Capitula Sed iam diſputationē noſtrā duarum ferme noctiū lucubratione ꝯfectam diei tertij ſubſequēs aurora cōcludit. ac de ꝓfundiſſimo queſtionū pelago nauicu­lam collationis huiꝰ ad tutiſſimū ſilen­tij portū cōpēdio nr̄ę ruſticitatꝭ attraxit. In qd̓ nos qͥdem ꝓfundū qͣꝫto interius flatus diuini ſpūs introduxit. tanto di­fuſior p̄cedens oculoꝝ aciē ſꝑ aꝑiet̉ im mēſitas. ac ẜm ſnīam ſalomonis. longiꝰ fiet a nob̓ magꝭ qͣꝫ erat. alta ꝓfunditaſ qͥs īueniet. Ꝙͣobrē dn̄m dep̄cem vt ī nobis vel timor eius vl̓ charitas q̨̄ cade re neſcit immobilis ꝑſeueret. q̨̄ nos et ſa pientes prudenteſqꝫ poterit conſeruare a diaboli telis ꝓtegere cuſtodire ſem per illeſos. His etenī cuſtodibꝰ impoſſi­bile eſt quēpiam laqueos eius incurrere Inter ꝑfectos aūt imꝑfectos iſta diſtā tia eſt. in illis qͥdem fixa( vt ita dixe­rim) maturior charitas tenaciꝰ perſeue­rans firmius eos cuſtodit ac faciliꝰ facit in ſanctitate durare. in illis vero velut ī firmius collocata. ac facilius refrigeſcēs citius facit eos peccatoruꝫ laqueis ac ſe pius implicari. Quibꝰ auditis ita ẜmo nibus eius accenſi ſumus. vt maiore ſitis ardore ad noſtram cellam reu̓tere. mur qͣꝫ ad ip̄ius veneramus. Explicit collatio ſecūda abba­tis ſereni. Incipiunt capitula collationis prime abbatis yſa­ac de oratione. Capi. primum. Roemium collationis. ij Uerba abbatis yſaac ſuꝑ oratōnis qualitate iij Quemadmodum pura ac ſince­ra paratur oratio iiij De mobilitate animę plume vel pennulę comꝑate v De cauſis quibus mens noſtra aggrauatur. vi De viſione cuiuſdam ſenis quā ſuꝑ fratris īqͥeta oꝑatōe ꝓſpexit. vij Interrogatio de eo maiorꝭ diff­ficultatis ſit cuſtodire cogitatio­nes bonas qͣꝫ parare. viij Reſponſio de diuerſis orationū qualitatibus. ix De qͣdripartita orationū ſpecie x De ordine ſpecieruꝫ quę ſuꝑ ora tionis qualitate ponuntur xi De obſecratione xij. De oratione xiij De poſtulatione xiiij De gratiarumactione. xv Utrū quattuor orationū ſpēs ſil̓ et omnibꝰ an ſingillatim viciſ­ſim vnicuiqꝫ ſint neceſſarie­xvi Ad quas orationum ſpecies noſ metip̄os tendere debeamus xvij De quatuor ſupplicationum ge­neribus a domino initiatꝭ xviij De oratione dominica. xix De eo dic̄ adueniat regnū tuū xx De eo dicit fiat voluntas tua. xxi De pane ſuper ſubſtantiali ſiue quotidiano. xxij De eo dicit dimitte nob̓ debi­ta noſtra. reliqua xxiij De eo dicit ne nos inducas ī temptationem. xxiiij De eo debeant alia poſtula ri qͣꝫ hęc tantū q̨̄ orationis domi­nice modulo continentur xxv De qͣlitate ſublimioris oratiōis xxvi De diu̓ſis cōpunctionū cauſis. xxxviij De varijs cōpūctionū qͣlitatibꝰ. xxviij Interrogatio de eo non ſit in noſtra ptāte ꝓfuſio lachrymarū xxix Reſponſio de diuerſitate cōpun ctionū lachrymas digerūt. xxx De eo elici debeant lachry­me qn̄ non ſpontanee ꝓferunt̉ xxxi Sententia abbatis anthonij ſuꝑ orationis ſtatu. xxxiij De exauditōnis indicio­xxxiij Obiectio qꝛ p̄dicte exauditiōis fi ducia tantū ſanctis conueniat. xxxiiij Reſponſio de diuerſis exauditio num cauſis xxxv De oratione intra cubiculum et clauſo oſtio deferenda. xxxvi De vtilitate breuis ac tacite ora­tionis