iniquos iudice tem. Unde ꝓprie ſequitur. Dignū eſt em̄ vt qui in tot preſumit offendere pena multiplici caſtiget̉. vicꝫ hic in alio ſeculo dum dicit lamētabil̓r anxiādo dam natus inique. ach miſer crutior tantū bonum eſſe ereptuꝫ de faucibꝰ meis. xiij. q. j.§. Quibꝰ aūt. et ꝯueniēter ſequit̉ ꝓut dicit Hiero. ad Ruſticum narbonen̄. xciij. di. Dyaconi ſunt. Ipſe noſti viſibil̓r in mūdo ius inuadit alienū accu­ſatur a pauꝑe dānat̉ a iudice. ita in eccl̓ia dei quiſqꝫ ſtipēdia perdit clamat ad dn̄m. exaudit̉ a chriſto. differt̉ vltionis ſentētia ſi ſedant̉ vniuerſa. id eſt reſtituunt̉: ẜm Archidya. Hec ibi. Et igit̉ tal̓r tam miſerabil̓r leſus. ſubiun git inferēs. Dn̄e ſaluū me fac qm̄ alieni inſurrexer̄t aduerſum me fortes q̄ſie runt aīam meā: ꝓpoſuerūt deum an̄ ꝯſpem̄ ſuuꝫ. Psͣ. liij. Quid ſequit̉ ẜm Bern̄. Ueniet male iudicata reiudicabit. illicite iurata refutabit. fac̄ iudi­cium iniuriam patientibꝰ apud quem plus valebūt pura corda qͣꝫ aſtuta ver­ba: ꝯſcīa bona qͣꝫ marſupia plena. et dicet Iuſtꝰ iudex terribil̓ atqꝫ fortis. dele­antur de libro viuuentiū iuſtꝭ ſcribant̉. psͣ. lxviij. vltra. Ue eis receſſe­runt a me. vaſtabunt̉ qꝛ p̄uaricati ſunt. Oſee. vij. de pe. di. iiij. Ue eis. Itē ſcri bitur. Ue eis qꝛ dixerūt neqͣꝫ eſt bonū qd̓ bonū eſt neqͣꝫ. xiij. q. iiij. Quiſqͥs. Item ve ipſis qꝛ dixerūt bonuꝫ malū malū bonū: ponētes tenebras lucē lu tenebras. Eſa. v. xi. q. iij. ve qui dicitꝭ. et Hiero. ſuꝑ epl̓a Pauli ad philemo nem. Si quis dixerit iuſtū iniuſtū iniuſtū iuſtum: abominabil̓ eſt vterqꝫ apd̓ deum. ſiml̓r ſctm̄ dic̄ ſctm̄: rurſum ſctm̄ aſſerit ſctm̄: abominabilis eſt. xj. q. iij. Si qͥs dixerit. vnde Paulꝰ dixit ad iniquū iudicē qui precepit aſtanti bus vt os eius ꝑcuteret̉ videlicꝫ dicens. Percutiet te deus paries dealbate. et tu ſedens iudicas ẜm legem: contra legē iubes me percuti. Act. xxiij. et. xxiij q. j. Paratus. vn̄ Greg. ſuꝑ Ezech̓. ome. ix. c. vlt. Ue in ſcpͥtura ſacra ſepiꝰ de eterno luctu qͣꝫ pn̄ti ſolet intelligi. vnde ſcriptuꝫ ē. Ve impio ī malū. retributio em̄ manuū eius fiet ei. Et beatꝰ Iob legit̉ dixiſſe. Si impiꝰ fuero: ve mihi ē. ſi autē iuſtꝰ leuabo caput ſecurꝰ afflictione miſeria. et Greg. ibideꝫ mora. ix. c. xxx. Impiꝰ nanqꝫ ve habet. iuſtus miſeriā. quia eterna dānatio reprobum ſe­quitur. electus quiſqꝫ doloribꝰ tranſitorie aduerſitatis expiat̉. impius caput leuat. ſed elatus euadere ve qd̓ ſequit̉ valet ⁊c̄. Unde dixit veritas. Ve vo bis ridētis qꝛ flebitis. Et merito cum ip̄e iudex iniquꝰ in hac vita fuerit odi­bilis deo hominibꝰ. Nam vt dic̄ laureatꝰ poeta de remedijs vtriuſqꝫ fortune li. ij. c. lxvj. Iniqͦ iudice nullū venenoſiꝰ eſt aīal. a ſerpente ſe leſos dolēt quidē homines: conq̄rūtur. facit ſerpens qd̓ ſuū erat qͣꝫuis qd̓ placitum patien ti. iniquꝰ aūt iudex facit qd̓ eſt ſpiritꝰ nequiſſimi. Hec ille. Unde proprie iudi ces iniqͥ ſunt hi quibꝰ xp̄s noluit orare amariſſime mortꝭ ſue temꝑe dixit: Pater dimitte eis: em̄ ſciunt qͥd faciūt. Lu. xxij. et ſic non orauit ſcribis et phariſeis: nec legū peritis iniqͥs iudicibꝰ. nam hi ſunt fuer̄t ſciuerūt qͥd fecerunt. qd̓ erat iniquū. ſed orauit illis ſimplicibꝰ ſpiculatoribꝰ et militibus ip̄m crucifigentibꝰ qui ad mādatū potentatꝰ ꝑitoꝝ fecerūt qd̓ operati fuerunt. Unde ꝯn̄ter ad ꝓpoſitum redeundo. Ipſe chriſtus a peritis crucifixus.i. man­dato peritoꝝ cruciatus: dum iudicabit ſeculū ignē dicet demonibꝰ. In igneꝫ ꝓijcies eos: in miſerijs ſubſiſtēt. pluet ſuꝑ eos laqueos ignis: ſulphur ſpūs ꝓcellaꝝ pars calicis eoꝝ.i. tormenti ipſoꝝ. quoniā iuſtus dn̄s iuſticias dilexit. equitatē vidit vultꝰ eius. Pſal. xj. O qͣꝫ male ẜm Bern̄. tunc omnes iudices lo­cuti ſunt vident̉ vt cōfundātur. vident ne cōſolent̉ a quo vel a qͥbꝰ vident̉ et ab omnibꝰ vident̉ et vt pre ml̓titudine intuentiū fiat confuſio ml̓ta. hec ille.