De ꝯͣctibusſarracenoꝝ contra fideles immanitatꝭ ſeueritate patrata deſeuit. Et vltra perpende: et īmo videtur ꝙ creditor talis plus cōmittat qͣꝫ ſimplicem rapinā velvſuram dū ipſe cum fideiuſſoribꝰ ad hoc per ipſum inductis immo compulſisfacit huiuſmodi exactionis acerbitatē. vt legit̉ ⁊ no. ff. de ſer. cor: l. j. vbi perſuadere eſt peius qͣꝫ facere: et a fortiori compellere eſt plus qͣꝫ ꝑſuadere. Unde dicit Archidya. ꝙ plus delinquit qͥ facit alium delinquere qͣꝫ ꝙ ipſe ꝑ ſe delinqͣt.de heret̓. c. ij. li. vj. ī glo. iiij. et ibidē allegat multas ratiōes et rationū rationeset iura. et ratio eſt: quia ad peccatū ſuum peccatū alterius in ſuuꝫ accumulat.prout qui virginē ſeducendo procat: aut proſtitui procurat. ꝓut colligit̉ ex iamdictis. et patet. ff. de ritu nup. l. Palam.§. Lenociniū. cum cōcor. ⁊ ſic patet inpropoſito. ꝙ ſi in hoc mens creditoris perſiſtebat. extunc totū quod ſibi per ſeet fideiuſſores acquirit vltra ſortē eſt vſura. ⁊ ꝑ conſeq̄ns tenet̉ ad reſtitutōemīmo videmꝰ dū creditor ſimpliciter vtitur pignore. vt videlicet ſi pignus foretveſtis. liber. domꝰ vel area peccat. vt dicit lex. ff. de furtꝭ. Creditor. al̓s incipitSi pignore. Et fortiꝰ ſic ⁊ grauius peccat ſi creditor comitē ad ineundū talēcontractū per carceres. minas aut terrores induxit: prout ſepe cōtingit. aut al̓scircūueniendo decepit. ⁊ extunc deceptis et nō decipientibus iura ſubueniuntde re. ꝑmū. Cum vniuerſorum. cum cōcor. in glo. prout hec et alia clarius inexperientia videre poſſumus quotidiana.Sed nunc vadamus ad contrariaPer que ꝓbatio et ꝓbationis inquiſitio ⁊ inqͥſitionis promulgatio patenter erit optima. quia ꝑ oppoſitum neſciunt̉ omīa bona. vt le. ⁊ no. viij. q. j. Sciendū. Un̄ clare videturſi creditor ſinceritatis pietate motus aūt gratuito titulo. aut honeſta cauſa vtvidelicꝫ ex dote ⁊ donatiōe ꝓpter nuptias: aut propter redemptiōem captiuoꝝvel ex oppreſſorū reuelatōe: ſine vſurarū prauitatis cōtumelia in huiuſmodi cōtractus executione proceſſit. ⁊ ꝯſequēter ſine dolo ⁊ fraude. et in finē vt comesdebitor principalis tanqͣꝫ cōtumax puniat̉ de iniuria creditori gratioſo taliterillata. propter nō ſolutionē debite pecunie et vtilitatē debitorum patenter conuerſe: non peccat. Immo videt̉ ꝙ homo liber pro debitis incarcerari pōt et detineri vſqꝫ ad ſatiſfactiōem. vt no. in. l. j. C. qui bo. ce. poſ. et in. c. ij. de pig. etita ſeruat̉ in totius ytalie terra. et etiā pater poteſt filiū obligare ⁊ etiā venderein maxima neceſſitate. vt videlicet famis. C. de pa. qui fi. diſtrax. l. ij. ſꝫ nō vxorem. vt no. Car. in. c. Non eſt. de ſpon. ſic parentes vendiderūt puellam in ſitꝭanguſtia vt biberent. Iohel̓. iij. in pͥn. Nunc redeamꝰ ad ꝓpoſitum. eſt enim inveritate magnū ingratitudinis vicium in debitore qui de re gratioſe ſibi conceſſa aut mutuata ex iuſta cauſa: vel al̓s ſibi libere credita. immemor accepti beneficij nō ſatiſfacit creditori. vnde pertinēter dicitur ꝙ ingratitudo ſit maximūvicium. vt le. ⁊ no. liiij. diſ. Qui ex familia. cū concor. De qua dicit Bern̄. Ingratitudo eſt ventus vrens ſiccans ſibi fontē pietatis. rorem miẜicordie fluentis gratie. vnde nō inuanū dicitur ꝙ ingratitudo genuit vſuram ⁊ ſimoniam.hoc eſt qꝛ recipiens mutuū vel bn̄ficium ab amico vl̓ ſocio fuit ingratus. vndecogitat abundās in bonis vel beneficijs. vt de cetero fructuoſe ⁊ ſine rerū ſuaꝝſterilitate pecuniā vel beneficiū alteri vl̓ aliter conferat: a quo fructus vtilitatēreportare valeat: vnde poſuit tibi ꝟſum. Genuit ingratus: pariter cum ſimonefenus. Et propterea dixit ꝓpheta pſal. xxxv. Mutuabit̉ peccator. id eſt mutuūrecipit peccator ⁊ nō ſoluet. iuſtꝰ aūt miſeret̉ ⁊ retribuet. Un̄ qͣꝫ gratioſum pie