Seite
qui obſtagia dicūtur tatis opus eſt. ⁊ amori indiciū ſocio mutuare. ꝓut Thobias fecit Gabelo tem pore neceſſitatꝭ ſub cyrographo et notāter inſtituit. vt Thob̓.viij. Sic vicioſe turpitudinis ⁊ ingratitudīs eſt execrabile ꝓdigium temꝑe locoqꝫ dū poteſt de bitū non reddere ⁊ benignitati vices nō rependere. Hinc ad ꝓpoſituꝫ pͥncipale et optime videt̉ ꝙ in odiū nō ſoluētis hic exactiōis modꝰ bn̄ videt̉ inſtauratꝰ. vt ſit pena ⁊ nō vſura: ſoluere rependereqꝫ negligentis. Sic in odium ⁊ penaꝫ negligentis ⁊ nō vigilātis ꝯceditur p̄ſcriptio que vtiqꝫ concernit̉ rei aliene fo­re detentio ⁊ detentor ſecurꝰ eſt. finito tꝑe p̄ſcriptiōis. prout de hͦ plene no. Io. an. in mercū. ſuꝑ regl̓a iurꝭ poſſeſſor male fidei. li. vi. et hoc ſil̓r in vſu capionibꝰ vbi emens rem mobilē alienā bona fide. et poſſidet ꝑ trienniū ſine impedimen to erit dominꝰ. vt inſti. de vſuca.§. j. ⁊. ij. ⁊ ideo dicit lex vltima in fi. ff. de ānua excep. ꝙ ꝯͣ deſides hoīes et ſui iuris cōtemptores. odioſe exceptiones appoſite ſunt. de quo copioſe ſcripſi in libello de conſolatōe inique ſuppreſſoꝝ. Propte rea damnū quod quis ſua culpa ſentit: ſibi ⁊ non alteri debet imputare. Et ſci­enti ⁊ cōſentiēti nō fit iniuria. Ibidem. et quod ſemel placuit ampliꝰ diſplicere nō poteſt. Ibidem: quia illi debitori placuit talit̓ contrahere cū creditore cū pa ctis. vt in themate. Un̄ notabil̓r ponit̉ in diffinitōe ip̄iꝰ Hoſti. de vſura. vide­licet ipſiꝰ rei vſus gr̄a. et hͦ ideo d̓r. qꝛ ſi nō gr̄a vſus: vt ī pn̄ti caſu.i. cōſumptio nis. ſed loco pene apponit̉ tal̓ exactio ſine fraude ⁊ ſine dolo malo ac abuſione nō eſt vſura neqꝫ pctm̄. vt ptꝫ de arbi. Dilecti. xij. q. ij. Frat̓nitas. Et hmōi cō­tractus(ꝓut alij ex ꝯuentiōe legē accipiūt. ⁊ ita ẜuat̉ niſi de iure improbent̉. vt le. ⁊ no. de depo. c. ij. ⁊. in glo. ij. Propterea videt̉ magna differentia inter vſu­ram ⁊ penā. quia vſura datur rōne certi ſpacij temꝑis. videlicꝫ mēſis aūt anni vt. C. eo. ti. in auten. et hoc. et datur vt ſors nō ſoluat̉. ſed potius vt ſortis ſolu­tio differatur. vt de vſu. Conſuluit. ſed pena nō datur ẜm ſpaciū alicuiꝰ temꝑis ſed ꝓut partes int̓ ſe ꝯueniūt. de pe. Conſtitutꝰ. dat̉ etiā qꝛ nō fit qd̓ ꝯuenit: vt hic in caſu nr̄o. ⁊ qꝛ nō ſoluit̉ qd̓ debet̉. de arbi. Dilecti. ⁊ maxime dū ꝓpt̓ hmōi penā taliter acceptā creditori nihil accreſcit. vt notatur ex predictis. Sed queritur Quid erit ſi creditor taliter conſtitutꝰ eſt ꝙ ſi debet carere debito deſtructꝰ eſt. ⁊ ſi debitor debet ſoluere deſolatꝰ eſt: Puto dicendū ꝓut inqͥt Inno. iij. ad q̄ndā cardinalē apl̓ice ſedis legatū in. c. Niſi. de vſupal. ſi oportet vt vel nos vl̓ tu ex hͦ negocio ꝯfūdamu­eligimꝰ potiꝰ te ꝯfundi qͣꝫ nos ⁊c̄. ac ſi diceret. Semꝑ tibi ꝓximꝰ eſto. qꝛ magis tenemur nos diligere qͣꝫ aliū. Nā quiſqꝫ regulā diligēdi a ſeipſo recipit. xxiij. q. v. Si nō lꝫ. et alij agris tuis ſitientibꝰ. alij irrigādi nō ſunt. C. de ſerui. ⁊ aqͣ. cū concor. Un̄ poſſum mihi ꝯſulere cū dāno alteriꝰ. ff. ad. l. acqͥ. l. ſi quis ſumꝰ. in fi. que lex vult qd̓ n̄ tenet̉ de damno ſi qͥs iuſto metu ductus intercidit vicinas edes ne ad eū ignis ꝑueniat. Et glo. ibidē ponit ꝟſus. Nā tua res agit̉: paries dū ꝓximꝰ ardet. Et neglecta ſolent incēdia ſumere vires.i. potentiā dominādi Et licitū eſt vigilare cuilibet pro cōmodo ſuo: licet in hoc alteri p̄iudicet̉. ff. de his q̄ in frau. cre. l. pupillus. C. de poſtulādo. l. vlt. Secus eſt de ꝑfectis. vt di cit Greg. moraliū. xxvij. c. xxiiij. quoꝝ eſt huiꝰ mūdi ꝯcupiſcētias non hr̄e. ali­na nō petere. ꝓpria nō tenere. laudes huiꝰ mūdi deſpicere ⁊c̄. Et quis eſt hic et laudabimꝰ eum. Eccl̓iaſtici. xxxj. ſed hec ꝑfectio nihil ad nos rōne pn̄tis ꝯtra ctus. Nec locū hꝫ illud Lu. xj. Dimitte nob̓ debita nr̄a. ſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ de bitoribꝰ nr̄is. Sꝫ vltra procedamus in pͥncipali. et eſt veritas ꝙ ſi creditor et etiā fideiuſſores in expenſis factis circa alimentoꝝ exhibitionē nimiū delicate