule cōplemētū ꝓperaret. tūc puella videret ꝙ effectual̓r ꝓficeret. hos tn̄ dubios ⁊ incertos cōſēſus examīatores et tabelliōes et cōſeq̄nt̓ iudices nō aduertūt. ⁊ p̄ẜtim in curia Cōſtantien̄ manētes ⁊ decipi unt viros et iuuenes. vt dicāt hec ꝟba dixiſſe videlꝫ te nunqͣꝫ derelinquā: vl̓ ſi dixerūt. tn̄ aīo ⁊ intentiōe contrahēdi mr̄imoniū nunqͣꝫ dixerūt. Scpͥtū eſt em̄ ſi dolꝰ dat cām cōtractui vt ſi te inducā ad ꝓferendū vl̓ cōfitendū quod al̓s nō faceres: nō valet. ff. de dolo. l. elegāter. ſed hec iudices non aduertūt neqꝫ pon­derant. ſed pro matrimonio iudicant. ⁊ qn̄qꝫ ſic corpus ⁊ animā dānant. Ui­detur etiam quandoqꝫ ꝙ vir pro puella procat: ⁊ veneris ſolatia ſollicitat. et naturalis pruritꝰ puellam ſtimulat. quibꝰ cōcurrentibꝰ ⁊ choruſcantibꝰ ac con ueniētibꝰ tanqͣꝫ inſenſati concubitū ꝑficiunt. ⁊ nulliꝰ honeſtatis publice vel oc culte memoriā reſumūt. Nam ad ꝓpoſitū legit̉ de Pamphilo de huiꝰ certami­nis p̄lio inter ip̄m et Galatheam dum dixit. nos mō pauliſper quieſcere cōue­nit ambos. dum facto curſu nr̄ anhelat equꝰ. Et dixit ille venerabil̓ Boe. li. j. de conſo. Quid de corꝑis voluptatibus loquar: videlicet incōtinētia lubrica. quaꝝ quidē appetitꝰ plenꝰ anxietate. ſatietas ꝟo plena penitentia. Hec ille. Et ſic extincto furoris pruritu reſtauratoqꝫ qͥnqͣgeſimo ſenſu puella volēs honorꝭ et honeſtatis ſtatū reſtaurare. ⁊ ꝓpter parentū ſuoꝝ metū mouet cauſam viro ⁊ dicit ꝑ iuramentū de hoc qd̓ nunqͣꝫ fuit intentatū. Et nunc reuertamur ad ꝓpo ſitum. Nam exp̄ſſe dicunt iura ꝙ verba ſunt ẜm mentē ꝓferentis intelligenda non enī intentio verbis. ſed verba intentioni debent deſeruire. vt le. ⁊ no. de ꝟ. ſig. In his. et verba nō accipienda ſemper ſunt vt ſonāt. xxiij. q. j. Paratus. ⁊ deus nō indicat verba ſed intētionē ꝓferentis. xxij. q. v. Humane. ⁊ igit̉ verba ſunt inſtituta vt eis quiſqꝫ ī alterius noticiā cogitatiōes ſuas ꝓferat. xxij. q. ij. Is autem. et ſepe cōtingit ⁊ tal̓r vidi fieri ꝙ ſcolaris pauꝑ vel diues ad ſacer­dotij dignitatē ꝓcedens aut bn̄ficiatꝰ abundāter dicat ad mulierē philocaptꝰ verba p̄notata. vbi cōſtat patēter ꝙ ꝯͣhere nō intendebat. qꝛ foret cauſa ſue de ſtructionis. Sic etiam in pluribꝰ alijs ſolutis: diuitibꝰ aut potentibꝰ perſonis ꝓut p̄tactum ē. Un̄ dicūt doc. in. c. Tua dudū. de ſpon. Duorum. priꝰ allegato ꝙ mr̄imoniū ꝯͣhitur ſolo ꝯſenſu qui ſolus ſi defuerit. etiaꝫ ipſo coitu celebrato fruſtrant̉ omnia. Item ex quo vir cōſentit ꝑ verba de pn̄ti in mulierē. maritali affectu. ⁊ tal̓r ecōuerſo in virū ſeu verb̓ conſuetis. ſcꝫ Accipiā te in meā vxorē. et econuerſo illa rn̄det. Et ego te accipio in meū virum. vel ſic. Uolo te hr̄e de cetero in vxorem. ⁊ illa econuerſo vl̓ qͥbuſcunqꝫ alijs verbis vl̓ ſignis vel nuti bus exprimit̉ ſtatim matrimoniū eſt contractum. Et hoc iō dicit̉. quia ſurdꝰ et mutus poſſunt contrahere matrimonium. vt in dicto capl̓o Tua dudum. Ue runtamē et ſi loqui poſſunt cōtrahentes neceſſaria ſunt verba quantū ad eccle­ſiā ꝯſenſuꝫ mutuū clarum ⁊ indubitatū expͥmētia. Et hec mēs doctoꝝ ꝓut no tanter in ſtudio no­taui Bononien̄. Ad conſuetudinē auiꝰ per partē aduer­ſam multipl̓r al­legatam. dicamꝰ ꝙ licet ſit cōſuetudo iudicū curie Conſtantien̄. taliter ꝓnun­ciandū: vt in thematis ꝓpoſitione. attamen nō eſt cōſuetudo in moribꝰ vtentiū ⁊ volētiū mr̄imoniū ꝯͣhere in ſincera ꝟitate. vt ꝑ p̄dicta ꝟba. vicꝫ nūqͣꝫ te dere linquā: qͦuiſmodo ꝯͣhāt. exqͦ ⁊ ꝓut ex p̄dictis ptꝫ ꝙ mr̄imoniū n̄ dꝫ claudicare.