Seite
Epl̓a contra quendam ceſſus. et nimirū ſi tantillus ego per cōuicaneos fuero preter tn̄ honoris deni­grationē reputatione diuinitus. quia crudelis eſt qui negligit famā ſuam cer­tificatus. Nā rarū carum: vileſcit quotidianū. ⁊ ſigna dn̄i aſſiduitate viluere. de qͦ ſinceriꝰ ſcripſi in tractatulo de iubileo. ꝓpter tamē naturale viciū: qd̓ ẜm le ges nulli videt̉ imputandū. decreui taliter tibi competēter fore parcendū. naꝫ qd̓ natura negat nemo feliciter audet. Nam ſi lupus rapax fuerit et vulpis do loſa atqꝫ ſerpens aſtutus. nō eſt admirationis impetu. colliſis dentibus mur­murandū. ⁊ ꝓpterea hec ⁊ vberiora cognouit Salomon Sap̄. iiij. Poſtqͣꝫ ca­ſtam deſcripſit generationē cum claritate que ꝓcedit ex his quos deus ꝯiun­xit: ⁊ hactenꝰ hmōi ſeꝑare nō licuit. et igit̉ inqͥt Immortal̓ em̄ ē memoria illiꝰ vicꝫ generatiōis. qꝛ apd̓ deū nota ē ⁊ apd̓ homīes ⁊c̄. ſꝫ de incaſte generatiōis exordij ſubiūxit ꝓpagatione. ſic inferēs: ſꝫ adulterine plantatōes nō dabūt radi­ces altas: nec ſtabile fundamentū collocabūt. ⁊ ſi in ramis in tꝑe germīauerit infirmiter poſita a vento cōmouebunt̉ ⁊ a nimietate vētoꝝ eradicabunt̉. ꝯfrin gent̉ em̄ rami incōſūmati ⁊ fructꝰ illoꝝ inutiles ⁊ acerbi ad māducādū. ⁊ ad ni hilū apti. ex iniqͥs enī oēs filij qͥ naſcunt̉ teſtes ſunt nequitie aduerſus parētes in interrogatiōe ſua. Hec ille. Ac ſi diceret ꝙ filij iniqͥtatis ſunt probatiōes pa rentū turpitudinis. Un̄ idem ibidē. c. iij. Ab iniquo thoro ſemen exterminabit̉ et ſi quidē longe vite erūt in nihilū cōputabunt̉. ⁊ ſine honore erit ſenectus il­lorum. natiōes em̄ inique dire ſunt cōſummatiōis. de quibꝰ copioſiꝰ ſcripſi nu per in libro de nobilitate. c. xiiij.§. penult. vn̄ Eccī. xij. Quis miſerebit̉ incanta tori a ſerpente ꝑcuſſo ⁊ omnibꝰ qui appropriant beſtijs. Sic ⁊ qui comitatur cum viro iniquo ⁊ obuolutus eſt in peccatis eius. hec ibi. Ac ſi diceret. Nullꝰ miſerebit̉ appropinqͣntibꝰ beſtijs ⁊ viris iniqͥs. nōne cogitauerūt mores ipſorū prout Boetiꝰ. ij. d̓ cōſol̓. ꝓſa. ij. loquit̉ de fortuna lapſoꝝ. vnde qui tangit picē inquinabit̉ ab ea. Eccī. xiij. et igit̉: ⁊ ſi tu me leſiſti: nō perſonā ſꝫ ꝑſone naturā notabo. que quod ſuuꝫ fuit produxit. Et inſuper ex alio. ſi ꝑ te diminutꝰ fuero conditionū: vtiqꝫ tuarū ꝓprietatibꝰ notāter aſcribo. Nam iuxta Tulliū in lib. vetere retorice: nomīa ſepe correſpōdent rebus ⁊ mores hominū congruenter aſſimilant̉ eoꝝ nominibꝰ. prout qui lepus dicit̉ frequēter lepidis geſtibꝰ molli ti ſunt ſermones eius ſuꝑ oleum: ⁊ ip̄i ſunt iacula. et ſic cōmuniter dicimus de lupo. lince. vulpe. coruo. necnō ſine cura. curuo. recto. vel odio duro ⁊ ſimilibꝰ. et hi ſepe cū ſuoꝝ nominū dirigunt̉ modulo. ꝓut in libro p̄dicto de ꝯſolatione ſincerius illuſtrabo. Un̄ tibi dicā cū Eſau frēm ſuū increpando dicente. Iuſte vocatū ē nomē tuū iacob. ſupplantaſti em̄ me en altera vice. Gen̄. xxvij. Iacob enim ſupplantator ẜm Hiero. interp̄tatur. et ipſum in vtero mr̄is bella geſſiſſe ſcriptura teſtat̉. Aſt inſuꝑ ex alio ſi tue ſagacitatis curialitas diſcretiōis orna­tu caruit. ⁊ me tibi ſeniorem ſupplātare voluerit. et hoc in viridi ⁊ quid in ar­do fiat humilitas mea perpenderit. ſꝫ hoc ſimil̓r ex vi tui cognitiōis lege Tul lij p̄dicta. hoc fieri quaſi neceſſariū fari cōiectura. et pitagorica enclidica tra­ditio d̓monſtrauit. ſed qualiter hoc intelligat̉ induſtria cuiuſlibet interp̄tantꝭ ſincere declarabit: vt ecce. nam ex cognomīs denotatiōe vocitaris ruſticellus. quaſi ex ſignificatōis ſignāter demōſtratiōe dicat̉ diminutiue modicꝰ aut par­uus ſeu exiguus vl̓ exilis ruſticus: cum et genitor tuus ruſticoꝝ: īmo ruſticello rum propagatiōe fuerit procreatus. Ruſticus aūt dicit̉ a rure. īmo potius a ru­ditate. quia natural̓r rudis inertia crude ſemꝑ latet in interioris ipſius vellerꝭ ſubſiſtentia. ꝓut dicit Gratianus. xlix. diſ.§. j. Nihil em̄ eſt impudentius arro