Sancti Auguſtini de temporeModo quando implent̉ eccleſię putamusiocundari iudęos? Eccleſię ędificant̉: dedicant̉: implent̉: quomodo illi iocundant̉? Nōſolum non iocundant̉: ſed etiā confundunt̉:Psͣ. 29. ⁊ implet̉ vox exultantis: Exaltabo te domine quoniā ſuſcepiſti me: ⁊ non iocūdaſti inimicos meos ſuꝑ me. Non iocundaſti ſuperme: ſi mihi credant: iocūdabis ī me. Ne multa dicamus: ad illa quę cantauimus aliquāD do veniamꝰ. Quomodo dicit chriſtus: Cōabi. sͣ. ſcidiſti ſaccum meuꝫ: ⁊ accinxiſti me lęticia?Saccus eius erat ſimilitudo carnis peccati. Non tibi vileſcat: qd̓ ait: ſaccum meū: ibierat incluſum p̄cium tuum. Cōſcidiſti ſaccūmeū. Euaſimus ad ſaccum iſtum. Cōſcidiſtiſaccum meū: In paſſiōe cōſciſſus eſt. Quomodo ergo deo patri dicit̉: Cōſcidiſti ſaccūmeū? Quomō patri dicat̉: vis audire: CōſciR0. 8. diſti ſaccū meū? Quia ꝓprio filio non pepercit: ſed pro nobis omnibꝰ tradidit illū. Fecitenim ꝑ iudęos neſcientes: vnde redimerent̉ſcientes: ⁊ cōfunderent̉ negantes. Neſciuntem̄ quid boni nobis operati ſunt malo ſuo.Suſpēſus eſt ſaccꝰ: ⁊ quaſi letatus ē impiꝰ.Iob̓. 19. Conſcidit ſaccum lancea ꝑſecutor: et fuditp̄cium noſtrū redemptor. Cantet chriſtus redemptor: gemat iudas venditor: erubeſcatiudęus emptor. Ecce iudas vēdidit: iudęusemit: malum negociū egerunt: ambo damnati ſunt: ſeipſos ꝑdiderūt venditor et emptor. Dicat ergo caput noſtrū: dicat ꝓ corpore occiſo: pro corpore dedicato. Dicat: audiamus: Cōſcidiſti ſaccum meū: ⁊ accinxiſtime lęticia: id eſt conſcidiſti mortalitatē meā⁊ accinxiſti me īmortalitate ⁊ incorruptionePsͣ. 29. Ut cantet tibi gloria mea: ⁊ non cōpungar.Quid eſt: non cōpungar? Iam contra menon ferat lanceam ꝑſecutor. Ut nō compun36. 5. gar. Chriſtus enim ſurgens a mortuis: iamnon morit̉: ⁊ mors illi vltra non dominabit̉.Ꝙ autē mortuus eſt: peccato mortuꝰ eſt ſemel: ꝙ autē viuit: viuit deo. Ita et nos inqͥtexiſtimemus nos mortuos eſſe peccato: viuere autē deo in chriſto ieſu domino noſtro.Ergo dum nouam conſtructionē ſanctę huius eccleſię libēter attendimꝰ quā diuino nomini hodie dedicamus: inuenimus a nobisdebere ⁊ deo noſtro maximā laudē ⁊ ſanctitati veſtrę congruū de diuinę domus ędificatione ſermonē. Tūc aūt ſermo noſter congruus erit: ſi in ſe aliquid ędificatiōis habeat: qd̓ vtilitati aīarū veſtraꝝ deo vos interiꝰędificante ꝓficiat. Qd̓ hic factum corporalit̓videmus in parietibꝰ: ſpiritaliter fiat in mētibus: ⁊ qd̓ hic ꝑfectum cernimus in lapidibus ⁊ lignis: hoc ędificāte gratia dei ꝑficiat̉in corporibꝰ veſtris. Principaliter ergo gratias agamus dn̄o deo nr̄o: a quo ē omne da Iacobi. i.tum optimū: ⁊ omne donū perfectū: et eiusbonitatē tota cordis alacritate laudemus:quoniā ad cōſtruendā iſtā domū oratiōis fideliū ſuorum viſitauit animū: excitauit effectum: ſurrogauit auxiliū: inſpirauit necduꝫvolentibus vt vellent: adiuuit bonę volūtatis conatus vt facerēt: ac ꝑ hoc deus qͥ operatur in ſuis ⁊ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona volun Phil. 2.tate: hęc omnia ipſe cępit: ipſe ꝑfecit. Et qͥaoꝑa bona in conſpectu ſuo nunqͣꝫ eſſe ꝑmittit inania: fidelibus ſuis quibus oꝑantibusp̨̄buit virtutis ſuę fauorem: tribuet cōdignāꝓ tanta operatiōe mercedē. Adhuc ampliꝰagendę ſunt gratię deo noſtro. Hanc enimeccleſiā quaꝫ fecit nomini ſuo conſtrui: fecitetiā ſanctorū matyrū reliquijs amplius honorari.Explicitū eſt opus ſermonū de temporeDiui Aurelij Auguſtini: Baſileę ꝑ magiſtrūIoannē de Amerbach: Anno ſalutiferi virginalis partus Nonageſimoquinto ſupraMilleſimū quaterqꝫ centeſimū.
