nos fratres qꝛ in ſancto zacharia cęleſtē vi dimꝰ latere theſaurū: in ip̄o totū qd̓ ſermo­nis eſt noſtri: qd̓ veſtri auditꝰ eſt occupamꝰ quatenꝰ cōmune lucrū ſit: qd̓ fuerit cōmuni Lucꝭ.i. labore acqͥſitū. Fuit inquit ī diebꝰ herodis regis iudeę: ſacerdos quidā noīe zacharias vxor ei de filiabꝰ aaron: nomē eiꝰ heliſa­bet. Et erāt inquit ambo iuſti ante deū: in­cedentes in oībus mādatis iuſtificationi­bus dn̄i ſine querela. Beati igit̉ fratres qͦs in ſęculo iſto aliqͣ culpa ꝑcutit: nullū vul nerat crimen. Beati plane iſti qͦs vlla non potuit aliqn̄ tangere querela. Incedētes in quit in oībus mādatis iuſtificationibꝰ do mini ſine q̄rela. Si pueritia: ſi adoleſcētia. ſi iuuentꝰ eoꝝ extitit ſine q̄rela vbi tn̄ maxi me ſolet eſſe querela: qualis eſſe potuit eo ſenectus? Si tale fuit initiū: qualis eſſe B potuit finis? Et erat inquit illis filiꝰ: eo eēt hęliſabet ſterilis. dixit: erāt il­lis filij: ſed erat illis filiꝰ: qꝛ ſingularis fu turꝰ erat: erat de talibꝰ naſciturus. Audi Matth̓.11. dn̄m dicētē: eſt maior inter natos muli erū iohanne baptiſta. Eo eſſet heliſabet ſterilis. Erat quidē ſterilis corpore: ſed cūda virtutibꝰ. Tarda ſoboli: ſed tarda deo. germine clauſa ſed tꝑe: negata pignoribꝰ: ſꝫ ſeruata myſterio. Fratres hel­ſabet ſctē partꝰ ablatꝰ ē: ſꝫ dilatꝰ: donec trāſiret tp̄s carnis: paſſio corꝑis: cōiugij ne ceſſitas: voluptatꝭ cauſa: cupiditatꝭ ſēſus: totū qd̓ hūanū confundit: grauat: onerat cōſciētiā. Mūdabat̉ em̄ lōgo tꝑe ſacrifici domꝰ: ſctītatꝭ hoſpitiū metatū metatoris chriſti: angeli domiciliū: aula ſpūſſācti: dei 1. Cor. 3. tēplū. Dei tēplū eſtis inquit apl̓us ſpūs dei habitat in vobis. Deniqꝫ vbi tota cor­poris ſedata ē q̄rela: ī toto facti ſūt ſine q rela: vox ſterilitatꝭ fugit: reuiuiſcit ſenectꝰ. fides cōcipit: parit caſtitas: naſcitur maior hoīe: par angelis: tuba cęli: p̄co chriſti: arca patris: filij nūciꝰ: ſignifer ſuꝑni regꝭ: pec catorū venia: iudęorū correctio: vocatio tiū: vt ꝓprie dicā legis gratię fibula que iploidē ſummi ſacerdotis ſancto patri Ctebat in corꝑe. Euangeliſta virtutes pr̄is natriſqꝫ deſcribit: vt generātiū meritis di­nitas germinis noſceret̉: et ꝓbaret̉ maior oīe ortu ſuo excedebat leges natiuitatꝭ umanę. Sed ſi ꝓceſſurus eſt nāſcat̉ io annes: qꝛ inſtat natiuitas chriſti. Surgat obis lucifer qꝛ iubar veri ſolis erumpit: et vciferet̉ p̄co qꝛ adeſt iudex. Et qꝛ ꝓceſſu­d Ser. XXIII. De S. Iohāne baptiſta Ser. IIII rus eſt deus: angelus p̨̄cedat. Uerū qꝛ qd̓ ſupra hoīem ē: homo referre ſufficit: vir tutē naſcētis angeli: angelus loquat̉. Di Lucꝭ. i. xit inquit angelus ad zachariā: Ne timue­ris zacharia: exaudita ē em̄ obſecratio tua: et heliſabet vxor tua pariet tibi filiū: et vo cabis nomē eiꝰ iohānem: et erit gaudiū ti­bi exultatio: multi in natiuitate eiꝰ gau būt. Erit em̄ magnꝰ corā dn̄o: Uinū ſice bibet: ſpirituſancto replebit̉ adhuc ex vtero matris ſuę: multos filiorū iſrael cōuertet ad dn̄m deū ipſorū. Et ipſe p̨̄cedet ante illū in ſpiritu ꝟtute helię conuertere corda patrū in filios: incredulos ad pru­dētiā iuſtorū: parare dn̄o plebē ꝑfectā. Ua­ D cat hic fratres magnꝰ ſermo: ſilet p̨̄dicatio tractatoris. Quādo euāgelico p̨̄conio iohā nis gloria p̨̄dicatur: virtꝰ inſonuit: laus col laudat̉: nec eſt qd̓ illi adijciat homo cui deꝰ cōtulit totū. Spiritu inquit ſancto re­plebit̉ adhuc ex vtero matris ſuę. Uidetis fratres quēadmodum iohānes ante ꝑuenit ad cęlū qͣꝫ tāgeret terram. Ante accepit di­uinū ſpiritū qͣꝫ humanū. Ante ſuſcepit diui na numera qͣꝫ humana corꝑis mēbra. Ante cępit viuere deo qͣꝫ ſibi. Immo ante vixit il le dn̄o qͣꝫ deus viueret illi: iuxta illud apl̓i: Iam ego viuo: ſed viuit in me chriſtus. Bal̓. 2 Sexto inquit menſe: ſuę matris exultat in vtero: in vtero ꝟginis veniſſe nūciat chri ſtū. Feruens nūcius: qui ante geſtiuit nun ciare qͣꝫ viuere. Impatiēs dux qui anteqͣꝫ ueniret ad corpꝰ ꝑuenit ad regē. Ante rapu it arma qͣꝫ membra. Ante aciē petit qͣꝫ lucē. Et vt vinceret mūdū: vicit ante naturā. Ip ſe em̄ ſine viſceribꝰ viſcera mr̄is exuſcitat: qꝛ tardabat corpꝰ: ſolo ſpiritu implet euā gelizātis officiū. Quid dicā fratres? Iohā nes anteqͣꝫ chriſtū pręcederet ſeip̄m p̨̄ceſſit. Patris: matris: filij corda vnus atqꝫ idē im plet ſpirituſſanctus: vt vno ſanctitatis or­gano reſonet natiuitatis dn̄icę cātilena. In eodem feſto: Sermo IIII Ser. XXIII. Iei hodiernę ſolēnitas: ſolēnē deſi Z d derat tāta expectatiōe ſermonem. Ergo adiuuāte dn̄o: miniſtrabimꝰ vobis qd̓ dederit: recolentes aīo tenētes noſtri officiū ſeruitutꝭ: vt loquamur tā­qͣꝫ magiſtri: ſed tāqͣꝫ miniſtri: diſcipulis ſed cōdiſcipulis: qꝛ nec ſeruis ſed cōſeruis. Magiſter aūt vnꝰ nobis: cuiꝰ ſchola in ter ra ē: cathedra ī cęlo. Cuiꝰ p̨̄curſor iohānes eſt natꝰ: cuiꝰ natiuitatꝭ dies hodiernꝰ tradi c 4