De boni et mali occaſione per ip̄m qualitercunqꝫ leſis ſatiſfacere ꝓut nouerꝭ feſtināter quoniā periculum terribile videt̉. In mora igit̉ nō tardabis. ⁊ hoſpes. dic queſo d̓ diſpoſitiōe aīa rū in īferno poſitaꝝ tormēto: ⁊ ait Dic̄ ꝓph̓a psͣ. xlviij. Sic̄ oues ī inferno poſiti ſunt ⁊ mors depaſcet eos. Nā ouis aīal ſtultiſſimū: qm̄ ſi fuerit ī domo ſuccēſa igne ꝯſtituta. apertis hoſtijs fugere neſcit. ⁊ vix effugata reintrare laborabit. ſic in īferno dānati. ſtolidiſſimi ſunt ⁊ mal̓ obſtinati. ita ꝙ de tali tormētoꝝ domo exitū cōtemplari nō pn̄t his contrarij ſunt qͥ morant̉ in vite eterne palatio vbi vita ſine morte ⁊ dies ſine nocte: ꝑpetuo videt̉ ꝑmanere cū ꝑhenni gaudio de qͥbꝰ gaudio vicꝫ ⁊ gaudioꝝ ꝯͣrio. ineffabil̓ doctoꝝ freq̄nt̓ ſit ſcripturis et ſemonibꝰ collatio. Hoſpes aūt tanqͣꝫ ꝑſonal̓r cernēdo penas purgatorij ꝑtulerit omīa q̄ locutꝰ ē Bernardinꝰ ꝓ defuncti frīs ſui ſalute fidel̓r cōpleuit. ⁊ cōſeq̄nt ad ſtricte religionis mōaſterij. relictis oībꝰ: obẜuantiā ſe ſubiugauit. et ſic occa ſionē magni boni: hic frater Bernardinꝰ feliciter ꝓmouit. De p̄miſſis igit̉ oībꝰ et ſingul̓ collige: ꝙ ſi gaudio celoꝝ ad bn̄faciendū te ꝓnunc nō coartant crude les ſaltē pene dānatōis eterne: te tuis viſceribꝰ ꝑterreant. Sed occaſio damni dānoſiſſimi dānabil̓r imp̄ſentiaꝝ.ſ. temꝑe ⁊ ꝑnicioſe ingruit. vt ꝓprie paganoꝝ temꝑe p̄dictoꝝ chriſtifideles ꝑſeq̄ntiū ꝑ Henricū modernū ep̄m Conſtantien et ꝑ totā ſue dyoceſis parrochiā pullulauit. qꝛ irreuerēter ſine frontꝭ rubore con cedit̉ id qd̓ ſue ꝑmiſſiōis occaſiōe diutiꝰ inoleuit. ⁊ vt patrē ſequat̉ ſua ꝓles. et occaſio ſua ꝓut xp̄i actio iuxta Greg. ſit nob̓ inſtructio: ac ꝟbo ſil̓r ⁊ exēplo ſit ſuoꝝ filioꝝ freq̄ns imitatio. Nam publicꝰ ſuoꝝ cl̓icoꝝ ꝯcubinatꝰ ꝓut ſuijpſius a nullo corrigit̉ hūani generꝭ imꝑio. ⁊ huiꝰ occaſiōe nō emendat̉ ſꝫ inſtaurat̉ et deteſtabil̓r corroborat̉ in deſpectōis ꝯtēptū ſummi veri qͦꝫ pontifici dn̄i nr̄i Ie ſu xp̄i. cuiꝰ corꝑis ſacratiſſimi ꝑ ſuoꝝ miniſtroꝝ cōtemptū ꝑ hoc dehoneſtatur et vilipendit̉. ⁊ ſacroꝝ canonū auc̄tas ꝓphanat̉. Nā hmōi ꝯcubinatꝰ macl̓a tan qͣꝫ mulier ꝓſtituta ꝑ lenonis nequitiā. ꝑ p̄ciū ſāguinis.i. pecunie mulctat̉. ⁊ inquitas ſuꝑ iniqͥtatē cumulat̉. ⁊ ſic̄ ꝑ patronū turpitudinis qͥ nouit crimē vxorꝭ viliter diſſimulantē nephas aggrauat̉. ſic ꝯcubinatꝰ crimen. ꝯcubinariꝰ cū ꝯcu binis in crimīe cōmunicātibꝰ. ⁊ cū p̄latis diſſimulātibꝰ. ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns cōſentienti bus. ⁊ occaſionē tanti damni p̄ſtātibꝰ: neqꝫ rite penitētibꝰ ⁊ ad tēpus qͦuſqꝫ pec care nō pn̄t ꝑiculoſiꝰ expectātibꝰ. nō ꝑ horā vel diē aūt annū. ſꝫ eternal̓r ꝑ ignis eterni tremorē dānabunt̉. ꝓut de hͦ latius nuꝑ in tractatulo pͥmo de anno iubileo circa mediū tractaui. cum peritoꝝ ꝯſilio in qͦ concluſi ꝙ crimē cōcubinat vſqꝫ ad finē continuatū etiā in continētia cōſeruatū ꝓ deſperatōis crimīe mul tis iuribꝰ ⁊ rōnibꝰ euidēter cōprobat̉. Aperi igit̉ oculos tuos et vide qm̄ dans occaſionē tanti dāni qͣntū execrabil̓r dānificat̉ ⁊ dānatur. ⁊ p̄ſertim tales et ſignanter illi qui auc̄tis diuine ex ſucceſſione Petri pͥncipis apl̓oꝝ maieſtatꝭ cōmiſſione tanqͣꝫ vicarij chriſti locumqꝫ tenētes. ꝑ ſanctoꝝ qͦꝫ canonū ſtatuta ad corrigendū nō ad fouendū ſtrictiſſime vident̉ deputati. ⁊ reddituri ſunt de factis ꝓprijs rōnē in die ire calamitatꝭ ⁊ miſerie. in qͦ miſerabil̓r fuerint ſine curia litatis verboꝝ ꝓlatiōe reqͥſiti ꝑ eū qͥ iudex eſt nunc miſericors. ⁊ extunc miſeri cordie diſcors. damnatis vecors. ⁊ nobis pie penitentibus ſit nunc ⁊ ſemꝑ per incarnate miſericordie pietatē cum pacis plenitudine concors. Amen. Finis.