Collatio II Capitula putationis expectatiōe ſuſpēſi. ¶ Explicit Collatio prīa Abbatis Moiſi de monachi deſtiatione vel fine. Incipiūt capitula ſecūde collationis eiuſdeꝫ ſe ¶ Cap. primū. nis. Roemiuꝫ ab batꝭ moyſi de diſcretiōis gr̄a. ij Quid diſcretio ſola ꝯferat monacho ⁊ diſputatio ſuꝑ hͦ abbatis. Antonij. iij De errore ſaulis ⁊ achab. qͦ per diſcretiōis imꝑitiā ſūt decepti iiij Que de bono diſcretiōis in ſcripturis ſanctis referatur. v De morte heronis ſenis. vi De ruina duoꝝ fratrū ob diſcretiōis imperitiā. vij De alterius illuſiōe quā ꝑ impe ritia diſcretiōis incurrit. viij De lapſu ⁊ deceptiōe monachi meſopotamen. ix Interrogatio de acqͥrēda ꝟa diſcretione. x Reſpōſio quēadmodū poſſidea tur vera diſcretio. xi Uerba abbatis ſerapionis. ⁊ de marcore patefactarū cogitatio nū. ⁊ de periculo ꝓprie ꝯfidētię. xij Confeſſio verecūdie ob qua con funderem cogitatiōes noſtras ſenioribus reuelare. xiij Reſponſio de confuſione calcāda ⁊ periculo nō cōdolentis. xiiij De vocatiōe ſamuelis. xv De vocatiōe Pauli apoſtoli. xvi De appetenda diſcretione. xvij De īmoderatꝭ ieiunijs ⁊ vigilijs. xviij Interrogatio de ꝯtinētia vl̓ refe ctionis menſura. xix De optio cibi qͦtidiani modo. xx. Obiectio de facilitate cōtinentię q̄ duobꝰ paximacijs ſuſtinetur. xxi Reſponſio de virtute ⁊ menſura ex parte continentie. xxiij Quinā gn̄alis ꝯtinētię ac refectionis modus ſit. xxiij Quēadmodum abūdantie humorū genitaliū caſtigentur. xxiiij De labore equalis refectionis. et de fratris beniamin edacitate. xxv Interrogatio quo vna ſemꝑ eademqꝫ menſura ſeruetur. xxvi Reſponſio de nō excedendo refectionis modo. Expliciunt capitula. Incipit ſe cūda collatio Abbatis Moiſi Cap̄. i. de diſcretione. Eguſtato itaqꝫ matutino ſopore cū ortū lud tādē nob̓ claruiſſe gaudētes. reꝓmiſſā narrationē repoſcere cepiſſemꝰ. btūs moyſes ita exorſꝰ ē. Cū videā vos tanti deſiderij ardore flā matos. vt ne ip̄m quidē paruiſſimū qui etis momētū quod ſpiritali collatiōi ſb̓ trahens refectioni carnis malueraꝫ deputare. ad requiem credam veſtri corporis profeciſſe. mihi qͦꝫ hunc veſtrum cōſideranti feruorem ſollicitudo maior inuehitur. Neceſſe eſt enī etiā me in ꝑſoluendo debito. tanto maiorem deuotionis curam gerere: quanto vos attentius video illud expetere. ẜm illam ſententiā. ſi ſederis cenare ad menſam potentis. ſa piēter intellige q̨̄ apponūtur tibi. et īmit. te manum tuam ſciēs. quia talia te opor tet preparare. Quamobrem d̓ bono diſ cretionis eiuſqꝫ virtute dicturi. in quā ſermo nocturne collationis ingreſſus finem noſtrę diſputationi dedit. cupio vobis eius excellentiā patrū primo con ſignare ſententijs. vt cum patuerit. quid de illa ſenſerint. vel pronunciauerint maiores noſtri. tum prolatis tā antiquis multorum qͣꝫ recentibus ruinis et caſibus qui pro eo ꝙ minus eam fuerāt aſſecuti ꝑnicioſo deiecti ſūt lapſu inqͣꝫtū poſſumꝰ vtilitates eiꝰ ⁊ cōmoda retͣctemꝰ. quibꝰ diſcuſſis quēadmoduꝫ
zum Hauptmenü