Epl̓a contra quendam quentiū viderent̉ retorqueri pro reſtitutione reliquiarū. faciant ergo ꝓut Ar­gentinen̄ faciūt canonici. contra quos Gregorius nonꝰ creatus de anno domi ni. M.ccxxxij. ſcripſit decretalē Uenerabil̓. de p̄ben. ſuꝑ eo tantū illuſtres nobiles liberos reciꝑe voluerūt in canonicos: qui ducentos ānos et vltra non aduerterūt nec hodie aduertūt: ſed auctoritate ꝓpria in ſuis obſeruatiōibꝰ et ſtatutis ꝑſiſtunt. quia tantū ius ſibi competere p̄ſumunt: quantū autorizan do defendere queūt. Nam imꝑator dicit lamentādo. potentioribꝰ pares eſſe poſſumꝰ. vt le. no. ff. de alie. iudi. mu. ca. fact. l. Quia etiam. ſuꝑ concor. in glo. que narrat inſuꝑ q̄ndā ſapientē dixiſſe contra maiorē vel potentiorē le­ges nemini p̄ſtant honorē. ꝯcor. de maio. obe. Cum inferior. Non eſt em̄ no­uum ml̓ta fieri deberent: facta tn̄ tenent. de regula. Ad apoſtolicam. vbi expreſſe ꝓhibetur ne fiat profeſſio infra ānū ꝓbationis. profeſſio tamē ſi fuerit facta tenet..xvij. q. j. Nos nouimꝰ. vbi comes Bonifacius votū fecit de caſti tate ſeruāda ſtrictiſſime ẜuandū fuiſſet. ſed quia ꝯtraxit matrimoniū: noluit Auguſtinꝰ vxor debito defraudaret̉. Hoc quoqꝫ me Felicem cātorē Thu­ricen decretoꝝ doctorē multū inutilē: completo conſilio ſolerter petito ciues Thuricen̄ precibꝰ illuſtris pͥncipis Alberti ducis Auſtrie ꝑſonal̓r ſuꝑuenien­tis cōuicti reliquias p̄dictas ſuis conſeruatorijs conſeq̄nter in feſto Pen thecoſtes reſtituerunt Anno. M.ccccxlviij. ſupra deſcripto. Finis. Contra quendā ſuꝑbū cl̓icū. Epl̓a eiuſdē Elix cātor eccleſie Thuricen̄. ſola peritorum patientia ſtudij Bononien̄ decretoꝝ doctor inutilis Iacobo cognominato Purin Canonico abbatie Thuricen̄. ſa­lutem et ſpiritū humiliorem. Scis forſitan erubeſcit lex filios caſtigatores parentū: et cum ſit pater honoris ſit pater etatis cuius canicies eſt gloria ſenū. De dixit Salomō. Coram cano capite ſurge. et honora perſonā eius. et ſeniū in antiquo ruſtico tantū imꝑatorꝭ auctoritate venerat̉ qd̓ iuriſperitus ex verbis ſuis argumentari iubetur. vt. ff. dele. iij. l. ſi chorus.§. j. Et igit̉ inclitus vir gloriabat̉ videlicet Eleazarus. de ſcriptū eſt cogitare cepit in anguſtia etatis ſenectutꝭ ſue p̄eminētiaꝫ dignā ingenuā nobilitatꝭ caniciē ⁊c̄. ij. Macha..vj. cui caniciei tu ſpm̄ ductꝰ in deſertū caligi­nis in me detuliſti. ſꝫ ex increata tibi ſuꝑbia ambitiōe in lōgitudīe dierū meoꝝ inhonoraſti. fortaſſis ſeductus p̄dicti ſpūs rubigine ſublimiorꝭ graduſ celſitudīs apice cōſortibꝰ tuis: te vnctū oleo putaſti leticie. et p̄ẜtim ex eo: qꝛ de pr̄e te genuit coronato ꝓceſſeris. mater tua fuerit ſponſa regū regis ac conſeq̄nt̓ tu ſil̓r ī capite coronā veſtitu deaurato circūdata varietate porta re preſumpſeris. ideo corde et animo mirabil̓r elati ſunt oculi tui regali ex progenie ſtirpe dauid te laudabil̓r exortum videaris refulſiſſe. Nam et olim principes reges fuerūt ſacerdotes. et pleriqꝫ ſacerdotū erant reges et maio res regibus. et regum ſacerdotūqꝫ permixta fuerunt culmina tribus vſus: vt xcvj. diſt. Duo ſunt. et inſuꝑ filius regis rex dicitur illuſtris. licꝫ regni ha beat potentatus. xxiiij. q. j. c. vlt. Ex his in cordis tui ſacculo: licet pertuſo col­