gis de conſolatiōe Semꝑ enī dominus iniuſtas vlciſcitur iras. Eſto forti animo cum ſis dānatꝰ iniq̄. dicit eiuſd̓ ſerenitas. Nemo diu gaudet qͥ ſub iudice vincit ius. gigni. li tu ferre moleſte Indulget fortuna: mal̓ vt ledere gus Et qꝛ facies de ꝑſeq̄ntibꝰ me iudiciū: ⁊ vſqꝫ qͦ ex(poſſit. altabit̉ inimicꝰ meus ſuꝑ me. Exurge qͣre obdormis dn̄a: a ꝑſeq̄ntibꝰ me. qꝛ confortati ſunt ſuꝑ me. educ de cuſtodia.i. carcere ſapiētia Et qͥs eſt hō qui vl̓t vitā diligit dies videre bonos ⁊ igit̉ Cede locū leſus Ortune cede potēti. potuit aliqn̄ ꝓdeſſe valebit. Ira odiū generat ꝯcordia nutrit amorē. latus Et ſi ira eſſet mater odij. ſapientia Atqꝫ ſic. Auxiatꝰ e ſcie matrē ſequitur ſua proles. vnde nō dat qͥ nō habꝫ. ij. q. vij. Dayber ius. vicꝫ fritutis calores. ⁊ qd̓ natura negat: nemo feliciter audet. Sic odium durū nat nal̓r de male mr̄e ꝓcreatū. odioſa nunqͣꝫ carebit ſeueritate tanqͣꝫ lupus qͥ lupina nō exuit̉ voracitate. Nec ſpero nutricē amoris vicꝫ concordiā int̓ leſum ⁊ ſedentē p̄ſentes vti fecūditate. et Salomon ſuaſit cordintime in inimi cū reconciliatū nunqͣꝫ debere firmiter cōfidere. de quo pleniſſime ſcripſi ī libro de nobitate. c. vlt. Un̄ quidā ſapiēs. Una eſt de aduerſitatibꝰ huiꝰ mūdi grauioribꝰ homī libero qui neceſſitate cogit̉ vt ſibi ſubueniat inimicꝰ. Un̄ qͥdam Arabs requiſitus quidnā fuerit vite pn̄tis faſtidiū acerbiꝰ. reſpondit. angaria tus inedia corā inimico ꝓſtratus gr̄am eius petiturꝰ. Nūc tempꝰ eſt ⁊ refert vt Sapīa ſatiſfiat ꝓmiſſis. vt vicꝫ alia ꝯſolatiōis felicitate gaudeamꝰ. Et qual̓r offers munꝰ tuū an̄ altare. et qn̄ recordatꝰ fueris ꝙ frat̓ tuus habet aliqͥd aduerſum te: qn̄ relinquis munꝰ an̄ altare. et vadis prius reconciliari fratri tuo anteqͣꝫ munꝰ tuum offeras vt mandat chriſtꝰ Math. v. nxiatus O altitudo diuitiaꝝ ſapiētie dei. gl̓ioſa dicta ſūt de te. ⁊ ita loquerꝭ inſipiētie mee ⁊ vteris ꝓut apparet chriſti dogmatꝭ iūciatiōe. hāc amaui ⁊ exqͥſiui ⁊ amator ſū factꝰ forme illiꝰ. Un̄ ẜm doctores ninariꝰ iam dictoꝝ ꝟboꝝ eſt de conſilio. et videt̉ ſi dimiſero rancorē d̓ animo in ſaluus. leſionē aūt ſi nō dimiſero: nihilominꝰ ſaluus ero. Un̄ dixit Proſp Mitanicꝰ ꝓſa. iij. Sic diligendi ſunt hoīes vt eoꝝ nō diligāt̉ errores. qꝛ aliud ſt amare qd̓ ſunt: aliud odiſſe qd̓ faciūt. et Salo. ꝓuerb̓. viij. Ego diligo dilientes mee. Et idē dixit Ecc̄s. iij. Eſt tempꝰ dilectiōis et tēpus odij: tempꝰ belliempꝰ pacis. Et xp̄s Ioh̓. xiij. Qui diligit me diliget̉ a pr̄e meo ⁊ ego diligā i. qꝛ ego ⁊ pater vnū ſumꝰ. Et ꝯn̄ter. Qui odit xp̄m et ipſe ⁊ pr̄ eiꝰ odio ꝑ ſe nt̄ eundē. Et idē dixit. Qui ſequit̉ me: nō ābulat in tenebrꝭ Io. viij. Et ille talia viuēs propalauit poſt mortē ſuis iniquis ꝑſecutoribꝰ diriſſime necis uſqꝫ penā crudel̓r infligere nō tardauit. vt in d̓ſtructōe hierl̓m per pͥncipes noꝝ: ꝓut infra dicet̉. al̓s etiā multipl̓r exꝑientia demonſtrauit. nā indiimis exiſteret vt quis reꝝ ſuaꝝ violentis ablatoribꝰ penitꝰ iniuriā cū rebꝰ mitteret: vt illis ꝑ hͦ impune ceteriſqꝫ raptoribꝰ incentiuū facilitas veneli p̄beret. ⁊ ꝓpterea regula iuris q̄ dicit Non dimittit̉ pctm̄ ⁊c̄. macernit̉ ⁊ ſemꝑ pͥncipatū tenet. et niſi fiat ſatiſfactio nō dimittā. ſalua ꝑ cientia. et hoc mihi iuris autoritate patēter largiſſime licꝫ. Sꝫ fateor Codiū durū filiū ire: nec rancorē eius frēꝫ: ⁊ inuidiā eiꝰ ſororē: ⁊ cordis duſi eius nouercā: de pectorꝭ habitaculo repulerit ⁊ leſo nō ſatiſfecerit: ꝙ de