Dyalo. de conſo. Unde Iſido. de ſummo bo. libro. iij. c. lv. de prauis iudicibꝰ ſic inquit. Nemi ſtultoꝝ vel improboꝝ oportꝫ iudicē eſſe. nam ſtultus ignauiā ignorat iuſti­ciam. improbus autē per odium vel cupiditatē corrumpit ipſam quam iudicat veritatem. Grauius lacerant̉ a prauis iudicibꝰ pauꝑes qͣꝫ a crudeliſſimis hoſti bus. nullus em̄ predo tam cupidus in alienis qͣꝫ iudex iniquꝰ in ſuis. latrones in acceſſis faucibꝰ aut latebroſis latentes in inſidias ponūt. iſti palam rapaci­tatꝭ malicia ſeuiūt. hoſtes in alienoꝝ ſanguinē tm̄ intendūt. iudices mali quaſi crudeliſſimi carnifices ꝯfratrū ciuiū opp̄ſſione ſua ſubiectoꝝ vitā extinguūt. Et infra. Sepe iudices mali cupiditatis cauſa aut differūt aut peruertunt iu­dicia: nec finiūt certa partiū negocia quouſqꝫ marſupia eoꝝ qui cauſat̉ exhau­riant. Hec ille. Et vltra ſi videre volueris copioſe de iniquoꝝ iudicum condi­tionibus: hoc capl̓m plene ruminabis cum pluribꝰ ſtatim ſequētibꝰ. Hanc igit̉ continuatiōis collationē ego Felix cantor Thuricenſis decretoꝝ doctor ſtudij Bononien̄ inutilis. quia grauatus terribil̓r per prelatū meum ſuccubui. ſil̓i aliam collationē que intitulatur de conſolatiōe inique ſuppreſſoꝝ anxiatus pilaui. ad interiorē ſuijpſius et cuiuſlibet noſtrum cognitionē vt ſciamꝰ om̄s dignū ſit vt quis puniat̉ in eo in quo deliquit. et qui iuſticie que deus eſt offen dit ſerenitatē: omniū reus iuſto iudicio dei hic iudicetur: et in ſecula ſecl̓orum per ignem Amen. Finis. Dyalogus de conſolatiōe iniq̄ ſupp̄ſſoꝝ Nxiatus. Anxiatus eſt in me ſpūs meus: in me turbatū eſt cor meum. quia perſecutus eſt inimicus animam: humiliauit in terra vitam meā. Pſalm̄. cxli. Et nunc omnipotens deus iſrael anima in anguſtijs et ſpiritꝰ anxius cla mat ad te: audi domine miſerere: quia deus es miſericors mi ſerere mei. Ba­ruch. iij. capl̓o. Sapientia. Uidi calumnias que ſub ſole gerūtur: et lacrimas innocentū et conſolatorē nemi­nem: nec poſſe reſiſtere eorum violentie cunctorū auxilio deſtitutos: et laudaui magis mortuos qͣꝫ viuuentes. Eccl̓iaſtes. iiij. Et igitur clama ne ceſſes: quaſi tu ba exalta vocem tuam. Eſaie. lviij. quia ſcis dixit propheta: qui clamaue­runt ad dominū cum tribularentur de neceſſitatibus eoꝝ liberauit eos. psͣ. cvi Anxiatus Aſpiciens a longe: ecce video dei potentiam venientē: et nebulam totam terram tegentē: et quaſi ſtella matutina in medio nebule: et quaſi luna plena in diebus ſuis lucet: et quaſi ſol refulgēs. Eccl̓iaſtici. l. c. Et aiebam inferendo: Que eſt iſta que progredit̉ quaſi aurora conſurgens. pulcra vt luna. electa vt ſol. Canticoꝝ..vj. in veſtitu de aurato cir­cūdata varietate. in fimbrijs aureis circumamicta varietatibus. Pſalm̄. xliiij. Sapientia. Ego ex ore altiſſimi prodiui primogēta ante omnē crea turā. ego in altiſſimis habito: et thronꝰ meus in colum­na nubis. Eccle­ſiaſtici. xxiiij. Anxiatꝰ. Laudet te alienum et os tuum: extra­neus et labia tua. Prouerb̓.xxvij. Et dixit ſapientꝭ autoritas. Ne te collaudes: nec te culpaueris ipſe.