gis de conſolatiōe Semꝑ enī dominus iniuſtas vlciſcitur iras. Eſto forti animo cum ſis dānatꝰ iniq̄. dicit eiuſd̓ ſerenitas. Nemo diu gaudet ſub iudice vincit ius. gigni. li tu ferre moleſte Indulget fortuna: mal̓ vt ledere gus Et qꝛ facies de ꝑſeq̄ntibꝰ me iudiciū: vſqꝫ ex­(poſſit. altabit̉ inimicꝰ meus ſuꝑ me. Exurge qͣre obdormis dn̄a: a ꝑſeq̄ntibꝰ me. qꝛ confortati ſunt ſuꝑ me. educ de cuſtodia.i. carcere ſapiētia Et qͥs eſt qui vl̓t vitā diligit dies videre bo­nos igit̉ Cede locū leſus Ortune cede potēti. potuit aliqn̄ ꝓdeſſe valebit. Ira odiū generat ꝯcordia nutrit amorē. latus Et ſi ira eſſet mater odij. ſapientia Atqꝫ ſic. Auxiatꝰ e ſcie matrē ſequitur ſua proles. vnde dat habꝫ. ij. q. vij. Dayber ius. vicꝫ fritutis calores. qd̓ natura negat: nemo feliciter audet. Sic odium durū nat nal̓r de male mr̄e ꝓcreatū. odioſa nunqͣꝫ carebit ſeueritate tanqͣꝫ lu­pus lupina exuit̉ voracitate. Nec ſpero nutricē amoris vicꝫ concordiā int̓ leſum ſedentē p̄ſentes vti fecūditate. et Salomon ſuaſit cordintime in inimi reconciliatū nunqͣꝫ debere firmiter cōfidere. de quo pleniſſime ſcripſi ī libro de nobitate. c. vlt. Un̄ quidā ſapiēs. Una eſt de aduerſitatibꝰ huiꝰ mūdi gra­uioribꝰ homī libero qui neceſſitate cogit̉ vt ſibi ſubueniat inimicꝰ. Un̄ qͥdam Arabs requiſitus quidnā fuerit vite pn̄tis faſtidiū acerbiꝰ. reſpondit. angaria tus inedia corā inimico ꝓſtratus gr̄am eius petiturꝰ. Nūc tempꝰ eſt refert vt Sapīa ſatiſfiat ꝓmiſſis. vt vicꝫ alia ꝯſolatiōis felicitate gaudeamꝰ. Et qual̓r offers munꝰ tuū an̄ altare. et qn̄ recordatꝰ fueris frat̓ tuus habet aliqͥd aduerſum te: qn̄ relinquis munꝰ an̄ altare. et vadis prius re­conciliari fratri tuo anteqͣꝫ munꝰ tuum offeras vt mandat chriſtꝰ Math. v. nxiatus O altitudo diuitiaꝝ ſapiētie dei. gl̓ioſa dicta ſūt de te. ita loquerꝭ inſipiētie mee vteris ꝓut apparet chriſti dogmatꝭ iūciatiōe. hāc amaui exqͥſiui amator ſū factꝰ forme illiꝰ. Un̄ ẜm doctores ninariꝰ iam dictoꝝ ꝟboꝝ eſt de conſilio. et videt̉ ſi dimiſero rancorē animo in ſaluus. leſionē aūt ſi dimiſero: nihilominꝰ ſaluus ero. Un̄ dixit Proſp Mitanicꝰ ꝓſa. iij. Sic diligendi ſunt hoīes vt eoꝝ diligāt̉ errores. qꝛ aliud ſt amare qd̓ ſunt: aliud odiſſe qd̓ faciūt. et Salo. ꝓuerb̓. viij. Ego diligo dili­entes mee. Et idē dixit Ecc̄s. iij. Eſt tempꝰ dilectiōis et tēpus odij: tempꝰ belli­empꝰ pacis. Et xp̄s Ioh̓. xiij. Qui diligit me diliget̉ a pr̄e meo ego diligā i. qꝛ ego pater vnū ſumꝰ. Et ꝯn̄ter. Qui odit xp̄m et ipſe pr̄ eiꝰ odio ſe nt̄ eundē. Et idē dixit. Qui ſequit̉ me: ābulat in tenebrꝭ Io. viij. Et ille talia viuēs propalauit poſt mortē ſuis iniquis ꝑſecutoribꝰ diriſſime necis uſqꝫ penā crudel̓r infligere tardauit. vt in d̓ſtructōe hierl̓m per pͥncipes noꝝ: ꝓut infra dicet̉. al̓s etiā multipl̓r exꝑientia demonſtrauit. indi­imis exiſteret vt quis reꝝ ſuaꝝ violentis ablatoribꝰ penitꝰ iniuriā rebꝰ mitteret: vt illis impune ceteriſqꝫ raptoribꝰ incentiuū facilitas ve­neli p̄beret. ꝓpterea regula iuris dicit Non dimittit̉ pctm̄ ⁊c̄. ma­cernit̉ ſemꝑ pͥncipatū tenet. et niſi fiat ſatiſfactio dimittā. ſalua cientia. et hoc mihi iuris autoritate patēter largiſſime licꝫ. Sꝫ fateor Codiū durū filiū ire: nec rancorē eius frēꝫ: inuidiā eiꝰ ſororē: cordis du­ſi eius nouercā: de pectorꝭ habitaculo repulerit leſo ſatiſfecerit: de­