Ser. XXII. De S. Iohāne baptiſta Ser. IIIB inferior eſt iohanne. Dicit fortaſſe aliquis.Si inter natos mulierū iohānes maior eſt:maior eſt ſaluatore. Abſit. Iohānes em̄ natus mulieris: chriſtus aūt virginis natꝰ eſt.Ille corruptibilis vteri ſinibus effuſus eſt:iſte impollutę ꝟginis flore ꝓgenitꝰ. Ideoaūt cū iohānis natiuitate dn̄i generatio deputat̉: ne dn̄s extra veritatē videat̉ cōditionis humanę ſi cōparet̉ hominibꝰ. Iohannes p̨̄miſſus eſt ante deū. Tanta in illo excellentia erat: tanta gratia vt ipſe putatusIob̓..i. ſit chriſtꝰ. Quid gͦ dixit de chriſto? Nos oēsde plenitudine eiꝰ accepimꝰ. Quid gͦ nos?Omnes ꝓphetę: patriarchę: apoſtoli quotquot ſancti: ⁊ ante incarnationē p̨̄miſſi: velab incarnato miſſi: omnes nos de plenitudine eiꝰ accepimꝰ. Nos vaſa ſumꝰ: ille fonsC eſt. Si ergo intelligimꝰ myſterium fratresmei: iohannes homo eſt: chriſtus deus eſt.Humiliet̉ homo vt exaltet̉ deꝰ: ſcd̓m illudIoh̓.3. qd̓ d̓ domino ipſe iohānes dixit: Illū oportet creſcere: me autē minui. Ut humiliaret̉homo: hodie natus eſt iohannes: quo incipiūt decreſcere dies. Ut exaltetur deus eodie natus eſt chriſtus: quo incipiūt creſceredies. Magnū ſacramentū fratres chariſſimi. Ideo celebramus natalem iohannis ſicut ⁊ chriſti: qꝛ ⁊ ipſa natiuitas plena ē myſterio. Quo myſterio niſi humilitatis nr̄ę:ſicut natiuitas chriſti plena eſt myſterio altitudinis noſtrę? Ergo in hoīe minuamurvt in deo creſcamꝰ. In nobis humiliemur:vt in illo exaltemur. Humiliet̉ hūana p̨̄ſumptio: vt creſcat diuina miſeratio. Nā huiusrei ſacramentū etiā in paſſionibus amboꝝMatth̓. 14. impletū eſt. Ut minuat̉ homo: caput iohāMatth̓. 27. nis abſcidit̉: vt exaltet̉ deꝰ: chriſtus ī lignoD ſuſpendit̉. Quare aūt beatū iohannē dn̄s⁊ ſaluator noſter lucernā eſſe dixerit: ⁊ quare eū mitti ante ſe voluerit: breuiter ſi iubetis charitatis veſtrę auribꝰ intimabo. Pręmiſſus eſt em̄ velut vox ante verbum: lucerna ante ſolem: p̄co ante iudicem: ſeruus ante dominū: amicus ante ſponſum. Et quiavniuerſum mundū peccatorū tenebrę ⁊ noxinfidelitatis oppreſſerāt: ⁊ ſolē inſticię aſpicere nō valebant: beatꝰ iohannes quaſi lucerna p̨̄mittit̉: vt cordis oculi qui lippitudine iniqͥtatis oppreſſi fuerāt: magnū ⁊ verūlumen videre nō poterant: ad lumen lucernę primū quaſi tenuem ſplendorē videre cōſueſcerent: vt paulatim peccatorum nubiloremoto ⁊ infidelitatis humore digeſto: adueniente chriſto ab illo cęleſti lumine lętificari poſſent potius qͣꝫ retorqueri. Sicut em̄lippientes oculos ad videndū ꝓuocas: ſiexiguū ſplendorē lucernę oſtenderis: ⁊ amplius crucias ſi lumē magnū ingeſſeris: itadominꝰ ⁊ ſaluator noſter qui eſt lumen verū: niſi prius beatū iohannē velut lucernēp̨̄mitteret: claritatē eiꝰ totus mundus ſuſtinere non poſſet. Loquat̉ iohannes ⁊ dicat: EEgo vox clamantis in deſerto. Uox erat: Mattu.qꝛ verbi dei ſpiritu replebat̉. Sicut ſermovocis quodammodo miniſterio ac vehiculo ad audientē a loquente trāſmittit̉: ita iohannes chriſtū ſonās verbi erat miniſter etportitor. Sāctꝰ inquā iohānes typū ī ſe legis q̨̄ chriſtū longe ꝑ ſigna ⁊ indicia mōſtrabat oſtēdit: ⁊ ideo miſit ad chriſtū duos de Mattl̓. n.diſcipulis ſuis. Iſti duo diſcipuli a iohānead chriſtū miſſi: forte duo populi ſunt: quorū vnus ex iudęis credidit: alter ex gētibꝰ.Iohānes dirigit ad chriſtum: lex mittit adgratiā: ⁊ per euāgelij fidē veterē deſiderataſtrui veritatē. Nos ergo fratres dilectiſſimi vt tam ſanctā feſtiuitatē nō ſolū corporali ſꝫ etiā ſpiritali cū gaudio celebrare poſſimus: ſcd̓m vires noſtras ad dādas elemoſynas ⁊ ad tenēdā cū omnibꝰ pacē noſtrosanimos p̨̄paremꝰ: ⁊ ab omni ſcurrilitate velturpiloquio nō ſolū noſmetipſos: ſed ⁊ omnē familiā noſtrā: ⁊ vniuerſos ad nos ꝑtinētes ꝓ amore dei ⁊ zelo ſancte diſciplinę prohibere totis viribꝰ laboremꝰ: nec ꝑmittamꝰſolennitatē ſanctā cātica luxurioſa ꝓferēdopolluere. Tūc em̄ ꝓ nobis ſanctꝰ iohānesquicqͥd petierimꝰ poterit obtinere: ſi nos feſtiuitatē ſuā pacificos: ſobrios: caſtos: abſqꝫ vllo turpiloquio cognouerit celebrare.Hęc ergo fratres chariſſimi ꝓ paterna ſollicitudine ſuggero: nā deo ꝓpitio ita de vr̄adeuotiōe cōfido: ꝙ nō ſolū voſipſos ſꝫ etiāoēs qͥ ad vos ꝑtinēt cū omni honeſtate caſtos ſobrioſqꝫ conſeruetis. Unde deo gr̄asagens ſupplico: vt qͥ vobis dedit ea q̄ ſctāſunt fideliter incipere: ꝯcedat vobis fęlicē ꝑſeuerātiā cuſtodire: qͥ cū patre ⁊ ſpiritu ſancto viuit et regnat.In eodem feſto: Sermo III Sa.Urū de terra eligere qͥ nouerūt: vbi Adiuitē ſenſerūt venā: ibi quicqͥd artꝭeſt: quicqͥd laboris impendunt. Et