Seite
ſuꝑbum clericum lectis rōnabilibꝰ(vt credebas) argumētis tanqͣꝫ ſapiens apud ſemetip̄m qͣdaꝫ vane p̄ſumptionis cōuolutione turbinis quoqꝫ reuolutione perplexus cum ſis al̓s ſimplex clericus et nullius facultatꝭ arte graduatus. licꝫ in ſtudijs d̓ patre tot habueris expenſarū vſus ⁊ abuſus. ſicut pleriqꝫ quibꝰ inſignia dignitatis eximie fuerant aſſignata venerabil̓ doctoratus. Sed tu vero odiſti diſciplinā et ꝓieciſti ſermones magiſtroꝝ retrorſum ⁊ auſu temerario nuꝑ tangebas mon tes vt fumigarent. ⁊ oriebaris mane ſicut lucifer: vt celi gl̓iam tuam enarrarēt Sed quia ſcriptū eſt: qui ſe nō noſcat: vicini iurgia poſcat. Et igit̉ qͣntuꝫ in te fuit. hūiliaſti in terra vitā meā. ⁊ collocaſti me in obſcurꝭ ſic̄ mortuos ſecl̓i. attn̄ propterea nō eſt in me anxiatus ſpiritus meus: nec turbatuꝫ eſt in me cor meū. quia memor fui dierū antiquoꝝ ⁊ meditatus ſum in operibꝰ tuis. quia os tuū abundauit malicia. ⁊ lingua tua cōcinnabat dolos. et exiſtimaſti inique ꝙ ero tui ſimilis: et ego arguam te et ſtatuā contra faciem tuam. ꝓut infra tibi decla rabitur clarius. Unde ⁊ dominꝰ menſionē faciens Loth per moyſen loquit̉ di­cens. Ingreſſus es qͥdā vt aduena nūquid vt iudices. iij. q. vij. Leges. et Gene ſis. xix. ſic tu alienigena iudicare p̄ſumſiſti precipitanter ⁊ aſſeruiſti poſt ml̓ta ſublimiter prolata me patenter fore reputationis nullius: cum vtiqꝫ ſim in ec­cleſia p̄dicta tali munificentia dotatus: ad quā tu aſpirare non audes. ⁊ ineui­tabilibus tibi vicijs palam obſtantibꝰ ꝙ vnqͣꝫ ad huiuſmodi eccleſie cautionē tibi pateat liber acceſſus. Attamen fortaſſis alios preſumis reputationis ina­niſſime faſtus in quibꝰ gratulat̉ gnariſſime genitoris tui potētatus. qꝛ ꝯcernit̉ frequens mercator ⁊ feruentior maſſarius ⁊ hactenus ſperauit in multitudine diuitiarū ſuarum ⁊ p̄ualuit in vanitate ſua. ⁊ de quo ꝓprijſſime dicit beatꝰ Hie ronimꝰ. lxxxviij. diſ. c. Negociatorē clericū: ⁊ ex inope diuiteꝫ ⁊ ex ignobili glo rioſum: quaſi quandā peſtem fuge. ſed tu nihilominꝰ ꝓpterea eundē non refugi ſed informatiōis cauſa ſibi perpetuo cōmoraberis. quoniā ſepe patrem ſequit̉ ſua proles vt patri ſit ſimilis. Sunt tn̄ diuinātes certis ex ꝯiecturis: ꝙ tu tan qͣꝫ baſiliſcus viſu diſſipabis ſuꝑbo oculo q̄ inſaciabili corde pater tuꝰ accumu­lauerat in terra obliuionis. ſpretu tuo tamen nō obſtante ſum(licet īmerito do­ctor antiquꝰ. et ad inſtar quiritū qui licet ſenio grauati ⁊ militares raro vl̓ nū­qͣꝫ ꝑfecerūt actus. attn̄ ꝓpter balthei dignitatē ſtatus ipſoꝝ iubet̉ honorificādꝰ honore quoqꝫ tali qui magꝭ ẜm Ph̓m in honorāte qͣꝫ in honorato videat̉ cōmē dandꝰ. Hec aūt p̄tenſa circa me tue vilificatiōis eſtimatio apd̓ te et tuates cū auctoritatis ꝓuerbioꝝ chriſti cōmuniſſima: īmo ātiqͥſſima ꝯcordat obẜuātia qͣ cauet̉ vt nullꝰ ꝓph̓a acceptus ſit in patria ſua. Un̄ pater tuꝰ exul in ꝓuintia per me Cantorē predictū: ꝓmotus aliena: ⁊ ego per te qui eadē cenſeris ꝑſona: cū patre cōculcatus in natiōis loco ⁊ naturali patria. Nam ꝓuerbiū dici ꝯſueuit ꝙ hoſtem ſemꝑ emit qui furē de cruce redemit. de qͦ clarius ſcripſi ī libro de cō ſolatione iniq̄ ſuppreſſoꝝ. et igit̉ quidā exꝑtus ait. Multum deliro: ſi cuiqꝫ pla­cere requiro. Omnia qͥ potuit: hac ſine dote fuit. Quia videlicꝫ alij dixerūt de chriſto. quia bonꝰ ē. alij dicebāt non: ſꝫ ſeducit turbas. et igit̉ apud ſuates fuit patibulo crucis ſuſpēſus. et apud gentiles ⁊ exteros magne gratitudinis hūa­nitate cū multiplici laudis ⁊ honoris magnanimitate fuerat mirifice glorifica tus. Sic ille iuris monarcha glorioſus videlicet Iohannes andree in ciuita­te Bononien̄ qua natꝰ eſt multipl̓r ꝑſecutus: ⁊ occiſis demū filijs ſuis ibidem in ſtudio felici paduano relegatꝰ degebat: venerabiliter magnificatus. et ſic de infinitꝭ diceremꝰ ſi fuerit opus. ſed breuitatis benignitate ad vlteriora fiat pro