Ser. XXI. De S. Iohāne baptiſta Ser. II re ſupplicij: voluntariū bellū indicit paſſio nibꝰ: vim facit priſtinis ſuis deſiderijs: et violenter ſe vincere ip̄e cōtendit. em̄ ſi­ne violentia fieri poteſt: vt de abundantia delitijs ad famē ſitim: ad abſtinentiā crucē trāſeat: vt ſomno priꝰ atqꝫ ocio amicā carnē cōtritione vigilijſqꝫ cōficiat. Non in quā ſine violētia fieri pōt: vt vnuſquiſqꝫ ira cūdiā patiētia: ſuꝑbiā humilitate cōmutet: amore pauꝑtatis diuitiarū ac ſufficiētię af­fluentiā ſuperet: vinolētiā ſobrietate: luxu riā caſtitate cōdemnet: homo ſubito in vi tranſformet̉ ꝑfectū: quodāmodo alter reddat̉ ex altero: ac ſic a talibꝰ violētiā re­gnū cęleſte diripit̉. Duo aūt ſūt abſtinētię crucis genera: vnū corꝑale: aliud ſpirita­le. Unū a potu atqꝫ epulis tēperare appeti gulę: a delectationibꝰ. molliſſimis ſua­uitatibus coercere: ab his q̨̄ tactū guſtū viſūqꝫ decipiūt ſenſū virilit̓ reuocare: ac vt olēter abſtrahere. Alterū abſtinētię: crucꝭ genꝰ eſt p̄cioſius atqꝫ ſublimius: motꝰ ani­mi regere: ꝑturbationes illiꝰ modeſtię trā quillitate placare: irę ac ſuꝑbię impetus qͣ­ſi ferā beſtiā refrenare: litigare quotidie tra vitia ſua: increpare ſe quadā cenſura au ſteritatis virtutis: rixā quodāmodo hoīe interiore cōſerere. Precioſa in ꝯſpectu dei glorioſa crux: cogitationes malas in poteſtatē redigere: voluntates ꝓprias ab­negare: eaſqꝫ interiori examinatiōe diſcu­tere: regētis imperio ſubiugare. A ſermo ne atqꝫ opere quo anima lędit̉ tāqͣꝫ a cibis noxijs abſtinere: ſenſum ab his q̨̄ ꝯͣria ſūt ſpiritali tēperantia ſobriū cuſtodire. Hęc facit: p̄rupto paſſiōis muro: violēter ad cę­lorū regna conſcēdit. Uim itaqꝫ ſibi factu­ra eſt anima: vt palmā laborū quā ſibi ſub­trahi multis inimicꝭ aduerſantibꝰ ſentit: vi ribꝰ cōtēdat eripere. Neceſſe eſt ſūmo labore ex hoc mūdo rapere palmā ſalutis: quaſi excūbantibꝰ circūiectis hoſtibꝰ ob­ſeſſos ꝑuigili intentione fructꝰ decerpere: p̨̄dam a theſauro vitę velut de medio abre­H ptā ſęculi huiꝰ incēdio reportare. Eſt ali­ud direptionis genꝰ: qn̄ alijs ꝓmiſſa obla ta diripimꝰ. Saluator ad hoc vel maxime ſuſcepta incarnatione deſcēderat: vt iudęo populū iuſtificaret: ſicut ipſe in euāgelio atth̓. 15. loquit̉: ſum inquit miſſus niſi ad oues quę perierūt domus iſrael. Sed diſcipuli ita incredulā ſynagogę plebē coarguebāt: Uobis inquiunt prius oportuerat verbum Actꝭ. 13. dei loqui: ſꝫ qꝛ vos indignos iudicaſtis ęter vitę: ecce cōuertimur ad gētes. Ergo iudęi munera ſibi parata reſpuerent: publi­cani peccatores ex gētibꝰ crediderūt: ac ſic rapit eccleſia ſynagogę regnū. Regnū em̄ noſtrū chriſtus eſt. Rapimꝰ itaqꝫ: a iu dęis occidit̉: ſepelit̉ a nobis. Rapimꝰ itaqꝫ illis dormiētibꝰ: ſicut ip̄i ī euāgelio ꝯfitē­tur. Dicite inquit qꝛ diſcipuli eius nocte ve Matth̓.28. nerūt: furati ſunt nobis dormiētibus. Surgat ergo qui dormit: ne forte chriſtū negligentiā reſolutꝰ amittat: dum mēs eiꝰ in infidelitate in corpore dormitat. Rapit̉ itaqꝫ regnū cęlorū: negat̉ a domeſticis: a gentibꝰ adorat̉. Rapit̉ alijs ad ſalutē mittit̉: ab alijs īuenit̉. ſui recuſāt: ſuſcipiūt alieni. Inſectant̉ ꝓprij: cōplectun tur inimici. Quādo hęreditatē ciuis reſpu­it: peregrinus inuadit: Filius repudiat: ſer uus recognoſcit. Adhuc alio ordīe: regnū cęlorū vim patit̉: quādo illud hoīes acqui­rūt qd̓ angeli ꝑdiderūt: quādo illuc adop­tati humiles aſcēdūt: vnde ſuꝑbi incolę cę­ciderunt. Ergo inter tantos inuidos: in­ter tantos latrones et inuiſibiles inſidiato­res viuamꝰ: qͥbꝰ tādē viribꝰ cęloꝝ regna ca piemꝰ? Quis inquā niſi obediēdo doctori­bꝰ: vitijs in iuſticijs ex cupiditate naſcē­tibꝰ reſiſtēdo: deflēdo peccata ea ieiuuijs atqꝫ elemoſynis redimendo? In eodem feſto: Sermo II Ser. XXI. Atalē ſancti iohānis fratres chariſ A n ſimi hodie celebramꝰ: qd̓ nulli vnqͣꝫ ſanctorū legimus fuiſſe cōceſſum. Solius em̄ dn̄i beati iohānis dies natiui Lucꝭ. i. tatis in vniuerſo mūdo celebrat̉ colit̉. Il em̄ ſterilis peperit: illū virgo cōcepit. In heliſabet ſterilitas vincitur: in beata maria cōceptionis conſuetudo mutat̉. Heliſabet virū cognoſcendo filiū genuit: maria ange­lo credidit ꝯcepit. Hominē cōcepit heliſa beth: oīem et maria. Sed heliſabet ſolum hominē: maria deū hominē. Quid ſibi vult iohānes? Unde interpoſitꝰ? vnde prę miſſus? Magnꝰ igit̉ iohannes: cuiꝰ magni tudini etiā ſaluator teſtimonium ꝑhibet di cēs: ſurrexit inter natos mulierū maior Matth̓. 11. iohāne baptiſta. Pręcellit cęteros: eminet vniuerſis. Antecellit ꝓphetas: ſuꝑgredit̉ patriarchas: quiſqꝫ de muliere natus eſt c 3